Przejdź do głównej zawartości

Książka kucharska programisty pracującego z AI to zbiór promptów do skopiowania dla Claude Code, Codeksa i Cursora, pogrupowanych według stosu: frontend, backend, bazy danych, inżynieria danych, DevOps, aplikacje mobilne i obsługa błędów. Każda receptura łączy prompt z maszynowym sprawdzeniem, które dowodzi wyniku: testem czerwonym przed zmianą, kontrolą typów albo buildem, dzięki czemu weryfikuje się zachowanie zamiast czytać każdą linię.

Ta strona jest dla programistów i liderów zespołów, którzy mają już zainstalowanego agenta (zacznij od ścieżki programisty) i potrzebują gotowych sformułowań do konkretnego zadania. Znasz ten schemat: agent pisze „gotowe”, diff ma 600 linii i nie wiesz, czy to działa, dopóki nie przeczytasz całości. Receptury rozwiązują to, bo od początku żądają od agenta dowodów.

Która sekcja książki kucharskiej pasuje do twojego zadania?

Dział zatytułowany „Która sekcja książki kucharskiej pasuje do twojego zadania?”

Wybierz sekcję dla swojego stosu. Strona główna każdej sekcji ma tabelę, która przypisuje frameworki do stron z recepturami.

Twoje zadanieSekcjaCzym receptury dowodzą wyniku
UI w React, Next.js, Vue, Nuxt, AngularReceptury frontendoweBramki typów, testów, dostępności i zrzutów ekranu
API i usługi w Node.js, Pythonie, Go, Javie, .NET, Rails, PHP, Rust, Elixirze, serverlessReceptury backendoweTesty integracyjne na prawdziwej bazie, detektory wyścigów danych (race detector), porównanie kontraktów
Migracje, ORM-y, strojenie SQL, NoSQLReceptury bazodanoweZmiana uruchomiona na prawdziwym silniku, plany zapytań przed i po
Modele dbt, potoki SQL, notatnikiReceptury inżynierii danychdbt build z testami danych na środowisku deweloperskim
Docker, Kubernetes, CI/CD, IaC, monitoringReceptury DevOpsLintery, uruchomienia próbne (dry run) i wynik plan, zanim cokolwiek zostanie zastosowane
Expo, React Native, Flutter, natywne iOS i AndroidProgramowanie mobilneUruchomienia w symulatorze i emulatorze, dowody z testów UI
Debugowanie, logowanie, odzyskiwanie po błędachReceptury obsługi błędówTest reprodukujący, który pada przed poprawką i przechodzi po niej

Każda receptura ma ten sam układ: scenariusz, prompt w wyróżnionej ramce, sprawdzenie, które potwierdza wynik, i to, co się psuje. Receptury są samodzielne, więc możesz je czytać w dowolnej kolejności.

Receptury zakładają, że agent zna twoje polecenia budowania, testów i lintera. Bez nich „uruchom testy” staje się zgadywaniem. Najpierw daj agentowi plik z instrukcjami:

Uruchom claude w katalogu głównym repozytorium, a potem /init, żeby wygenerować szkic CLAUDE.md. Receptury wklejasz w prompt. Przy dużych zmianach zacznij w trybie planowania (/plan) i zatwierdź plan, zanim zmieni się jakikolwiek plik.

Zacznij od domyślnego modelu swojego narzędzia. Według stanu na 2026-10-12 to Claude Opus 5.5 w Claude Code od wersji 2.1.280 (oba kanały wydań) i GPT-6.1 Sol w Codeksie (domyślny model dołączony do CLI od wersji 0.159.1). Zanim zmienisz model, najpierw podnieś poziom wysiłku (effort): w Claude Code poleceniem /effort, w Codeksie poleceniem /model, które ustawia zarówno model, jak i poziom rozumowania (reasoning effort). Kiedy zmiana modelu się opłaca, sprawdzisz na stronie o modelach.

Jak zweryfikować wynik receptury bez czytania każdej linii?

Dział zatytułowany „Jak zweryfikować wynik receptury bez czytania każdej linii?”

Proś o dowód, a nie o kod. Wynikowi receptury możesz ufać, gdy spełnione są trzy warunki:

  1. Test padał przed zmianą i przechodzi po niej. Test napisany po kodzie często sprawdza tylko to, co kod akurat robi.
  2. Bramki z pliku z instrukcjami przechodzą, a agent wkleja ich wynik.
  3. CI uruchamia te same polecenia na pull requeście jako wymagane sprawdzenie. Plik z instrukcjami jest radą, decyduje CI. Zobacz potoki CI/CD.

Dwie rzeczy nadal zatwierdzasz sam: kryteria akceptacji, zanim agent zacznie, i nieodwracalne kroki, gdy skończy, na przykład migrację, która usuwa kolumnę. Oba zatwierdzenia trafiają do pakietu dowodów pull requesta.

  • Prompt wymienia stos, którego nie używasz. Agent wymyśla pliki, żeby do niego pasowały. Jak naprawić: przed wklejeniem podmień framework, ścieżki i polecenia na swoje, a kroki dowodowe zostaw bez zmian.
  • Agent mockuje to, co ma być testowane. Testy przechodzą na fałszywej bazie albo zaślepionej przeglądarce. Jak naprawić: wpisz prawdziwy silnik do definicji ukończenia, tak jak w testach integracyjnych.
  • Agent poprawia test, aż zrobi się zielony. Jak naprawić: zabroń tego w pliku z instrukcjami, przeglądaj diff testów osobno i przeczytaj o ochronie wyroczni.
  • Kod używa API ze starszej wersji frameworka. Jak naprawić: daj agentowi aktualną dokumentację przez Context7 albo własny serwer MCP frameworka, jeśli receptura go wymienia.
  • Agent melduje „gotowe”, nie uruchamiając bramek. Jak naprawić: ustaw zadanie CI jako wymagane sprawdzenie, a w Claude Code dodaj hook Stop, który uruchamia testy (automatyzacja hooków).

Czy ten artykuł Ci pomógł?

Jedno kliknięcie, bez logowania.

wcale bardzo