Podstawowa konfiguracja

Masz zainstalowanego Cursora i otwarty projekt. Wpisujesz prompt, AI sugeruje uruchomienie npm test w celu weryfikacji zmian, a następnie… zatrzymuje się i czeka na Twoją zgodę. Klikasz “Zezwól”. Sugeruje mkdir -p src/utils. Znowu się zatrzymuje. Klikasz “Zezwól”. Chce uruchomić tsc. Klikasz “Zezwól”. Dwadzieścia kliknięć później zastanawiasz się, dlaczego ktokolwiek nazywa to produktywnym. Naprawa zajmuje sześćdziesiąt sekund: włącz tryb automatycznego uruchamiania. W połączeniu z trybem Max do złożonych zadań i odpowiednią konfiguracją prywatności, te trzy ustawienia przekształcają Cursora z chatbota z edytorem w prawdziwego partnera deweloperskiego.

Co wyniesiecie z tej sekcji

• Tryb automatycznego uruchamiania skonfigurowany z rozsądnymi listami dozwolonych/zabronionych poleceń, dzięki czemu AI wykonuje bezpieczne komendy bez pytania
• Tryb Max zrozumiany i gotowy do przełączania w przypadku złożonych zadań wymagających głębokiej analizy bazy kodu
• Ustawienia prywatności zabezpieczone dla Waszego środowiska — czy to projekty osobiste, czy zgodność z wymogami korporacyjnymi
• Jasny model mentalny dotyczący tego, które ustawienie zmienić, gdy AI wydaje się zbyt wolne, zbyt ograniczone lub zbyt ryzykowne

Tryb automatycznego uruchamiania (dawniej “tryb YOLO”)

Automatyczne uruchamianie to najważniejsze ustawienie w Cursorze. Pozwala agentowi wykonywać polecenia terminala — uruchamiać testy, tworzyć katalogi, budować projekt — bez zatrzymywania się i proszenia o pozwolenie na każde z nich.

Włączenie automatycznego uruchamiania

1. Otwórz ustawienia Cursora: Cmd+Shift+J (macOS) lub Ctrl+Shift+J (Windows/Linux)

2. Przejdź do sekcji Agent

3. Przełącz Auto-run na włączone

4. Skonfiguruj swój prompt automatycznego uruchamiania z dozwolonymi poleceniami

Konfiguracja listy dozwolonych poleceń

Gdy włączasz automatyczne uruchamianie, Cursor daje Ci pole tekstowe do opisania, które polecenia można bezpiecznie uruchamiać automatycznie. To nie jest konfiguracja JSON — to naturalny język, który agent interpretuje.

Skopiuj i wklej prompt automatycznego uruchamiania

Wklej to do konfiguracji automatycznego uruchamiania:

Wszelkiego rodzaju testy są zawsze dozwolone: vitest, jest, npm test, pytest, cargo test, go test.
Polecenia budowania są zawsze bezpieczne: npm run build, tsc, vite build, cargo build.
Operacje na plikach są w porządku: mkdir, touch, cp, mv (ale nie rm -rf).
Polecenia odczytu Gita są bezpieczne: git status, git diff, git log, git branch.
Lintowanie jest zawsze ok: eslint, prettier, biome, ruff, clippy.
Instalacje pakietów są w porządku: npm install, yarn add, pip install.

Co zabraniać

Równie ważne jest powiedzenie agentowi, czego nigdy nie powinien uruchamiać bez pytania:

Uwaga

Polecenia, które zawsze powinny wymagać zatwierdzenia:

• rm -rf — destrukcyjne usuwanie plików
• git push — wypychanie do zdalnych repozytoriów
• git reset --hard — odrzucanie niezatwierdzonych zmian
• npm publish — publikowanie pakietów
• docker rm — usuwanie kontenerów
• Jakiekolwiek polecenie dotyczące produkcyjnych baz danych lub wdrożenia

Automatyczne uruchamianie w praktyce

Oto różnica w przepływie pracy:

Bez automatycznego uruchamiania: Prosisz agenta o “naprawienie błędów TypeScript”. Znajduje błędy, proponuje poprawki, sugeruje uruchomienie tsc w celu weryfikacji… i czeka. Klikasz Zezwól. Znajduje kolejny błąd, naprawia go, chce ponownie uruchomić tsc… i czeka. Dziesięć przerwań na jedno zadanie.

Z automatycznym uruchamianiem: Prosisz “napraw wszystkie błędy TypeScript i zweryfikuj, że build przechodzi”. Agent uruchamia tsc, czyta błędy, naprawia je w plikach, uruchamia tsc ponownie, widzi zero błędów i raportuje. Przeglądasz diff raz.

Skopiuj i wklej prompt dla przepływu pracy opartego na testach z automatycznym uruchamianiem

Otwórz tryb Agent (Cmd+I) i wklej:

Najpierw napisz testy dla modułu uwierzytelniania, następnie zaimplementuj kod,
aby wszystkie testy przeszły. Uruchamiaj testy po każdej zmianie i iteruj,
aż wszystko będzie zielone.

Z włączonym automatycznym uruchamianiem agent utworzy testy, uruchomi je, zobaczy niepowodzenia, napisze kod implementacji, uruchomi testy ponownie i będzie iterował — wszystko bez zatrzymywania się i proszenia o pozwolenie.

Tryb Max

Tryb Max rozszerza okno kontekstu poza domyślne 200k tokenów. Dla modeli takich jak Gemini 3 Pro odblokowuje pełny kontekst 1M tokenów. Dla modeli Claude rozszerza do ich maksymalnego dostępnego okna.

Kiedy włączyć tryb Max

Użyj trybu Max	Pomiń tryb Max
Refaktoryzacja dotycząca 50+ plików	Naprawy błędów w pojedynczym pliku
Analiza architektury dużej bazy kodu	Pisanie nowej funkcji narzędziowej
Planowanie funkcji obejmującej wiele modułów	Aktualizacje dokumentacji
Debugowanie problemu dotyczącego wielu usług	Rutynowe zadania kodowania

Jak przełączyć tryb Max

Kliknij przełącznik Max obok wyboru modelu w panelu agenta. Możesz także przełączać go dla każdej rozmowy — nie musi to być globalne ustawienie.

Notatka

Tryb Max jest wolniejszy i zużywa więcej tokenów (droższy). Pomyśl o nim jak o przełączeniu się z szybkiego skanowania na głęboką analizę. Używaj go, gdy domyślny kontekst nie wystarczy, a nie jako domyślnego dla wszystkiego.

Okna kontekstu specyficzne dla modelu

Model	Domyślny kontekst	Kontekst trybu Max
Claude Opus 4.6	200k	1M
Claude Sonnet 4.5	200k	1M
Gemini 3 Pro	200k	1M
GPT-5.2	272k	—
Grok Code	256k	—

Tryb Max ma największy wpływ w przypadku modeli Claude i Gemini, gdzie znacząco rozszerza dostępny kontekst.

Konfiguracja prywatności

Niezależnie od tego, czy pracujesz nad osobistym projektem pobocznym, czy kodem korporacyjnym objętym NDA, zrozumienie ustawień prywatności Cursora jest nienegocjowalne.

Włączenie trybu prywatności

1. Otwórz ustawienia: Cmd+Shift+J / Ctrl+Shift+J

2. Przejdź do General, a następnie Privacy

3. Włącz Privacy Mode

4. Sprawdź, czy status odczytuje “Privacy Mode enabled”

Gdy tryb prywatności jest włączony:

• Twój kod nie jest przechowywany na serwerach Cursora poza czasem trwania żądania
• Twój kod nie jest używany do trenowania żadnych modeli AI
• Rozmowy nie są utrwalane po stronie serwera

Notatka

Tryb prywatności nie zmienia funkcjonalności. Nadal otrzymujesz tę samą jakość AI. Zmienia tylko politykę przechowywania danych i trenowania. Nie ma powodu, aby go nie włączać.

Ustawienia telemetrii

Dla maksymalnej prywatności sprawdź również te w ustawieniach:

• Usage analytics — wyłącz, jeśli wolisz brak telemetrii
• Crash reporting — można wyłączyć, choć pomaga zespołowi Cursora naprawiać błędy

Uwagi dotyczące przedsiębiorstw

Dla zespołów korzystających z planów Business lub Enterprise Cursora:

• Tryb prywatności jest domyślnie wymuszany w całej organizacji
• Administratorzy zespołu mogą ustawiać obowiązkowe reguły przez panel Cursora
• Dokumentacja zgodności SOC 2 jest dostępna na żądanie
• Żaden kod nie opuszcza Twojej maszyny w postaci jawnego tekstu — cała komunikacja API jest szyfrowana

Skopiuj i wklej regułę Cursora dla wrażliwych projektów

Dodaj to jako regułę zawsze stosowaną w .cursor/rules/privacy.mdc:

---
description: Standardy bezpieczeństwa i prywatności
alwaysApply: true
---

# Wymagania dotyczące prywatności

- Nigdy nie umieszczaj kluczy API, tokenów ani sekretów w generowanym kodzie
- Używaj zmiennych środowiskowych dla wszystkich wrażliwych konfiguracji
- Nie loguj informacji umożliwiających identyfikację osoby (PII)
- Wyklucz pliki .env, dane uwierzytelniające i klucze prywatne z wszelkich operacji na plikach

Szybka lista kontrolna ustawień

Przed przejściem dalej sprawdź, czy te ustawienia są skonfigurowane:

Ustawienie	Lokalizacja	Zalecana wartość
Auto-run	Ustawienia Agent	Włączone z listą dozwolonych
Privacy Mode	General > Privacy	Włączone
Max Mode	Przełącznik w panelu Agent	Wyłączone domyślnie, przełączaj dla każdego zadania
Auto-save	Ustawienia plików	Włączone (niezbędne dla płynnych przepływów pracy AI)
Format on Save	Ustawienia edytora	Włączone (utrzymuje czysty generowany kod)

Gdy coś się psuje

Automatyczne uruchamianie wykonuje coś nieoczekiwanego: Cursor tworzy punkt kontrolny przed każdym zestawem zmian. Użyj przycisku przywracania w panelu czatu, aby cofnąć. Następnie zwiększ kontrolę nad listą dozwolonych poleceń automatycznego uruchamiania.

Tryb Max jest zbyt wolny: Przełącz się z powrotem do trybu normalnego dla bieżącego zadania. Tryb Max dodaje opóźnienie, ponieważ model przetwarza więcej kontekstu. Używaj go tylko wtedy, gdy rzeczywiście potrzebujesz większego okna.

Tryb prywatności blokuje funkcję: Tryb prywatności nie powinien blokować żadnych funkcji. Jeśli napotkasz problemy, sprawdź, czy Twoja subskrypcja Cursora jest aktywna i czy Twoja sieć zezwala na połączenia z punktami końcowymi API Cursora.

Odpowiedzi AI wydają się gorsze po zmianie ustawień: Wyczyść bieżący czat i rozpocznij od nowa. Zmiany ustawień nie wpływają wstecznie na trwającą rozmowę, więc stary kontekst może kolidować z nowym zachowaniem.

Co dalej

Wybór modelu Dowiedz się, kiedy używać Claude Opus 4.6, Sonnet 4.5, Gemini 3 Pro lub GPT-5.2 -- i jak przełączać się między nimi w trakcie zadania.