Przejdź do głównej zawartości

Metodologia od PRD przez plan do listy zadan

Masz zadanie w Jira, ktore mowi “Dodaj powiadomienia uzytkownika”. Twoj PM chce to na piatek. Otwierasz Cursor, Claude Code lub Codex, wklejasz opis zadania i naciskasz enter. AI generuje 400 linii kodu, ktory wyglada wiarygodnie, ale pomija polowe wymagan, wymysla schemat tabeli powiadomien kolidujacy z twoja istniejaca baza danych i calkowicie ignoruje konwencje API twojego zespolu.

Problem nie lezy w AI. Problem polega na tym, ze pominales faze planowania i poprosiles system probabilistyczny o podejmowanie decyzji architektonicznych, do ktorych nie jest uprawniony.

  • Powtarzalny trzyfazowy przeplyw pracy (PRD, Plan, Lista zadan), ktory dziala w Cursor, Claude Code i Codex
  • Gotowe do skopiowania prompty na kazda faze, ktorych mozesz uzyc przy nastepnej funkcjonalnosci
  • Strategia utrzymywania AI skupionego na implementacji, podczas gdy ty odpowiadasz za architekture
  • Techniki zapisywania planu jako artefaktu wielokrotnego uzytku, ktory przetrwa resety kontekstu

Metodologia od PRD przez plan do listy zadan oddziela myslenie od dzialania. Inwestujesz 15-20 minut w ustrukturyzowane planowanie, aby zaoszczedzic godziny debugowania i przerobek.

Kazda funkcjonalnosc zaczyna sie od wymagania. Moze to byc formalny dokument wymagan produktu (PRD), historia uzytkownika, wiadomosc na Slack od twojego PM lub zgloszenie bledu. Bez wzgledu na forme, musisz wprowadzic to do narzedzia AI jako fundamentalny kontekst.

Kluczowa zasada: AI czyta wymaganie, ale ty walidujesz jego zrozumienie, zanim napisze chocby jedna linie kodu.

Umiesc PRD w repozytorium (np. docs/notifications-prd.md). Otworz tryb Agent i odwolaj sie do niego bezposrednio:

Read @docs/notifications-prd.md and summarize the key requirements.
List any ambiguities or missing details I should clarify before we plan.
Do not write any code yet.

Agent Cursor przeczyta plik, porówna go z twoja baza kodu za pomoca wyszukiwania semantycznego i zasygnalizuje pytania, o ktorych mozesz nie pomyslec. Uzyj @codebase, zeby pozwolic mu przeskanowac istniejace wzorce.

Po zrozumieniu wymagan wspolnie tworzycie plan implementacji. To miejsce, gdzie twoja wiedza architektoniczna ma najwieksze znaczenie. AI proponuje, ty oceniasz i razem udoskonalacie, az plan bedzie solidny.

Pozostan w trybie Agent. Popros o ustrukturyzowany plan i iteruj nad nim:

Based on the PRD and your analysis of the codebase, create a
high-level implementation plan covering:
1. Database schema changes (migrations)
2. Backend API endpoints (following our existing patterns in src/api/)
3. Frontend components (following our component patterns)
4. Integration points with existing notification systems
Do not write code. Output the plan as a markdown document.

Przejrzyj plan dokladnie. Kwestionuj decyzje architektoniczne:

The plan proposes a new notifications table, but we already have
an events table that could be extended. What are the trade-offs
of each approach? Which aligns better with our existing patterns?

Plan staje sie lista kontrolna. Kazdy element powinien byc na tyle maly, aby mozna go bylo zaimplementowac i zweryfikowac w pojedynczej interakcji z AI. To wlasnie sprawia, ze metodologia jest niezawodna: zamiast prosic AI o zbudowanie calej funkcjonalnosci, dajesz mu jedno skupione zadanie na raz.

Convert the implementation plan into a detailed, ordered todo list.
Each task should:
- Be implementable in a single focused session
- Have clear acceptance criteria
- Include the specific files to modify
- Be ordered so each task builds on the previous one
Save this as docs/notifications-todo.md

Cursor natywnie sledzi elementy listy zadan. Mozesz odwolywac sie do pliku listy zadan przez cala implementacje za pomoca @docs/notifications-todo.md i prosic Cursor o oznaczanie elementow jako ukonczone w miare postepu.

Z lista zadan w reku implementacja staje sie przewidywalna petla:

  1. Wybierz nastepne nieodznaczone zadanie z listy
  2. Daj AI zadanie z planem jako kontekstem referencyjnym
  3. Pozwol AI je zaimplementowac
  4. Zweryfikuj (uruchom testy, przejrzyj diff)
  5. Commituj zmiane
  6. Powtorz

Kazda iteracja jest mala, mozliwa do przegladniecia i odwracalna. Jesli AI zejdzie z kursu przy zadaniu 7, tracisz tylko prace z tego jednego zadania, a nie calej funkcjonalnosci.

PRD jest zbyt ogolnikowy. Jesli wymaganie brzmi “ulepsz powiadomienia”, zadna metodologia cie nie uratuje. Poproś PM o doprecyzowanie lub sam napisz bardziej szczegolowe PRD. AI moze pomoc: popros go o wygenerowanie szablonu PRD i wypelnienie tego, co wiesz.

Plan jest zbyt ambitny. Jesli twoj plan ma 40+ elementow listy zadan, funkcjonalnosc jest za duza na jeden cykl. Podziel ja na kamienie milowe, z ktorych kazdy dostarcza widoczna dla uzytkownika wartosc. Dostarcz kamien milowy 1, zanim zaczniesz planowac kamien milowy 2.

AI odchodzi od planu. Ograniczenia okna kontekstowego oznaczaja, ze AI moze “zapomniala” o wczesniejszym planowaniu w dlugich sesjach. Odwoluj sie jawnie do pliku planu w kazdym prompcie (@docs/notifications-plan.md). W Claude Code uzyj /clear miedzy zadaniami i ponownie odwolaj sie do planu. W Codex uzywaj oddzielnych watkow na kazde zadanie.

Pomijasz faze planowania “tylko tym razem”. Kazdy programista, ktory probowal przeskoczyc prosto do implementacji, nauczyl sie tej samej lekcji: czas, ktory oszczedzasz pomijajac plan, spedzasz potrojnie na debugowaniu. 15-minutowa inwestycja w planowanie zwraca sie przy kazdej funkcjonalnosci wiekszej niz zmiana w jednym pliku.