Przejdź do głównej zawartości

Nowy model na rynku: plan oceny w 48 godzin

Plan oceny nowego modelu w 48 godzin to stała procedura, którą zespół uruchamia po każdej premierze modelu do kodowania: przypięcie bieżącej konfiguracji, ponowne uruchomienie zestawu ewaluacyjnego na kandydacie, porównanie odsetka zaakceptowanych zadań, kosztu zaakceptowanego zadania i czasu, strojenie poziomu rozumowania (effort) przed promptami, a potem wdrożenie pętla po pętli ze spisanymi kryteriami wycofania.

Claude Opus 5.5 wychodzi we wtorek. W środę połowa zespołu już na nim pracuje, bo Claude Code sam się zaktualizował, a inny lider chce GPT-6 Astra, bo zobaczył wykres z premiery. Ta strona jest dla tech leada, który decyduje do czwartku, dla CTO, który zatwierdza, i dla programisty, który uruchamia ewaluacje.

  • Dwudniowy harmonogram z właścicielem każdego kroku i polecenia do przypięcia modelu w Claude Code, Codeksie i Cursorze, żeby premiera dotarła do zespołu dopiero po twojej decyzji.
  • Listę kontrolną przeglądu premiery i tabelę decyzyjną, które zamieniają informacje o wydaniu i wyniki ewaluacji w „przechodzimy”, „zostajemy” albo „przechodzimy w części pętli”.
  • Kryteria wycofania dla każdej pętli agenta i trzy prompty do skopiowania na dzień premiery.

Ta strona zakłada, że masz już wewnętrzny zestaw ewaluacyjny. Jeśli nie, zbuduj go najpierw według przewodnika o benchmarkach i ewaluacjach, który zakłada pierwszy zestaw około 30 zadań; ten plan używa tych samych zadań i poleceń. Aktualne nazwy modeli, ceny i ustawienia domyślne są w przeglądzie modeli i ta strona ich nie powtarza.

Dlaczego nowy model to praca cykliczna, a nie jednorazowe wydarzenie

Dział zatytułowany „Dlaczego nowy model to praca cykliczna, a nie jednorazowe wydarzenie”

W ciągu 22 dni września 2026 czterech dostawców wypuściło siedem modeli, po które mogły sięgnąć zespoły programistyczne, a dwa narzędzia same zmieniły swój model domyślny:

Data premieryDostawcaModelCo zmieniło się w narzędziach
2026-09-01AnthropicClaude Fable 5.1Dostępny w Claude Code od v2.1.257; nigdy domyślny
2026-09-02 (źródło wtórne: The Register)GoogleGemini 3.8 FlashDodany do GitHub Copilot 2026-09-03
2026-09-03 (źródło wtórne: CNBC)OpenAIGPT-6 AstraDomyślny model Codeksa od CLI 0.153.4 z 2026-09-04, przy effort na poziomie low
2026-09-21 (źródło wtórne: MarkTechPost)SpaceXAIGrok 4.7Dodany do GitHub Copilot 2026-09-21; w Cursorze od pierwszego dnia (źródło wtórne: MarkTechPost)
2026-09-22OpenAIGPT-6 Sol, GPT-6 LunaW selektorze modeli Codeksa od CLI 0.156.1 z 2026-09-23
2026-09-22AnthropicClaude Opus 5.5Domyślny w Claude Code od v2.1.280 na kanale latest, przy effort na poziomie medium

Dwa z tych wierszy zmieniły to, na czym działali agenci, choć nikt o tym nie zdecydował. Zmiana modelu to zmiana produkcyjna, a twoje narzędzia potrafią ją wprowadzić za ciebie.

OknoKrokWynikWłaściciel
Godzina 0–2Zamrożenie bieżącej konfiguracji i przegląd premieryCommit z przypięciami; notatki z przegląduWłaściciel ewaluacji
Godzina 2–12Ponowne uruchomienie zestawu: wersja bazowa kontra kandydatDwa katalogi przebiegów HarboraWłaściciel ewaluacji
Godzina 12–24Porównanie czterech liczb; strojenie poziomu effort, potem instrukcjiTabela porównawcza; dostrojony kandydatWłaściciel ewaluacji, jeden programista
Godzina 24–40Kanarek w jednej pętli agentaMetryki kanarka zestawione z kryteriami wycofaniaTech lead
Godzina 40–48Decyzja dla każdej pętli i jej zapisZaktualizowany rejestr routingu; plan wycofaniaTech lead zatwierdza; CTO przy zmianie dostawcy

Model operacyjny wyjaśnia, kto odpowiada za zestaw ewaluacyjny w organizacji. 48 godzin to cel, a nie termin: jeśli ewaluacje pokażą remis, odpowiedź brzmi „zostajemy i sprawdzamy ponownie przy następnej premierze”.

  1. Zamroź bieżącą konfigurację (godzina 0). Przypnij model pełnym identyfikatorem, przypnij poziom effort i przypnij wersję narzędzia wszędzie tam, gdzie narzędzie aktualizuje się samo. Aliasy się przesuwają: pomoc Claude Code 2.1.283 opisuje opus, sonnet i fable jako aliasy „for the latest model”, więc konfiguracja z wpisem opus zmieniła model 2026-09-22 bez żadnego commita. Zapisz przypięcia w repozytorium (workflow CI, .claude/settings.json), żeby późniejsze wycofanie było zwykłym git revert.

  2. Przejrzyj informacje o wydaniu (godzina 0–2). Czytaj stronę modelu u dostawcy i changelog narzędzia, a nie post premierowy, szukając pięciu rodzajów zmian:

    • Przesunięcia domyślnego poziomu effort. Claude Opus 5.5 ma domyślnie poziom medium w Claude Code i w API, a Opus 5 miał high. Dokumentacja Anthropic o poziomach effort mówi, że żądanie bez effort „runs one level lower than it did on Claude Opus 5”. W Codeksie GPT-6 Astra ma domyślnie low, a GPT-6 Sol i Luna medium.
    • Usunięte lub odrzucane parametry. Na modelach Claude 4.7 i nowszych niedomyślne temperature, top_p lub top_k kończy się błędem 400. Opus 5.5 odrzuca też wyłączenie thinking i wymuszone wywołanie narzędzia. GPT-6 Astra nie ma poziomu none, a przewodnik migracji OpenAI każe usunąć temperature i top_p.
    • Liczenie tokenów. Cennik Anthropic podaje, że modele Claude 4.7 i nowsze używają tokenizera, który dla tego samego tekstu daje około 30% więcej tokenów. Niższa cena za token może więc oznaczać wyższy koszt zadania.
    • Warunki danych i rozliczeń. Claude Fable 5.1 to Covered Model z domyślnym przechowywaniem danych i, zależnie od planu, może być rozliczany z kredytów użycia. Najpierw porównaj je z zasadami dotyczącymi danych.
    • Wycofanie modelu, do którego chcesz wrócić. Codex 0.157.1 wciąż zawiera GPT-5.4 jako wycofany wpis, który automatycznie przenosi sesje na GPT-6 Sol. Zanim zaplanujesz wycofanie, sprawdź w przeglądzie modeli, czy model docelowy pozostaje dostępny.
  3. Uruchom zestaw ponownie: wersja bazowa kontra kandydat (godzina 2–12). Te same zadania, ten sam commit instrukcji, ta sama wersja środowiska uruchomieniowego agenta (harness); zmieniasz tylko model, z co najmniej trzema próbami na zadanie. Z konfiguracją Harbora z przewodnika o benchmarkach i ewaluacjach to dwa polecenia na narzędzie, pokazane w zakładkach niżej. Do każdego przebiegu zapisz manifest: identyfikator modelu, poziom effort, claude --version lub codex --version, harbor --version i commit plików CLAUDE.md, AGENTS.md oraz reguł. Prompt go/no-go czyta go z pliku manifest.txt w katalogu każdego przebiegu.

  4. Porównaj cztery liczby, a nie jedną (godzina 12–18). Sam odsetek zaliczonych zadań wybierze zły model, jeśli kandydat wygrywa, bo wydaje więcej. Porównaj:

    • Odsetek zaakceptowanych zadań: zadania, w których weryfikator przeszedł i których poprawkę recenzent scaliłby bez zmian, sprawdzone na próbce 10 poprawek przez człowieka albo skalibrowanego sędziego (sprawdzanie przez model pokazuje, jak go skalibrować). Werdykty zapisz jako reviews.csv (zadanie, zaakceptowane tak lub nie) w katalogu każdego przebiegu, żeby prompt go/no-go mógł z nich skorzystać.
    • Koszt zaakceptowanego zadania: wszystkie tokeny lub dolary przebiegu podzielone przez liczbę zaakceptowanych zadań. Wynik Claude Code z --output-format json zawiera total_cost_usd i duration_ms; codex exec --json podaje zużycie tokenów w każdym zdarzeniu turn.completed.
    • Czas: mediana czasu wykonania zadania, która rozstrzyga o pętlach interaktywnych.
    • Zadania, które zmieniły wynik: zadania, które kandydat zalicza po raz pierwszy, i te, które po raz pierwszy oblewa. Sześć zyskanych i cztery stracone to inny bilans niż dwa zyskane.

    Przy 30 zadaniach × 3 próby 95-procentowy przedział dla jednego odsetka zaliczeń to około ±10 punktów, ale porównujesz dwa odsetki, więc przedział dla różnicy wynosi mniej więcej ±14 punktów. Skorelowane próby jednego zadania jeszcze go poszerzają, bo nie dają 90 niezależnych prób. Policz go porównaniem sparowanym po zadaniach, na przykład bootstrapem po zadaniach, a każdą różnicę mieszczącą się w przedziale traktuj jako remis. Remis rozstrzygasz kosztem, czasem albo akceptacją recenzentów.

  5. Dostrój poziom effort, zanim ruszysz instrukcje (godzina 18–24). Uruchom kandydata na domyślnym poziomie effort, o poziom wyżej i o poziom niżej; każda zakładka niżej pokazuje polecenie Harbora do tej serii przebiegów. Dokumentacja Claude Code twierdzi, że „Opus 5.5 at medium matches or exceeds Opus 5 at high”; seria przebiegów sprawdza to na twoich zadaniach. Dopiero wtedy przejrzyj instrukcje agenta pod kątem obejść dla starego modelu (drugi prompt poniżej), usuwaj je po jednym i powtarzaj zadania, na które wpływają. Nigdy nie zmieniaj modelu, poziomu effort i instrukcji w jednym przebiegu, bo nie da się wtedy ustalić, która zmiana przesunęła wynik.

  6. Uruchom kanarka w jednej pętli (godzina 24–40). Pętla agenta to jedno miejsce, w którym agent działa z własnym wyzwalaczem i recenzentem: sesje interaktywne, zadanie CI z poprawkami, bot recenzujący, pętla zaplanowana, agent w chmurze. Wdrażaj w tej kolejności, od najbardziej nadzorowanej, zaczynając od ochotników w sesjach interaktywnych. Wpisz kryteria wycofania do zgłoszenia wdrożeniowego, zanim przestawisz pierwsze przypięcie.

  7. Zdecyduj dla każdej pętli i zapisz decyzję (godzina 40–48). Skorzystaj z tabeli decyzyjnej poniżej; odpowiedź często brzmi „przechodzimy w części pętli”. Zapisz decyzję, dowody i model do wycofania w rejestrze routingu, jak w routingu modeli, a każde zadanie, które kandydat oblał w ciekawy sposób, dodaj do zestawu ewaluacyjnego.

Przypnij i oceń kandydata w Claude Code, Codeksie i Cursorze

Dział zatytułowany „Przypnij i oceń kandydata w Claude Code, Codeksie i Cursorze”

Kroki są te same w każdym narzędziu; różni się to, gdzie mieszka przypięcie i co może je przesunąć bez commita. Harbora instalujesz raz poleceniem uv tool install harbor; każdy klucz API ładuj do środowiska z menedżera sekretów i nigdy nie wpisuj go w wierszu poleceń.

Przypnij model bazowy i kanał. W pliku projektu .claude/settings.json ustaw dzisiejszy model pełnym identyfikatorem. W tym przykładzie wersją bazową jest Claude Opus 5, a kandydatem Opus 5.5:

.claude/settings.json
{
"model": "claude-opus-5"
}

Dla wersji narzędzia ustaw "autoUpdatesChannel": "stable" każdej osobie, która nie powinna dostać zmiany modelu domyślnego w dniu premiery. 2026-09-26 kanał stable był na v2.1.274, która obsługuje Opus 5, ale nie Opus 5.5 (ten wymaga v2.1.280+). Tylko ochotnicy z kanarka przechodzą na kanał latest i zmieniają swoje przypięcie na claude-opus-5-5. Jak trzymać kandydata poza zasięgiem do czasu zatwierdzenia ustawieniami availableModels, enforceAvailableModels i, od v2.1.283 (kanał latest), deniedModels, opisuje polityka zarządzana.

Przypinaj zadania CI w wierszu poleceń, który ma pierwszeństwo przed każdym plikiem ustawień poza polityką zarządzaną. Sesja claude -p startuje w trybie Manual, więc przyznaj tylko edycje i jedno polecenie testowe, którego zadanie potrzebuje. Prompt podaj przed --allowedTools, bo ta flaga przyjmuje listę:

Okno terminala
claude -p "Run the failing test in src/billing and fix the cause, not the test." \
--model claude-opus-5 --effort high --output-format json \
--permission-mode acceptEdits --allowedTools "Bash(npm test *)"

Uruchom parę ewaluacji w terminalu, zmieniając tylko model:

Okno terminala
harbor run -p evals/tasks -a claude-code -m anthropic/claude-opus-5 -k 3 -n 4
harbor run -p evals/tasks -a claude-code -m anthropic/claude-opus-5-5 -k 3 -n 4

Zapisz manifest w katalogu każdego przebiegu utworzonym przez Harbora, z modelem i poziomem effort tego przebiegu:

Okno terminala
{ echo "model=claude-opus-5-5"; echo "effort=medium"; claude --version; harbor --version; \
echo "instructions=$(git rev-parse HEAD)"; } > jobs/JOB_DIR/manifest.txt

Przetestuj kolejne poziomy effort przez opcję agenta reasoning_effort, którą Harbor 0.23.0 przekazuje do Claude Code jako --effort:

Okno terminala
harbor run -p evals/tasks -a claude-code -m anthropic/claude-opus-5-5 -k 3 -n 4 \
--ak reasoning_effort=high

Claude Code v2.1.283 przyjmuje low, medium, high, xhigh i max; w sesji służy do tego /effort.

Odczytaj cztery liczby z kroku 4 według tej tabeli. „Szum” oznacza przedział dla różnicy między dwoma przebiegami: mniej więcej ±14 punktów dla dwóch przebiegów po 30 zadań × 3 próby, a więcej przy skorelowanych próbach.

Co pokazuje ewaluacjaDecyzjaNastępny krok
Odsetek zaakceptowanych zadań kandydata wyższy o więcej niż szum, przy podobnym koszciePrzechodzimy, pętla po pętliKanarek najpierw w sesjach interaktywnych
Remis w odsetku zaakceptowanych; kandydat wyraźnie tańszy na zaakceptowane zadanie albo szybszyPrzechodzimy w pętlach, w których liczy się koszt lub czasNajpierw pętle CI o dużym wolumenie; wersja bazowa zostaje przy długich zadaniach
Kandydat wygrywa tylko na wyższym poziomie effort, który kosztuje więcej na zaakceptowane zadaniePrzechodzimy tylko w pętlach, które tego potrzebująZapisz poziom effort dla każdej pętli w rejestrze routingu
Remis we wszystkimZostajemyZapisz „bez zmian” z identyfikatorami przebiegów; sprawdź przy następnej premierze
Kandydat przegrywa o więcej niż szum albo oblewa klasę zadań, od której zależyszZostajemy i trzymamy przypięcieDodaj oblane zadania do zestawu

Wykres z premiery nie jest wierszem tej tabeli. Anthropic sam pisze, że „at these levels of capability we’ve found that benchmark margins have become a less reliable guide to real-world differences”, a przewodnik o benchmarkach wyjaśnia, dlaczego publiczny wynik należy do pary model plus harness, a nie do samego modelu.

Wpisz progi do zgłoszenia wdrożeniowego, zanim pierwsza pętla się przełączy, żeby nikt nie negocjował ich w trakcie incydentu. Poniższe liczby to punkt startowy dla zespołu, który wykonuje co najmniej 20 zadań agentowych dziennie.

Sygnał w pętli kanarkowejPróg na startDziałanie
Odsetek zaakceptowanych zadań (weryfikator i akceptacja recenzenta)Poniżej odsetka bazowego zmierzonego na co najmniej kilkuset historycznych zadaniach o więcej niż własny przedział kanarka: około ±22 punktów przy 20 zadaniach kanarka, ±14 przy 50. Przy mniejszej próbie bazowej użyj przedziału dla różnicy (około ±31 i ±20) i bootstrapu jak w kroku 4Cofnij przypięcie w tej pętli
Koszt zaakceptowanego zadaniaPonad 25% powyżej wersji bazowej przez trzy dni roboczeObniż poziom effort o jeden i zmierz ponownie; cofnij, jeśli nadal za wysoko
Mediana czasu zadania w sesjach interaktywnychPonad 50% powyżej wersji bazowejCofnij pętlę interaktywną; pętle wsadowe zostaw, jeśli spełniają progi
Odsetek poprawek po recenzji w pull requestach agentaPonad 10 punktów powyżej wersji bazowejPrzejrzyj próbkę 10 pull requestów; cofnij, jeśli poprawki wynikają z modelu
Niezaliczona bramka bezpieczeństwa, wyciek sekretu lub naruszenie zasad danych związane ze zmianąJedno wystąpienieCofnij natychmiast i otwórz incydent

Wycofanie to revert commita z przypięciem (.claude/settings.json albo workflow CI; przypięcie w ~/.codex/config.toml rozprowadza się ponownie, a nie cofa), który może zrobić każdy dyżurny inżynier bez zwoływania spotkania. Przewodnik o potoku wycofań opisuje ten sam wzorzec dla kodu, stopniowe wdrażanie (progressive delivery) opisuje mechanikę wdrażania etapami, a śledzenie kosztów agentów to, skąd brać sygnał kosztowy.

Jak udowodnić, że zmiana jest bezpieczna, bez czytania każdego diffa

Dział zatytułowany „Jak udowodnić, że zmiana jest bezpieczna, bez czytania każdego diffa”

Nikt nie czyta kodu kandydata linijka po linijce. Dowodami są ewaluacje oceniane weryfikatorem na twoich zadaniach, próbka akceptacji recenzenta z 10 poprawek na konfigurację (jedyne czytanie przez człowieka), niezmienione bramki CI w trakcie kanarka i zapis decyzji z identyfikatorami przebiegów, żeby każdy mógł odtworzyć dowody.

Kto zatwierdza: właściciel ewaluacji publikuje porównanie; tech lead zatwierdza przełączenie każdej pętli i odpowiada za wycofanie; CTO zatwierdza zmianę dostawcy albo zmianę, która dotyka warunków danych, na przykład przejście na Covered Model. Ciągłe ewaluacje uruchamiają ten sam zestaw przy każdej zmianie instrukcji agenta, więc następna premiera zaczyna się od świeżej wersji bazowej.

  • Narzędzie zaktualizowało się przed oceną. Objaw: w dniu premiery sesje już działają na nowym modelu. Jak naprawić: przypnij pełny identyfikator modelu (claude-opus-5) w .claude/settings.json i w CI, co działa na każdej wersji, a w Codeksie ustaw model jawnie. Na następną premierę: przenieś wszystkich spoza kanarka na kanał stable.
  • Domyślny poziom effort spadł i nikt tego nie zauważył. Objaw: „nowy model jest leniwszy” przy trudnych zadaniach. Jak naprawić: porównuj przy wyrównanym poziomie effort oraz przy domyślnym poziomie każdego modelu, a w CI ustawiaj effort jawnie.
  • Taniej za token, drożej za zadanie. Objaw: faktura rośnie po przejściu na model o niższej cenie. Jak naprawić: porównuj koszt zaakceptowanego zadania, który obejmuje zmianę tokenizera, dodatkowe tury i ponowienia.
  • Zestaw ewaluacyjny jest nasycony. Objaw: wersja bazowa i kandydat zaliczają prawie wszystko. Jak naprawić: dodaj świeże trudne zadania i każdy błąd agenta, który przeciekł na produkcję; zestaw, którego nie da się oblać, niczego nie wybierze.
  • Przepustowość w tygodniu premiery. Objaw: timeouty i błędy limitów zniekształcają czasy i odsetki zaliczeń. Jak naprawić: powtórz nieudane próby po 24 godzinach, zanim wyciągniesz wnioski, a w zadaniach Claude Code bez interfejsu użyj --fallback-model.
  • Model do wycofania zniknął. Objaw: revert przypięcia nie działa, bo stary model został wycofany. Jak naprawić: sprawdź wycofania w kroku 2 i trzymaj w rejestrze routingu drugi zatwierdzony model.