Przejdź do głównej zawartości

Harnessy wieloagentowe i katalogi: Ruflo, wshobson/agents, SuperClaude, Task Master i CCPM

Harnessy wieloagentowe i katalogi dokładają do Claude Code, Codex i Cursora grafy zadań, wyspecjalizowane subagenty i śledzenie pracy w issues. CCPM i Task Master zamieniają PRD w zadania uporządkowane według zależności, wshobson/agents dostarcza subagenty i orkiestratory na sztuki, SuperClaude to menu komend tylko dla Claude Code, a Ruflo jest na poziomie eksperymentu badawczego: potężny, duży i trudny do audytu.

Masz dwustronicowe PRD strony profilu użytkownika, czterech agentów, których możesz puścić naraz, i tablicę sprintu, która ma pokazywać prawdziwy postęp. Ostatnim razem dwóch agentów przepisało ten sam komponent formularza, nikt nie umiał powiedzieć, który commit należy do którego zgłoszenia, a serwer MCP załadował 21 000 tokenów schematów narzędzi, zanim padł pierwszy prompt. Potrzebujesz równoległości bez bałaganu.

Ta strona jest dla programisty, który uruchamia agentów, i dla tech leada, który odpowiada za tablicę i bramkę merge’a. Najpierw przeprowadza jeden orkiestrator od początku do końca, potem składa pełny przepływ PRD → graf zadań → równoległe agenty → issues na GitHubie z narzędzi, które najlepiej robią każdy krok.

  • Tabelę decyzyjną dla pięciu narzędzi, z poprawnymi nazwami pakietów i kosztem kontekstu, oraz działające uruchomienie /full-stack-orchestration:full-stack-feature z dwoma punktami akceptacji i dziewięcioma numerowanymi plikami i state.json, które zostawia.
  • Przepływ pracy dla zespołu od PRD przez graf zadań, issues na GitHubie i równoległe agenty po merge, z czterema promptami do skopiowania i listą pułapek zbudowaną z nazw pakietów, narzędzi i ścieżek, które poradniki podają źle.

Który harness wieloagentowy rozwiązuje który problem?

Dział zatytułowany „Który harness wieloagentowy rozwiązuje który problem?”

Te pięć narzędzi robi co innego: dwa planują pracę, jedno dostarcza wykonawców, jedno jest menu promptów, a jedno całym środowiskiem uruchomieniowym.

NarzędzieCo dodajeSkąd instalowaćClaude Code / Codex / CursorKoszt kontekstuStan na 2026-09-26Wybierz, gdy
CCPMJeden Agent Skill: PRD → epik → zadania → issues na GitHubie → równoległe agentygit clone repozytorium automazeio/ccpm, potem link do skill/ccpm/Tak / Tak / Tak (wszystkie trzy wymienia README)Opis jednego skilla, dopóki nie zadziałaAktywny; stare komendy /pm:* są tylko na gałęzi v1Issues mają być źródłem prawdy, a każdy commit ma prowadzić do jednego z nich
Task MasterSerwer MCP i CLI: PRD → graf zadań z zależnościami, zadanie nextnpm task-master-aiTak / Tak (dowolny klient MCP) / Tak~21 000 tokenów dla wszystkich 36 narzędzi, ~5000 w trybie core (README, dane producenta)Ostatnie wydanie w npm 2026-03-31Chcesz grafu zadań, o który zapyta dowolny agent, bez GitHuba
wshobson/agentsMarketplace claude-code-workflows: 94 wtyczki, 202 agenty, 16 orkiestratorów/plugin marketplace add wshobson/agentsTak / Tak / Tak (README)~599 tokenów dla full-stack-orchestration (zmierzone)AktywnyChcesz wyspecjalizowanych subagentów albo gotowego orkiestratora, po jednej wtyczce
SuperClaude30 komend /sc:* i personyPyPI superclaude (nie npm)Tak / Nie / NieNie zmierzono (komendy, nie wtyczka)Brak wydania od 2026-03-22Pracujesz w Claude Code i chcesz gotowego menu komend
Ruflo (dawniej claude-flow)CLI, serwer MCP, hooki, demon, roje agentów, pamięć wektorowa, 39 wtyczeknpm ruflo albo /plugin marketplace add ruvnet/rufloTak / Tak / Nie~579 tokenów dla ruflo-core, bez schematów narzędzi MCP (zmierzone)Aktywny, poziom badawczyEksperymentujesz z rojami i pamięcią agentów w sandboksie

„Zmierzone” oznacza claude plugin details w Claude Code 2.1.283, które raportuje stały koszt wtyczki: opisy skilli i agentów ładowane do każdej sesji. Hooki nie kosztują kontekstu modelu; schematy narzędzi MCP kosztują, a details ich nie liczy.

Zanim cokolwiek zainstalujesz, sprawdź, czy narzędzie, którego już używasz, nie pokrywa potrzeby. Claude Code ma subagenty, /batch (od 5 do 30 jednostek w worktree) i --worktree; Codex i Cursor mają subagenty i worktree. Harness zasługuje na miejsce, gdy dodaje coś, czego tam brakuje: trwały graf zadań, śledzenie pracy w issues albo przetestowany prompt specjalisty. Same wzorce opisuje strona wzorce orkiestracji wielu agentów.

Jeden orkiestrator od początku do końca: full-stack-feature

Dział zatytułowany „Jeden orkiestrator od początku do końca: full-stack-feature”

full-stack-orchestration to wtyczka z wshobson/agents, która z jednego zdania robi dziewięciokrokowe wdrożenie funkcji z dwoma ludzkimi punktami akceptacji. To najszybszy sposób, żeby zobaczyć, co robi harness.

Zainstaluj wtyczkę w Claude Code, Codex albo Cursorze

Dział zatytułowany „Zainstaluj wtyczkę w Claude Code, Codex albo Cursorze”

W sesji Claude Code:

/plugin marketplace add wshobson/agents
/plugin install full-stack-orchestration@claude-code-workflows

Potem w terminalu sprawdź koszt przed pierwszym uruchomieniem:

Okno terminala
claude plugin details full-stack-orchestration@claude-code-workflows

W wersji 2.1.283 raport pokazuje jeden skill (full-stack-feature), cztery agenty (deployment-engineer, security-auditor, performance-engineer, test-automator) i około 599 tokenów stałego kosztu.

Forma z przestrzenią nazw zawsze się rozwiązuje; gołe /full-stack-feature działa tylko wtedy, gdy nic innego nie używa tej nazwy. Trzy flagi pochodzą z podpowiedzi argumentów samej komendy; bez --stack stos technologiczny jest wykrywany z repozytorium.

  1. Kontrola wstępna. Komenda tworzy .full-stack-feature/state.json. Jeśli taki plik już istnieje ze statusem "status": "in_progress", proponuje wznowienie albo start od nowa, więc przerwane uruchomienie nie przepada.

  2. Wymagania, po jednym pytaniu. Pada sześć pytań, od problemu po zależności, a odpowiedzi trafiają do 01-requirements.md z kryteriami akceptacji jako polami wyboru. Właśnie je będziesz potem weryfikować, więc na drugie pytanie odpowiadaj obserwowalnym zachowaniem („awatar 6 MB jest odrzucany z kodem 413 i komunikatem”), a nie intencją.

  3. Projekt, potem punkt akceptacji 1. Dwa subagenty piszą 02-database-design.md i 03-architecture.md. Uruchomienie się zatrzymuje i proponuje Approve, Request changes albo Pause. Nie może pójść dalej, dopóki nie wybierzesz Approve.

  4. Implementacja. Kroki od 4 do 6 wprowadzają zmiany w bazie danych, backendzie i frontendzie, każdy z podsumowaniem we własnym numerowanym pliku.

  5. Równoległa walidacja, potem punkt akceptacji 2. Krok 7 uruchamia naraz trzy agenty: test-automator, security-auditor i performance-engineer. Ich ustalenia trafiają do 07-testing.md z liczbą problemów krytycznych, wysokich i średnich; krytyczne i wysokie są poprawiane przed drugim punktem akceptacji.

  6. Dostarczenie. deployment-engineer w kroku 8 pisze zmiany w CI, kroki migracji, konfigurację feature flag, health checki, alerty i runbook z krokami wycofania. Krok 9 pisze dokumentację API, zapis decyzji architektonicznej (ADR) i podsumowanie przekazania. state.json kończy ze statusem "complete".

Dziewięć numerowanych plików i state.json w .full-stack-feature/ to ślad dowodowy uruchomienia. Zacommituj je razem z pull requestem albo świadomie usuń; nie pozwól, żeby przeszły do uruchomienia dla następnej funkcji.

Przepływ pracy zespołu: PRD, graf zadań, równoległe agenty i issues na GitHubie

Dział zatytułowany „Przepływ pracy zespołu: PRD, graf zadań, równoległe agenty i issues na GitHubie”

Zespół potrzebuje planu, który przeżyje sesję, pracy widocznej na tablicy i commitów każdego agenta przypisanych do zgłoszenia. CCPM robi to przez issues na GitHubie, Task Master przez lokalny graf zadań. Poniższe kroki opierają się na CCPM i pokazują, gdzie wpinają się Task Master i agenty wshobson.

CCPM potrzebuje git i zalogowanego gh (gh auth login) w repozytorium z remote’em na GitHubie. Dla prawdziwych relacji rodzic–dziecko między issues zainstaluj rozszerzenie wskazane w README; bez niego CCPM wraca do list zadań.

Okno terminala
# terminal, raz na maszynę
git clone https://github.com/automazeio/ccpm.git ~/tools/ccpm
gh extension install yahsan2/gh-sub-issue
Okno terminala
# terminal, w katalogu głównym projektu
mkdir -p .claude/skills
ln -s ~/tools/ccpm/skill/ccpm .claude/skills/ccpm
# Task Master przez MCP, w trybie core z 7 narzędziami
claude mcp add task-master-ai --scope user --env TASK_MASTER_TOOLS=core -- npx -y task-master-ai@0.43.1

Komendy przypinają task-master-ai@0.43.1, wersję aktualną na 2026-09-26, więc nowe wydanie trafi do zespołu dopiero po świadomym podbiciu. Task Master wywołuje własny model do parsowania PRD; skieruj go na Claude Code CLI, w którym jesteś zalogowany, pisząc w czacie „Change the main model to claude-code/sonnet” (przykład z README). Jeśli zamiast tego używasz klucza dostawcy, trzymaj go w pliku .env projektu, nigdy w linii komendy MCP.

  1. Napisz PRD, zaczynając od burzy mózgów. CCPM uruchamia się na zwykły język. Pyta o problem, użytkowników, kryteria sukcesu, ograniczenia i zakres, zanim zapisze .claude/prds/<name>.md.

  2. Zamień PRD w graf zadań. Napisz „parse the user-profile PRD”, żeby dostać .claude/epics/user-profile/epic.md, a potem „break down the user-profile epic”. Każdy plik zadania ma kryteria akceptacji, szacunek pracochłonności i trzy pola, które decydują, co może iść równolegle: depends_on, parallel i conflicts_with. CCPM domyślnie ogranicza epik do 10 zadań.

    Z Task Master umieść PRD w .taskmaster/docs/prd.txt i uruchom CLI albo poproś o to samo w czacie przez MCP:

    Okno terminala
    # terminal, po npm install -g task-master-ai
    task-master init
    task-master parse-prd .taskmaster/docs/prd.txt
    task-master list
    task-master next
    task-master show 1,3,5
  3. Przejrzyj graf, zanim cokolwiek trafi na GitHuba. To najtańsze miejsce, żeby wyłapać dwóch agentów edytujących ten sam plik; tech lead zatwierdza tutaj.

  4. Zsynchronizuj z GitHubem. Napisz „sync the user-profile epic to GitHub”. CCPM tworzy issue epiku i po jednym sub-issue na zadanie, zmienia nazwy lokalnych plików zadań na numery issues (1235.md), zapisuje plik mapowania i tworzy osobny worktree w ../epic-user-profile/. Od tej chwili stan issues jest stanem projektu.

  5. Uruchom równoległe agenty. Napisz „start working on issue 1235”. CCPM rozkłada issue na niezależne strumienie pracy, zapisuje <N>-analysis.md, uruchamia po jednym agencie na strumień z dostępem do własnych plików i każe każdemu commitować jako Issue #N: description. Tu przydają się specjaliści wshobson: z zainstalowanym full-stack-orchestration poproś po nazwie o agenta test-automator albo security-auditor dla strumieni, które ich potrzebują.

  6. Śledź postęp bez wydawania tokenów. „standup”, „what’s blocked” i „what’s next” uruchamiają skrypty bash CCPM na .claude/epics/, więc raport jest deterministyczny i nie wymaga wywołania modelu.

  7. Merge za bramką. Napisz „merge the user-profile epic” dopiero wtedy, gdy CI jest zielone, a przegląd z następnej sekcji przeszedł. CCPM uruchamia testy, robi merge i sprząta worktree; „close issue N” aktualizuje jednocześnie lokalny plik i GitHuba.

CCPM uruchamia wszystkie strumienie jednego issue w tym samym worktree i polega na conflicts_with, żeby sobie nie wchodziły w drogę. Gdy dwa strumienie muszą ruszać wspólny plik, rozdziel je na osobne issues albo uruchom w osobnych worktree przez claude --worktree lub /worktree w Codex; kompromisy opisuje strona równoległe agenty.

Jak udowodnić jakość pracy równoległych agentów bez czytania każdej linii?

Dział zatytułowany „Jak udowodnić jakość pracy równoległych agentów bez czytania każdej linii?”

Równoległa praca mnoży ilość kodu, więc ustaw te bramki przed pierwszą synchronizacją:

  • Kryteria akceptacji jako testy. Kryteria z każdego pliku zadania mają co najmniej jeden test automatyczny, a prompt przeglądu z kroku 3 odrzuca kryteria, których nie da się tak sprawdzić. Zielony przebieg CI na tych testach jest głównym dowodem; „gotowe” od agenta to tylko deklaracja.
  • Wymagane kontrole CI w każdym pull requeście. Sprawdzanie typów, lint i zestaw testów są wymaganymi statusami w ochronie gałęzi, więc ani agent, ani „merge” z CCPM nie wprowadzi czerwonego kodu.
  • Niezależny recenzent. Uruchom agenta do przeglądu, który nie pisał kodu: security-auditor z wtyczki, /code-review w Claude Code albo /review w Codex. Ustalenia z kroku 7 w 07-testing.md liczą się tylko wtedy, gdy krytycznych i wysokich jest zero.
  • Śledzenie pochodzenia. Prefiksy commitów Issue #N:, jedno issue na zadanie i issue epiku w pull requeście dają audytorowi łańcuch PRD → epik → zadanie → issue → commit bez pisania żadnego raportu.
  • Chronione pliki. Testy, konfiguracja CI i manifesty zależności zmienione przez agenta dostają przez CODEOWNERS wskazanego z nazwiska recenzenta; osłabiony test to najczęstszy sposób, w jaki praca równoległa robi się zielona, będąc błędną.
  • Zatwierdzenia z nazwiska. Tech lead zatwierdza graf zadań (krok 3) i punkt akceptacji 1; właściciel funkcji zatwierdza punkt akceptacji 2 względem kryteriów akceptacji; CI i agent recenzent pilnują merge’a.

Pełny wzorzec pull requesta, który niesie własny dowód, opisuje strona pakiet dowodów, a sam przegląd strona przegląd pull requestów od agentów.

Ruflo i SuperClaude: kiedy pasuje cięższa albo starsza opcja

Dział zatytułowany „Ruflo i SuperClaude: kiedy pasuje cięższa albo starsza opcja”

Żadne z nich nie jest częścią przepływu zespołu opisanego wyżej: Ruflo zastępuje dużą część harnessu, a SuperClaude powstał przed erą wtyczek.

Ruflo, dawniej claude-flow (npm publikuje tę samą wersję pod obiema nazwami), nazywa siebie meta-harnessem agentów dla Claude Code i Codex. README opisuje dwie ścieżki instalacji o bardzo różnym zasięgu. Ścieżka wtyczek nie zapisuje w repozytorium żadnych plików; ścieżka CLI zapisuje .claude/, .claude-flow/, CLAUDE.md, skrypty pomocnicze i ustawienia.

Ścieżka wtyczek (lite)Ścieżka CLI (npx ruflo@latest init)
Co dostajeszKomendy slash i definicje agentów z każdej wtyczkiPełną pętlę: agenty, komendy, skille, serwer MCP, hooki, demona
Nazwy narzędzi MCPmcp__plugin_ruflo-core_ruflo__memory_storegołe nazwy, np. memory_store, swarm_init
/plugin marketplace add ruvnet/ruflo
/plugin install ruflo-core@ruflo
/plugin install ruflo-swarm@ruflo

Przykład ścieżki CLI z przewodnika użytkownika projektu:

Okno terminala
# terminal, w jednorazowym repozytorium w sandboksie
npx ruflo@latest init
npx ruflo@latest agent spawn -t coder --name my-coder
npx ruflo@latest hive-mind spawn "Implement user authentication"
npx ruflo@latest agent list

Traktuj go jak projekt badawczy: README wspomina o 314 narzędziach MCP, a deklaracje o samouczeniu i przyspieszeniu pochodzą od producenta. Uruchamiaj go w jednorazowym sandboksie bez produkcyjnych poświadczeń (zobacz uprawnienia i sandboksy), zmierz sesję przez /context przed instalacją i po niej i nie dodawaj go do wspólnej konfiguracji zespołu, dopóki nie przypniesz wersji i nie przejrzysz, co zapisało init.

SuperClaude instaluje w Claude Code 30 komend /sc:* i zestaw person. Nie obsługuje Codex ani Cursora.

Okno terminala
# terminal
pipx install superclaude
superclaude install # zapisuje komendy do ~/.claude/commands/sc/
superclaude install --list
superclaude doctor

W sesji łączysz komendy takie jak /sc:brainstorm, /sc:design, /sc:implement i /sc:test, każdą z wolnym tekstem; flagi poszczególnych komend opisuje plik docs/user-guide/commands.md projektu.

SuperClaude nie ma wydania w PyPI od wersji 4.3.0 z 2026-03-22, a /plugin install superclaude dla v5 jest w README oznaczone jako „not yet available”. To rozsądne gotowe menu dla jednego użytkownika Claude Code; dla zespołu bezpieczniejszym wyborem jest utrzymywana wtyczka z pakietów dyscypliny albo opisany wyżej orkiestrator.

Co się psuje, gdy uruchamiasz równoległe agenty z harnessu?

Dział zatytułowany „Co się psuje, gdy uruchamiasz równoległe agenty z harnessu?”
ObjawPrzyczynaNaprawa
Commity dwóch agentów walczą o ten sam plikBrak conflicts_with albo strumienie w jednym worktreeZatrzymaj oba strumienie, zostaw lepszy commit, dodaj conflicts_with do obu zadań i uruchamiaj strumienie po kolei albo w osobnych worktree
Orkiestrator pominął punkt akceptacji 1W Codex nie załadował się references/details.md (limit skilla 8 KB) albo brakuje agentów wtyczkiPoproś agenta o zacytowanie sekcji punktu akceptacji; przeinstaluj wtyczkę; w Codex nazwij agenta w prompcie
sync utworzył issues, ale bez sub-issuesBrak rozszerzenia gh-sub-issuegh extension install yahsan2/gh-sub-issue, potem ponowna synchronizacja; CCPM użył list zadań w treści epiku
sync kończy się błędem uwierzytelnieniagh nie jest zalogowany albo token nie może tworzyć issuesUruchom gh auth status; użyj fine-grained tokenu ograniczonego do tego repozytorium z uprawnieniem Issues write, a nie tokenu dla całej organizacji
Task Master pokazuje 0 tools enabledEdytor nie został zrestartowany albo dostawca nie jest skonfigurowanyZrestartuj edytor; ustaw główny model na claude-code/sonnet albo dodaj klucz do .env
Kontekst jest prawie pełny przed pierwszym promptemTask Master w trybie all, serwer MCP Ruflo albo kilka wtyczek naraz/context w Claude Code; przełącz Task Master na core; odinstaluj wtyczki, których w tym tygodniu nie używasz
Niedokończone full-stack-feature wznawia niewłaściwą funkcjęW drzewie został stary .full-stack-feature/state.jsonWybierz Start fresh, co archiwizuje starą sesję; po każdej funkcji zacommituj albo usuń ten katalog
Komendy Ruflo z poradnika kończą się „unknown tool”Poradnik napisano dla drugiej ścieżki instalacjiDopasuj nazwy narzędzi do swojej ścieżki (tabela wyżej) albo zmień ścieżkę

Gdy równoległe uruchomienie pójdzie źle, najpierw przeczytaj git log --oneline na gałęzi epiku. Commity są źródłem prawdy; standup i podsumowania agentów to tylko deklaracje.