Przejdź do głównej zawartości

Serwer MCP AI Developer Toolkit

Serwer MCP AI Developer Toolkit to publiczny endpoint Model Context Protocol pod adresem https://developertoolkit.ai/mcp, działający tylko do odczytu. Udostępnia każdy polski i angielski przewodnik z tego serwisu przez dwa narzędzia, search i fetch, po Streamable HTTP. Nie wymaga konta ani klucza API i czyta wyłącznie dokumentację: nie ma dostępu do twojego repozytorium.

Ta strona jest dla developerów, którzy chcą, żeby agent sprawdził procedurę w spisanym przewodniku, zanim zacznie działać, oraz dla tech leadów, którzy chcą, żeby agenci całego zespołu korzystali z tego samego źródła. Sytuacja, którą rozwiązuje: prosisz Claude Code o hook przed commitem, a on z pełnym przekonaniem używa ustawienia przemianowanego dwa wydania temu. Dowiadujesz się o tym, gdy commit przechodzi bez żadnej kontroli. Serwer z dokumentacją przesuwa tę weryfikację na moment, zanim agent cokolwiek napisze. Jeśli serwery MCP i transporty są dla ciebie nowe, zacznij od wprowadzenia do Model Context Protocol.

  • Instalację jednym poleceniem w Claude Code, Codeksie i Cursorze oraz polecenie, które potwierdza, że połączenie działa.
  • Trzy prompty do wklejenia, które każą agentowi wyszukać, pobrać i zacytować przewodnik, zanim zaplanuje albo zmieni kod.
  • Sposób na sprawdzenie, czy agent naprawdę skorzystał z przewodnika, bez czytania całej jego odpowiedzi.
  • Pułapki: co jest logowane, dlaczego polskie zapytanie może zwrócić angielski artykuł i co psuje się w każdym kliencie.

Endpoint jest hostowany, więc nie ma czego instalować ani żadnego lokalnego procesu do podtrzymywania. Nie ma też kroku OAuth: serwer udostępnia tę samą publiczną dokumentację każdemu.

  1. Zarejestruj serwer w kliencie pod nazwą dtk.

    Uruchom w terminalu. --scope user udostępnia serwer we wszystkich projektach; pomiń tę flagę, jeśli ma działać tylko w bieżącym projekcie (domyślny zakres to local), albo użyj --scope project, żeby zapisać wspólny plik .mcp.json dla zespołu.

    Okno terminala
    claude mcp add --transport http --scope user dtk https://developertoolkit.ai/mcp
  2. Sprawdź, czy klient widzi serwer.

    Okno terminala
    claude mcp get dtk

    Polecenie sprawdza stan serwera. Serwer dodany z --scope project pozostaje nieaktywny, dopóki nie zatwierdzisz go w sesji.

  3. Zadaj jedno pytanie, które wymusza wywołanie narzędzia, na przykład pierwszym promptem poniżej, i sprawdź w transkrypcie, czy jest wywołanie search na dtk, a po nim fetch.

Żeby wypróbować serwer bez konfigurowania klienta, otwórz stronę demonstracyjną MCP. Przeglądarka, która otworzy bezpośrednio https://developertoolkit.ai/mcp, też zostanie tam przekierowana.

search przyjmuje query o długości do 1024 znaków i zwraca najwyżej 10 wyników w rankingu. Każdy wynik zawiera fragment (opis artykułu), a nie jego treść:

{ "results": [{ "id": "en/claude-code/automate/hooks-automation", "title": "...", "url": "https://developertoolkit.ai/...", "snippet": "...", "lang": "en" }] }

fetch przyjmuje id z tych wyników i zwraca cały artykuł w Markdownie oraz metadata z językiem, sekcją, datą lastUpdated i flagą gated. gated informuje jedynie, czy strona jest w serwisie objęta subskrypcją; narzędzie i tak zwraca pełny tekst. Nieznane id wraca jako błąd narzędzia, który każe modelowi najpierw wywołać search.

Oba narzędzia są oznaczone jako tylko do odczytu. Każdy wynik wraca dwa razy, jako structuredContent i jako JSON w treści tekstowej, więc klient czytający tylko jedno z nich i tak dostaje kanoniczny adres URL potrzebny do cytowania.

Serwer z dokumentacją w pętli: plan, implementacja, weryfikacja

Dział zatytułowany „Serwer z dokumentacją w pętli: plan, implementacja, weryfikacja”

Serwer przydaje się w dwóch momentach: gdy agent planuje, żeby plan szedł za spisaną procedurą, i gdy weryfikujesz, żeby każde twierdzenie w wyniku dało się powiązać z datowaną stroną. Wyszukiwanie uruchomione już po napisaniu kodu jest tylko ozdobą odpowiedzi.

Jak sprawdzić, czy agent naprawdę skorzystał z przewodnika

Dział zatytułowany „Jak sprawdzić, czy agent naprawdę skorzystał z przewodnika”

Nie musisz czytać całej odpowiedzi agenta, żeby wiedzieć, czy trzymał się dokumentacji. Sprawdź zamiast tego cztery rzeczy:

  1. Wywołania narzędzi istnieją. Transkrypt pokazuje search i fetch na dtk przed pierwszą edycją pliku. Odpowiedź, która cytuje przewodnik, choć w transkrypcie nie ma fetch, pochodzi z pamięci modelu.
  2. Cytat jest prawdziwy. URL i lastUpdated w odpowiedzi zgadzają się z tym, co zwrócił fetch. Otwórz jeden zacytowany adres; parafraza bez URL-a się nie liczy.
  3. Zainstalowane CLI ma ostatnie słowo. Przewodniki mają daty. Gdy przewodnik i claude --help albo codex --help różnią się w sprawie flagi, rozstrzyga binarka na twoim komputerze. Dlatego pierwszy prompt każe agentowi zatrzymać się przy rozbieżności.
  4. Wynik przechodzi bramkę. Działanie hooka potwierdza commit, który powinien zostać zablokowany; planu — pusta albo zatwierdzona lista UNSOURCED; konfiguracji — udane połączenie klienta. Zmianę zatwierdza developer, który ją merguje. Każdy wspólny wpis w .mcp.json albo .cursor/mcp.json zatwierdza tech lead.

Jak działa ranking i kiedy polskie zapytanie zwraca angielski artykuł

Dział zatytułowany „Jak działa ranking i kiedy polskie zapytanie zwraca angielski artykuł”

Ranking to dopasowanie terminów ważone polami i odwrotną częstością dokumentu (IDF). Termin w tytule dostaje 5 punktów, w nagłówku 2, w opisie 1, a każdy wynik jest mnożony przez to, jak rzadki jest termin w całym korpusie. Zapytanie występujące dosłownie w tytule dostaje premię 1,5×. O wyniku decydują rzadkie słowa, więc zapytanie złożone z polskich słów trafia w polskie tytuły i nie ma parametru języka do ustawienia.

Polska i angielska wersja jednego artykułu są łączone w jeden wynik, więc jeden przewodnik nigdy nie zajmuje dwóch z 10 miejsc. Przy remisie wygrywa wersja angielska. Ma to znaczenie, gdy twoje polskie zapytanie składa się wyłącznie z angielskich terminów technicznych, na przykład Claude Code hooks: angielski tytuł pasuje co najmniej tak samo dobrze, a remis wygrywa wersja angielska. Dodaj polskie słowo, które występuje w polskich tytułach (hooki Claude Code), albo poproś agenta o pobranie identyfikatora z prefiksem pl/.

Dwa narzędzia z krótkimi schematami niewiele dokładają do okna kontekstu, a Claude Code i Codex ładują narzędzia MCP przez wyszukiwanie narzędzi (tool search), więc definicje nie trafiają do kontekstu wszystkie od razu. Prawdziwy koszt to fetch: zwraca cały artykuł. W buildzie z 2026-09-26 fetch dla en/claude-code/automate/hooks-automation zwraca 11 866 bajtów Markdownu (1622 słowa), mediana angielskiego artykułu to około 11 KB, a najdłuższy ma około 83 KB. Żeby zobaczyć koszt w tokenach we własnej sesji, uruchom w Claude Code /context przed i po fetch. Proś o jeden artykuł naraz, zamiast pozwalać agentowi pobierać każdy wynik wyszukiwania.

Serwer jest bezstanowy: nie ma konta ani stanu sesji między wywołaniami. Nie znaczy to, że nic nie jest logowane. Każde wywołanie narzędzia trafia do analityki produktowej serwisu pod anonimowym identyfikatorem, razem z nazwą narzędzia, jego argumentami, user agentem klienta i lokalizacją wyznaczoną z adresu IP. Traktuj zapytanie jak publiczne wyszukiwanie: bez sekretów, danych klientów i zastrzeżonego kodu. Analitykę opisuje polityka prywatności.

ObjawPrzyczynaCo zrobić
Claude Code pokazuje dtk jako niedziałający, inne serwery HTTP działająNiezgodność przy negocjacji protokołu. Claude Code domyślnie negocjuje z bezpośrednio podłączonymi serwerami HTTP specyfikację MCP 2026-07-28Spróbuj MCP_PROTOCOL_NEGOTIATION=legacy claude. Jeśli wtedy się połączy, zgłoś problem przez stronę kontaktową
claude mcp add kończy się sukcesem, ale narzędzia się nie pojawiająSerwer dodano bez --transport http, więc Claude Code próbował uruchomić URL jako polecenie stdioclaude mcp remove dtk, a potem dodaj go ponownie z --transport http
Agent odpowiada z pamięci i niczego nie cytujePrompt nie wymagał wywołania narzędzia albo wyszukiwanie narzędzi nie wskazało dtkNazwij serwer w prompcie („use the dtk MCP server”) i wymagaj w odpowiedzi URL-a oraz lastUpdated
fetch zwraca „Unknown document id”Agent złożył identyfikator ręcznie, zamiast wziąć go z searchKaż mu najpierw wywołać search i przekazać zwrócone id bez zmian
Wyniki są w złym językuZapytanie z angielskich terminów technicznych pasowało do obu wersji, a remis wygrywa angielskaDodaj słowo w docelowym języku albo pobierz bezpośrednio identyfikator pl/ lub en/
Sieć firmowa blokuje żądanieProxy wychodzące nie przepuszcza developertoolkit.aiDodaj host do wyjątków albo użyj /llms-full-pl.txt jako lokalnego pliku

Błędy, które nie dotyczą tylko tego serwera, opisuje strona problemy z połączeniem serwera MCP.

Kiedy serwer z dokumentacją, a kiedy llms-full.txt albo Context7

Dział zatytułowany „Kiedy serwer z dokumentacją, a kiedy llms-full.txt albo Context7”

Ta sama treść jest publikowana jako /llms.txt (indeks), /llms-full.txt (wszystkie angielskie artykuły w jednym pliku, około 5,8 MB w buildzie z 2026-09-26) i /llms-full-pl.txt (wszystkie polskie artykuły). Pełny plik sprawdza się offline albo przy jednorazowym imporcie. Do pytania w trakcie sesji to złe narzędzie: agent czytałby megabajty, żeby skorzystać z jednej strony. Serwer MCP zwraca dziesięć fragmentów, a potem jeden artykuł.

Serwer odpowiada na pytanie „jak przeprowadzić ten proces z agentem”, a nie „jakie jest aktualne API tej biblioteki”. Do dokumentacji bibliotek i frameworków dołącz serwer z dokumentacją bibliotek, na przykład Context7.

Ten serwis sam prowadzi serwer, więc ta strona nie podaje żadnej liczby jego użytkowników: na 2026-09-26 żadne zewnętrzne źródło ich nie liczy.