Przejdź do głównej zawartości

Scrum i Kanban nadal działają, gdy większość kodu piszą agenci, ale wąskie gardło przesuwa się z pisania na specyfikowanie i weryfikację. Refinement zamienia historyjki w kryteria akceptacji, względem których da się sprawdzić agenta, planowanie sprintu budżetuje przepustowość review zamiast godzin implementacji, limit WIP w Kanbanie obejmuje review dowodów, a przegląd sprintu powstaje ze zmergowanych pull requestów.

Ta strona jest dla tech leada lub Scrum Mastera, który prowadzi ceremonie, oraz dla programistów w zespole. Typowa sytuacja: zespół dwa sprinty temu wdrożył Claude Code, Codex albo Cursor. Implementacja kończy się teraz w środę, a mimo to burndown się wypłaszcza, bo dziewięć pull requestów czeka na review, dwie historyjki wróciły jako „zrobione, ale nie o to chodziło”, a przegląd sprintu to przewijanie logu merge’ów.

  • Mapę ceremonia po ceremonii: co przygotowuje agent, o czym decydują ludzie i jaki dowód zamyka każdy krok.
  • Podłączenie Lineara i Jiry w Claude Code, Codex i Cursorze, z komendami sprawdzonymi na zainstalowanych CLI.
  • Pięć gotowych promptów: doprecyzowanie historyjki, sprawdzenie pojemności sprintu, zamiana karty w plan, szkic przeglądu sprintu i dane o przepływie na retrospektywę.
  • Definition of Done do przyjęcia bez zmian, dzięki której historyjkę odbiera się na podstawie dowodów, a nie czytania diffu.
  • Typowe awarie Agile z agentami i sposób wyjścia z każdej z nich.

Ceremonie zostają. Zmienia się zasób, którego brakuje: gdy agent implementuje historyjkę w godzinę, ograniczeniem staje się to, jak szybko zespół potrafi precyzyjnie powiedzieć, czego chce, i udowodnić, że to dostał. Model AI Capabilities od DORA wymienia „working in small batches” jako jedną z siedmiu zdolności (Kevin M. Storer i Derek DeBellis, blog Google Cloud, 2025-09-23); jak ujmują to Nathen Harvey i Allison Park: „AI can easily generate massive blocks of code, which are hard to review and test” (blog Google Cloud, 2025-12-10).

Ceremonia lub krok przepływuAgent przygotowujeLudzie decydująDowód, który ją zamyka
Refinement backloguKryteria akceptacji, wycinki, otwarte pytaniaZakres, priorytet, które pytania blokują „ready”Każde kryterium wskazuje sprawdzenie, które je potwierdza
Planowanie sprintuSprawdzenie pojemności, kolejność zależnościCel sprintu i zobowiązanieGodziny review mieszczą się w przepustowości review zespołu
Codzienna praca (przepływ Kanban)Implementacja, testy, komentarze na tablicyKto co przegląda, kiedy zatrzymać przebiegZielone CI i pakiet dowodów dołączony do PR-a
Przegląd sprintuChangelog i scenariusz demo ze zmergowanych PR-ówCo pokazać, co odbiera product ownerTesty akceptacyjne przechodzą na gałęzi release
RetrospektywaDane o cycle time i zwrotach w każdym torzeCo zmienić w następnym sprincieLiczba, nie wrażenie

To, które zgłoszenia agent w ogóle może wziąć i pod jakim nadzorem, jest osobną decyzją, opisaną w artykule jak przygotować backlog dla agentów. Ta strona zakłada, że taki triaż już istnieje, i skupia się na ceremoniach wokół niego.

Każdy prompt poniżej działa z wklejoną treścią zgłoszenia. Podłączenie trackera przez MCP usuwa kopiowanie i pozwala agentowi samodzielnie czytać powiązane zgłoszenia i dodawać komentarze. Linear i Atlassian udostępniają oficjalne zdalne serwery MCP po HTTP z OAuth: nie ma pakietu npm do instalacji, a adresy serwerów są takie same w każdym narzędziu. Atlassian zaleca https://mcp.atlassian.com/v2/mcp dla nowych konfiguracji; stary endpoint /v1/sse przestał być wspierany po 30 czerwca 2026.

Okno terminala
# Terminal, from the repository root (Claude Code 2.1.283)
claude mcp add --transport http linear https://mcp.linear.app/mcp
claude mcp add --transport http atlassian https://mcp.atlassian.com/v2/mcp

Potem uruchom /mcp w sesji, żeby dokończyć logowanie OAuth. Domyślny zakres to local (ten projekt, tylko ty); dodaj --scope project, żeby udostępnić wpis zespołowi przez .mcp.json. Atlassian jest też dostępny jako plugin z gotowymi skillami, np. spec-to-backlog: claude plugin install atlassian@claude-plugins-official.

Doprecyzuj historyjki tak, żeby dało się sprawdzić agenta

Dział zatytułowany „Doprecyzuj historyjki tak, żeby dało się sprawdzić agenta”

Refinement decyduje o tym, czy Agile z agentami się uda. Historyjka, którą programista zinterpretowałby rozsądnie, nie wystarcza: agent wybierze jedną interpretację i sprawi, że przejdzie każde sprawdzenie, które widzi. Wynikiem refinementu są więc kryteria akceptacji, z których każde odpowiada jakiemuś sprawdzeniu, wycinki na tyle małe, że każdy da się udowodnić jednym sprawdzeniem, oraz lista pytań, na które odpowie tylko człowiek. Uruchom ten prompt przed spotkaniem, a nie w jego trakcie, żeby spotkanie poświęcić pytaniom.

Najważniejsze są dwa wyniki. Kryterium oznaczone „NO CHECK POSSIBLE” znaczy, że historyjka nie jest gotowa dla agenta, niezależnie od jej rozmiaru. Pytanie BLOCKING trafia do product ownera, a nie do najlepszego domysłu agenta. Jak zamienić kryteria w czerwone testy, których agent nie może edytować, opisuje artykuł wykonywalne kryteria akceptacji; szerszą dyscyplinę specyfikacji omawia spec-driven development.

Planuj sprint pod przepustowość review, nie szybkość pisania

Dział zatytułowany „Planuj sprint pod przepustowość review, nie szybkość pisania”

Story pointy mierzyły, ile czasu człowiek potrzebuje na napisanie kodu. Z agentami kosztem, który nadal rośnie wraz z historyjką, jest jej wyspecyfikowanie i weryfikacja wyniku. Planuj względem tego.

  1. Zmierz przepustowość review. Weź dwa ostatnie sprinty i policz, ile pull requestów od agentów każdy recenzent zatwierdzał dziennie. Ta liczba razy liczba dni recenzentów w sprincie to twoja przepustowość review.

  2. Szacuj weryfikację, nie implementację. Dla każdego wycinka oszacuj czas, jakiego człowiek potrzebuje, żeby sprawdzić dowody, przejść ścieżkę demo i zatwierdzić. Wycinek z mocnymi automatycznymi sprawdzeniami kosztuje minuty; taki, przy którym człowiek musi przeklikać trzy ekrany, kosztuje godzinę.

  3. Zobowiąż się do tego, co się mieści. Dobieraj wycinki do sprintu, aż oszacowanie weryfikacji osiągnie około 80 procent przepustowości review. Pozostałe 20 procent pochłania poprawki i przebiegi odrzucone w review; dostrój tę wartość na podstawie danych z własnych retrospektyw.

  4. Ustaw kolejność według zależności. Wycinki, które zmieniają wspólny kontrakt (schemat API, tabelę w bazie), idą pierwsze, żeby kolejne budowały na zmergowanym kodzie, a nie na gałęziach innych wycinków.

Prompt celowo prosi o liczbę pull requestów zamiast story pointów. Agent, który wymyśla story pointy, zakotwicza zespół na liczbie bez żadnych podstaw; liczbę jednostek do review może natomiast wyprowadzić z wycinków.

Prowadź przepływ Kanban z limitem WIP na review dowodów

Dział zatytułowany „Prowadź przepływ Kanban z limitem WIP na review dowodów”

Na tablicy Kanban agent sprawia, że „W toku” mija szybko, a kolumna za nią się zapycha. Pokaż to wprost:

  • Podziel „W toku” na Agent pracuje (Agent running) i Review dowodów (Evidence review). Pierwsza kolumna śledzi przebiegi, druga pull requesty, które człowiek musi zatwierdzić.
  • Ustaw limit WIP na Review dowodów, a nie na „W toku”. Gdy kolumna jest pełna, nikt nie uruchamia nowego przebiegu; wszyscy robią review.
  • Dodaj kolumnę Wymaga doprecyzowania (Needs clarification) przed „Gotowe do pracy”. Przebieg, który zatrzymał się na pytaniu lub brakującym sprawdzeniu, trafia tam, a nie z powrotem do „W toku”.

Raport Faros AI „AI Productivity Paradox” (2025) — według streszczenia na blogu samego Faros AI (faros.ai, 2025; odczytanego z wyciągu wyszukiwarki, nie z raportu) — podaje, że programiści w zespołach intensywnie korzystających z AI mergowali około 98 procent więcej pull requestów, a czas review pull requestów wzrósł o około 91 procent. To właśnie tę kolejkę chroni limit WIP.

Gdy mimo to cienka karta trafi do „Gotowe do pracy”, przepuść ją przez agenta, zanim ją weźmiesz:

Ostatnie dwie linie to wzorzec dla każdego zapisu na tablicy: agent przygotowuje szkic, człowiek odpowiada „apply”, a zapis dotyczy jednego, nazwanego zgłoszenia.

Kto aktualizuje tablicę: automatyzacja w Claude Code, Codex i Cursorze

Dział zatytułowany „Kto aktualizuje tablicę: automatyzacja w Claude Code, Codex i Cursorze”

Połączenie MCP ma ten sam kształt we wszystkich trzech narzędziach. Różni się to, kto aktualizuje tablicę po zakończeniu przebiegu i co ten przebieg uruchamia.

Od v2.1.283 (oba kanały wydań w dniu 2026-10-12) sesje interaktywne startują w trybie auto, chyba że model lub ustawienia wymuszają tryb Manual, więc sesje z tablicą uruchamiaj z --permission-mode manual: wtedy każde wywołanie MCP spoza reguł allow najpierw pyta o zgodę. Narzędzia odczytu Lineara i Atlassiana możesz dodać do reguł allow, ale narzędzia zapisu trzymaj poza nimi. Do pracy cyklicznej Routines (/schedule, research preview) mogą uruchamiać prompt na koniec sprintu jako sesję w chmurze; zobacz Routines w Claude Code. Skryptowy wzorzec, który nie potrzebuje żadnych poświadczeń do tablicy, to szkic w trybie -p i publikacja wyniku przez człowieka, jak w komendzie do przeglądu sprintu poniżej.

Pełną automatyzację od zgłoszenia do pull requesta, łącznie z uprawnieniami, których potrzebuje przebieg bez nadzoru, opisuje pipeline od zgłoszenia do PR-a.

Przygotuj przegląd sprintu ze zmergowanych pull requestów

Dział zatytułowany „Przygotuj przegląd sprintu ze zmergowanych pull requestów”

Najpierw zapisz zmergowane w sprincie pull requesty do pliku, a potem daj agentowi dostęp tylko do odczytu tego pliku. Agent nie potrzebuje wtedy tokena ani dostępu do sieci, a wejściem jest dokładnie to, co zostało wydane.

Okno terminala
# Terminal, from the repository root, with the GitHub CLI signed in
gh pr list --state merged --search "merged:2026-09-14..2026-09-25" \
--limit 200 --json number,title,body,labels,url > sprint-24-prs.json
Okno terminala
# -p sessions do not start in auto mode; only Read is allowed here
claude -p "$(cat sprint-review-prompt.txt)" \
--allowedTools "Read" --output-format text > sprint-24-review.md

Zapisz ten prompt jako sprint-review-prompt.txt:

Na spotkaniu najbardziej przydaje się lista „Missing evidence”: pokazuje product ownerowi, które historyjki zmergowano bez dowodów, jakich wymaga Definition of Done.

Retrospektywa pozostaje rozmową ludzi, ale powinna zaczynać się od liczb. Poproś agenta, żeby wyliczył je z tablicy, a nie z pamięci.

Etykiety lane:background i lane:interactive pochodzą z triażu opisanego w artykule jak przygotować backlog dla agentów; zastąp je własnymi, a nazwy kolumn w prompcie nazwami ze swojej tablicy. Definicje metryk, które sprawdzają się między sprintami, znajdziesz w artykule metryki cyklu życia.

Skąd wiesz, że praca agentów w sprincie jest poprawna?

Dział zatytułowany „Skąd wiesz, że praca agentów w sprincie jest poprawna?”

Nikt w zespole nie czyta każdej linii napisanej przez agentów, więc odbiór opiera się na dowodach, które produkują maszyny, a sprawdza konkretna osoba. Przyjmij tę Definition of Done dla każdej historyjki zaimplementowanej przez agenta:

  • Każde kryterium akceptacji odpowiada nazwanemu testowi, a testy napisano i zatwierdzono przed implementacją. Leżą w ścieżkach, których przebieg implementujący nie może edytować (ochrona wyroczni).
  • CI jest zielone: sprawdzenie typów, lint, testy jednostkowe i akceptacyjne na commicie merge.
  • Pull request zawiera pakiet dowodów: listę kryteriów z wynikiem przy każdej pozycji, wynik testów oraz zrzut ekranu lub nagranie dla wszystkiego, co widzi użytkownik.
  • Uruchomiono agenta do review, a człowiek przejrzał jego ustalenia i dowody. Zmiany w uwierzytelnianiu, płatnościach, migracjach lub publicznych kontraktach API przechodzą eskalację do czytania kodu przez człowieka (dowody zamiast diffów).
  • Product owner odbiera historyjkę na przeglądzie sprintu na podstawie testów akceptacyjnych przechodzących na gałęzi release, a nie samego demo.

Odpowiedzialność jest podzielona. Programista, który jest właścicielem zgłoszenia, zatwierdza dowody i merguje. Product owner odbiera przyrost. Tech lead jest właścicielem limitu WIP i decyduje, kiedy klasa zadań przechodzi między torami.

Co się psuje, gdy agenci dołączają do zespołu scrumowego lub kanbanowego?

Dział zatytułowany „Co się psuje, gdy agenci dołączają do zespołu scrumowego lub kanbanowego?”