BMAD Method: role zwinne jako agenci
ENBMAD Method (Breakthrough Method of Agile AI-driven Development) to otwartoźródłowy framework od BMad Code, który instaluje role zwinne, od analityka po dewelopera, jako skille agenta w Claude Code, Codex i Cursorze. Skille planistyczne piszą PRD, architekturę i epiki, a bmad-build implementuje kolejne historyjki. Od wersji 6.12.0 najpierw bada kod, a potem decyduje, ile specyfikacji i review potrzebuje zmiana.
Twój product manager chce PRD, zanim ktokolwiek napisze kod, architekt chce spisanych decyzji, a deweloperzy chcą oddać historyjkę agentowi i dostać przetestowany pull request. Bez wspólnego procesu każdy promptuje agenta inaczej, PRD nigdy nie dociera do agenta, który pisze kod, a poprawka jednej linii przechodzi tę samą ceremonię co nowa funkcja rozliczeń.
Ta strona jest dla programisty, który uruchamia BMAD, i dla tech leada, który decyduje o jego przyjęciu. Prowadzi jedną funkcję, alerty wydatków dla właścicieli workspace’ów, od PRD do retrospektywy, z przypiętą instalacją, promptami do skopiowania, tabelą, która bramka czego dowodzi, oraz zasadą, kiedy wygrywa lżejszy framework.
Jakich agentów instaluje BMAD i co każdy z nich zapisuje?
Dział zatytułowany „Jakich agentów instaluje BMAD i co każdy z nich zapisuje?”Skille person (bmad-agent-*) dają agentowi imię, styl wypowiedzi i menu. Skille workflow wykonują pracę. Skill workflow możesz wywołać bezpośrednio; persona dodaje styl rozmowy, nie możliwości.
| Skill persony | Rola (imię w domyślnej konfiguracji) | Menu uruchamia | Zostawia po sobie |
|---|---|---|---|
bmad-agent-analyst | Analityk biznesowy (Mary) | bmad-product-brief, bmad-prfaq, bmad-deep-recon, bmad-brainstorming, bmad-project-context | Brief produktu, PRFAQ, podsumowanie researchu albo blok w AGENTS.md |
bmad-agent-pm | Product manager (John) | bmad-prd, bmad-create-epics-and-stories, bmad-sprint-planning, bmad-correct-course | PRD, epics.md, propozycje zmian w sprincie |
bmad-agent-ux-designer | Projektant UX (Sally) | bmad-ux | DESIGN.md i EXPERIENCE.md |
bmad-agent-architect | Architekt systemu (Winston) | bmad-architecture, bmad-sprint-planning | Krótki dokument architektury |
bmad-agent-dev | Starszy inżynier oprogramowania (Amelia) | bmad-build, bmad-code-review, bmad-qa-generate-e2e-tests, bmad-sprint-planning, bmad-retrospective | Kod, specyfikację każdej historyjki, zapisy z review i retrospektywy |
BMAD zapisuje do dwóch folderów wyjściowych ustawionych w _bmad/bmm/config.yaml, a do tego do folderów skilli każdego narzędzia:
Folder_bmad/ konfiguracja, skrypty i katalog pomocy zarządzane przez instalator
- bmm/config.yaml ścieżki wyjściowe, języki, poziom umiejętności
Foldercustom/ nadpisania zespołu (
config.user.tomlzostaje prywatny)- …
Folder_bmad-output/
Folderplanning-artifacts/ brief, PRD, UX, architektura,
epics.md- …
Folderimplementation-artifacts/
- sprint-status.yaml stany historyjek: backlog → ready-for-dev → in-progress → review → done
- spec-1-2-threshold-check.md jedna specyfikacja na historyjkę, pisana przez
bmad-build - deferred-work.md cele odłożone podczas planowania
Folderspecs/spec-<slug>/ SPEC.md z
bmad-spec- …
Folder.claude/skills/bmad-*/ Claude Code
- …
Folder.agents/skills/bmad-*/ Codex i Cursor
- …
bmad-help czyta katalog w _bmad/_config/ i twoje artefakty, a potem mówi, który skill uruchomić jako następny. Sięgaj po niego, gdy nie wiesz, na którym etapie jesteś.
Zainstaluj BMAD i podłącz go do agenta
Dział zatytułowany „Zainstaluj BMAD i podłącz go do agenta”BMAD potrzebuje Node.js dla instalatora i uv w PATH: bmad-build renderuje swój workflow przez uv run i zatrzymuje się, gdy uv brakuje. Skille person działają bez niego, co ukrywa problem aż do pierwszej budowy.
-
Zainstaluj w katalogu głównym repozytorium, z przypiętą wersją, dla każdego agenta, którego używa zespół (terminal):
Okno terminala uv --version # bmad-build halts without itnpx bmad-method@6.12.0 install --directory . --modules bmm \--tools claude-code,codex,cursor --yes--modules bmmto moduł BMad Method; moduł core instaluje się razem z nim.--toolsjest wymagane przy nieinteraktywnej instalacji z--yes;npx bmad-method@6.12.0 install --list-toolswypisuje wszystkie obsługiwane identyfikatory i ich foldery docelowe. -
Sprawdź, gdzie twoje narzędzie znalazło skille:
Instalator zapisuje 29 skilli w
.claude/skills/. Wpisz/bmad-helpw sesji, żeby potwierdzić, że się ładują; każdy skill jest też poleceniem, na przykład/bmad-build.Instalator zapisuje te same 29 skilli w
.agents/skills/. Wywołaj skill przez$bmad-helpalbo$bmad-buildlub opisz zadanie i pozwól Codeksowi wybrać skill po opisie.Dla Cursora instalator BMAD również celuje w
.agents/skills/i nie zapisuje niczego w.cursor/. Zanim zaczniesz na nich polegać, otwórz listę skilli w Cursorze i sprawdź, czy skillebmad-*się pojawiają; dokumentacja skilli Cursora (sprawdzone 2026-10-12) wymienia.agents/skills/jako lokalizację projektu; ta strona nie zweryfikowała, jak Cursor wyświetla skillebmad-*. W czacie Agenta proś o skill po nazwie: „Use the bmad-build skill to …”. -
Dodaj do repozytorium (commit)
_bmad/,.claude/skills/bmad-*i.agents/skills/bmad-*, żeby każdy w zespole uruchamiał tę samą wersję. Aktualizuj świadomie, w osobnym pull requeście: uruchom ponownienpx bmad-method@<wersja> installw repozytorium i wybierz ścieżkę aktualizacji, którą zaproponuje instalator.
Ścieżka pluginu podąża za gałęzią main BMAD (6.13.0-next na 2026-09-26) i dostarcza 21 skilli zamiast 29:
/plugin marketplace add bmad-code-org/bmad-plugins/plugin install bmad-method@bmadcodex plugin marketplace add bmad-code-org/bmad-pluginscodex plugin add bmad-method@bmadInstalacji pluginu w Cursorze nie zweryfikowano 2026-09-26: marketplace bmad-plugins zawiera manifesty tylko dla Claude Code i Codex. Użyj instalatora z npm powyżej z --tools cursor.
Wybierz jedną ścieżkę dla całego zespołu. Instalator z npm przypina wersję w repozytorium; plugin zmienia się razem z main, gdzie nazwy skilli wciąż się zmieniają.
Jak bmad-build decyduje, ile ceremonii potrzebuje zmiana?
Dział zatytułowany „Jak bmad-build decyduje, ile ceremonii potrzebuje zmiana?”Przed 6.12.0 Build wybierał ścieżkę, zanim zajrzał do kodu, więc zmiana, która wyglądała na małą, mogła dostać za mało rygoru, a ta, która wyglądała na dużą, za dużo. Informacje o wydaniu v6.12.0 ujmują zmianę jednym zdaniem: „Build decides how much ceremony a change needs after investigating it, not before.”
Krok 2 bmad-build najpierw przeszukuje kod, niczego cię nie pytając, a potem zapisuje trzy fakty:
| Fakt | Co się liczy | Przykłady |
|---|---|---|
| Luki w intencji | To, czego prośba nie mówi, czego kod nie rozstrzyga i co zauważysz w wyniku | Która rola może edytować budżet; czy alerty się powtarzają |
| Rzeczy nieodwracalne | Wszystko, czego nie da się cofnąć | Migracja, usunięcie lub nadpisanie danych, wysłanie maila, wyzwolenie deployu lub zmiany konfiguracji |
| Zasięg | Ile plików się zmienia i co nowego będzie wywoływać inny kod | Nowa tabela, nowa funkcja publiczna, nowy endpoint |
Ścieżka wynika z tych faktów:
- One-shot. Brak luk w intencji, nic nieodwracalnego i mały zasięg. Specyfikacja ma dwie sekcje,
## Intenti## Implementation Notes, a agent implementuje, przegląda i tworzy commit w jednej sesji. Jeśli w trakcie implementacji wyjdzie luka, krok nieodwracalny albo rosnący zakres, agent się zatrzymuje, przywraca pełne sekcje specyfikacji i wraca do planowania. - Dispatch. Wszystko inne. Agent pisze pełną specyfikację: intencję, granice, macierz wejść, wyjść i przypadków brzegowych, mapę kodu, zadania z kryteriami akceptacji Given/When/Then oraz polecenia weryfikacji. Każda luka w intencji staje się otwartym pytaniem, na które musisz odpowiedzieć. Specyfikację zatwierdzasz w punkcie kontrolnym; świeży subagent implementuje ją, traktując specyfikację jako jedyne źródło prawdy; potem równolegle działają trzy warstwy review.
Każda specyfikacja celuje w jeden cel widoczny dla użytkownika i 900–1600 tokenów; powyżej tego BMAD proponuje odłożenie celów pobocznych do deferred-work.md. Żaden z tych limitów nie jest twardą bramką.
Przeprowadź małą zmianę ścieżką one-shot
Dział zatytułowany „Przeprowadź małą zmianę ścieżką one-shot”Zacznij od małej zmiany, żeby zobaczyć routing bez ścieżki planistycznej. Repozytorium to aplikacja SaaS w Next.js i Postgresie; zmiana dodaje linię z budżetem w nagłówku ustawień workspace’u.
W Codeksie zacznij prompt od $bmad-build, w Cursorze od „Use the bmad-build skill to”. Agent powinien zrelacjonować swoje badanie kodu, nie znaleźć luk w intencji ani rzeczy nieodwracalnych i zapisać _bmad-output/implementation-artifacts/spec-workspace-budget-header.md z route: 'oneshot'. Potem implementuje, uruchamia warstwy review i tworzy lokalny commit. Nigdy nie wypycha zmian.
Jeśli agent skieruje tę zmianę na dispatch, przeczytaj dlaczego. „No budget set” kontra ukryty nagłówek to prawdziwa luka w intencji i agent słusznie o nią pyta.
Przeprowadź funkcję przez ścieżkę planistyczną
Dział zatytułowany „Przeprowadź funkcję przez ścieżkę planistyczną”Właściwa funkcja jest większa: właściciele workspace’u dostają maila, gdy wydatki na agentów przekroczą 80% miesięcznego budżetu. Dotyka danych rozliczeniowych, wysyła maile (nieodwracalne) i wymaga zadania cyklicznego, więc idzie ścieżką planistyczną. Każdy krok poniżej to osobna sesja; kontekst między nimi niosą pliki.
-
Napisz PRD z product managerem.
bmad-prdprzeprowadza z tobą wywiad, a potem zapisuje PRD w_bmad-output/planning-artifacts/. Odpowiadaj tak, jak odpowiedziałby właściciel produktu; wartością są pytania agenta. -
Zapisz decyzje architektoniczne.
bmad-architecturepisze krótki dokument z decyzjami, które utrzymują spójność historyjek budowanych osobno: gdzie liczone są wydatki, co uruchamia sprawdzenie progu i jak zapewnić idempotentność zasady „jeden mail na próg na miesiąc”. -
Podziel pracę na epiki i historyjki. Uruchom
bmad-create-epics-and-stories. Zapisujeepics.md. Dla tej funkcji spodziewaj się jednego epika z trzema historyjkami: zapis budżetu, sprawdzanie progów, wysłanie i zalogowanie alertu. -
Przejdź bramkę gotowości przed jakimkolwiek kodem.
bmad-sprint-planningzadaje całemu planowi jedno pytanie: czy deweloper może zaimplementować te historyjki bez wymyślania decyzji, których nic nie zapisuje? Odpowiada PASS, CONCERNS albo FAIL. Przy PASS generujesprint-status.yaml, który śledzi każdą historyjkę. W trakcie epika wygląda tak:development_status:epic-1: in-progress1-1-workspace-budget-setting: done1-2-threshold-check: ready-for-dev1-3-alert-email-and-log: backlogepic-1-retrospective: optional -
Buduj po jednej historyjce.
bmad-buildrozpoznaje historyjkę z epika, raz kompilujeepic-1-context.mdz dokumentów planistycznych i zapisujespec-1-2-threshold-check.md. Historyjka 1-2 niczego nie wysyła, ale decyduje, kiedy maile wychodzą, więc spodziewaj się ścieżki dispatch, specyfikacji z macierzą wejść i wyjść oraz otwartych pytań w punkcie kontrolnym.W punkcie kontrolnym wybierz Approve and stop, jeśli chcesz implementacji w nowej sesji, albo Approve and continue, żeby iść dalej. Po zatwierdzeniu wszystko wewnątrz
<frozen-after-approval>(intencja, granice i macierz wejść i wyjść) jest zablokowane i tylko ty możesz to zmienić. -
Przejrzyj i przekaż dalej. Build kończy warstwami review, oznacza specyfikację jako
done, przesuwa historyjkę nareviewi tworzy lokalny commit. Historyjkę zamyka (done) dopierobmad-code-review. Uruchombmad-walkthrough, żeby dostać prowadzony przegląd dla człowieka, a potembmad-code-reviewdla każdej historyjki: ustawia jej statusdone, gdy nie zostają żadne nierozwiązane uwagi o wadze high ani medium. Jeśli zespół robi review w pull requeście, ustawdonewsprint-status.yamlręcznie po scaleniu pull requesta. -
Zamknij epik dowodami. Gdy wszystkie trzy historyjki mają status
done, uruchom retrospektywę.Werdykt to accepted, accepted-with-open-items albo rejected. Każda historyjka bez statusu
donewymusza rejected, chyba że człowiek to nadpisze.
Przy mniejszym zakresie pomiń PRD: bmad-spec skraca brief do _bmad-output/specs/spec-<slug>/SPEC.md i opcjonalnego stories.yaml, które bmad-build przyjmuje razem z identyfikatorem historyjki. Nie mieszaj obu ścieżek w jednym epiku.
Dopasuj bmad-build do swojego repozytorium
Dział zatytułowany „Dopasuj bmad-build do swojego repozytorium”Nadpisania zespołu leżą w _bmad/custom/, którego instalator nigdy nie rusza. Listy są dopisywane do wartości domyślnych, a wartości tekstowe (stringi) je zastępują. Ten plik sprawia, że każda budowa ładuje konwencje testowe i instrukcje dla agenta, oraz opisuje przekazanie do pull requesta:
# _bmad/custom/bmad-build.toml — committed, applies to the whole team[workflow]persistent_facts = [ "file:AGENTS.md", "file:docs/testing.md",]on_complete = "Print the exact gh pr create command for this branch, with the spec path in the body. Do not run it."Osobiste preferencje, na przykład otwieranie każdej ukończonej specyfikacji w edytorze, trafiają do _bmad/custom/bmad-build.user.toml. Uruchom bmad-customize, żeby tworzyć nadpisania interaktywnie; zna każde pole, które da się dostosować.
Żeby agent implementujący nie edytował planu, zablokuj zapisy do folderu planistycznego tylko w sesjach budowy. Sesje planistyczne (bmad-prd, bmad-architecture, bmad-create-epics-and-stories, bmad-ux) i bmad-correct-course zapisują do tego folderu, więc blokada dla całego zespołu w .claude/settings.json by je zepsuła. W Claude Code uruchamiaj każdą sesję budowy w katalogu głównym repozytorium (od niego liczona jest ścieżka ./) z regułą w wierszu poleceń; reguła Edit obejmuje każde wbudowane narzędzie do edycji plików:
claude --disallowedTools "Edit(./_bmad-output/planning-artifacts/**)"Reguła blokuje narzędzia edycji, ale nie zapisy przez powłokę, takie jak sed czy echo, więc to reguła CODEOWNERS poniżej jest bramką egzekwującą dla każdego narzędzia, nie tylko dla Codeksa i Cursora. Zostaw implementation-artifacts/ z prawem zapisu, bo bmad-build aktualizuje własną specyfikację i sprint-status.yaml.
W każdym narzędziu wymuś tę granicę na etapie review regułą CODEOWNERS dla _bmad-output/planning-artifacts/, tak jak opisano w uprawnieniach i sandboksach.
Jak zweryfikować wynik BMAD bez czytania każdej linii?
Dział zatytułowany „Jak zweryfikować wynik BMAD bez czytania każdej linii?”Nazwa BMAD zawiera ogólne określenie AI-driven development (programowanie sterowane przez AI), które mówi, kto prowadzi pracę, a nie kto ją sprawdza. Markdown sam niczego nie dowodzi, więc przypisz każdej bramce właściciela:
| Bramka | Czego dowodzi | Czego nie dowodzi | Zatwierdza |
|---|---|---|---|
| PRD z listą założeń | Zachowanie, którego chce biznes, jest spisane | Że to właściwy produkt | Właściciel produktu |
| Decyzje architektoniczne | Historyjki nie będą sobie przeczyć we wspólnych kwestiach | Że kod się ich trzyma | Tech lead |
Bramka gotowości (bmad-sprint-planning) | Każda historyjka prowadzi do wymagania i z powrotem | Że wymagania są poprawne | Tech lead |
Punkt kontrolny specyfikacji w bmad-build | Macierz wejść i wyjść oraz kryteria akceptacji opisują historyjkę | Że kod je spełnia | Inżynier odpowiedzialny za historyjkę |
| Audyt testów macierzy (krok 3 budowy) | Każdy wiersz macierzy ma test, który się uruchomił i przeszedł | Zachowanie spoza macierzy | CI ponownie uruchamia testy |
| Warstwy review i log triażu | Uwagi zostały sprawdzone, z werdyktem i dowodem dla każdej | Że niczego nie przeoczono | Inżynier, potem recenzent PR |
Code review (bmad-code-review) → historyjka done | Historyjka nie ma nierozwiązanych uwag o wadze high ani medium | Że recenzenci szukali we właściwych miejscach | Inżynier odpowiedzialny za historyjkę |
| Werdykt retrospektywy | Epik spełnił kryteria akceptacji, ze źródłami | Długoterminowe zachowanie na produkcji | Właściciel produktu |
Większość dowodzenia robią dwie części bmad-build. Audyt testów macierzy liczy test, który istnieje, ale się nie uruchomił, jako brakujący, i zabrania poprawiania oczekiwania pod kod; wiersz niezgodny z kodem odsyła agenta do ciebie. Triaż review zapisuje każdą uwagę w sekcji ## Review Triage Log specyfikacji z werdyktem (high, medium, low, false albo maybe-false) i dowodem, więc recenzent widzi, co odrzucono i dlaczego, a nie tylko, co poprawiono.
Żadna z nich nie zastępuje CI. Pull request zawiera ścieżkę specyfikacji, mapowanie wierszy macierzy na testy i zielony przebieg testów, czyli pakiet dowodów, który recenzent czyta zamiast całego diffa. Zapisuj kryteria jako wykonywalne kryteria akceptacji, stosuj ochronę wyroczni i przeglądaj pull request od agenta, otwierając kod tylko tam, gdzie wiersz macierzy nie ma testu albo plik leży poza mapą kodu.
Kiedy narzut ról w BMAD się zwraca?
Dział zatytułowany „Kiedy narzut ról w BMAD się zwraca?”BMAD kosztuje cię trzy rzeczy. Kontekst: claude plugin details mierzy plugin na ~1676 tokenów w każdej sesji, a bmad-toolbox@bmad dokłada ~975. Według naszego własnego pomiaru na wersji 6.12.0 (2026-09-26) opisy 29 skilli z instalacji npm to łącznie około 8000 znaków. Dokumenty: zaplanowana funkcja daje PRD, dokument architektury, epics.md i jedną specyfikację na historyjkę, a każdy z nich musi przeczytać człowiek. Zmienność: BMAD był kilka razy przebudowywany (polecenia *agent w v4, skille w v6, teraz ścieżka pluginów na main), więc aktualizacje wymagają osobnego pull requesta.
Role są warte tego kosztu, gdy decyzja podjęta przy planowaniu inaczej zginęłaby przed implementacją. Zdecyduj na podstawie tej tabeli:
| Twoja sytuacja | Użyj | Dlaczego |
|---|---|---|
| Praca produktowa z właścicielem produktu, kilkoma epikami i przekazaniami między ludźmi | Ścieżka planistyczna BMAD | PRD, architektura i bramka gotowości przenoszą decyzje do agenta, który pisze kod |
| Zespół, który już pracuje w Scrumie i chce historyjek, statusu sprintu i retrospektyw w repozytorium | BMAD | Jego artefakty odpowiadają ceremoniom, które już prowadzisz; zobacz zwinne workflow z agentami |
| Strumień błędów i małych funkcji w działającym produkcie | Sam bmad-build albo OpenSpec | Ścieżka one-shot utrzymuje małe zmiany tanimi; OpenSpec dodatkowo prowadzi żywą specyfikację systemu |
| Nowa usługa lub funkcja, która potrzebuje śladu z bramkami na każdym etapie | Spec Kit | Etapy constitution, clarify i analyze z jawnymi bramkami |
| Samodzielny deweloper, którego problemem jest pomijanie testów przez agenta, a nie gubione wymagania | Superpowers | Dyscyplina na poziomie zadania, mniej stałego kontekstu i bez przekazań między personami |
| Poprawka jednej linii, literówka albo podbicie zależności | Bez frameworka | Od 6.12.0 bmad-build nie uruchamia się sam przy formatowaniu, operacjach git ani interaktywnych edycjach |
Praktyczna zasada dla tech leada: wprowadzaj ścieżkę planistyczną tylko wtedy, gdy co najmniej dwie różne osoby odpowiadają za „co” i za „jak”. Gdy jeden deweloper odpowiada za oba, persony rozmawiają same ze sobą, a sam bmad-build daje dobór ścieżki i review bez przekazań. Wszystkie opcje obok siebie znajdziesz w porównaniu frameworków spec-driven.
Co się psuje, gdy uruchamiasz BMAD w prawdziwym zespole?
Dział zatytułowany „Co się psuje, gdy uruchamiasz BMAD w prawdziwym zespole?”bmad-build zatrzymuje się przy aktywacji. Objaw: skill zgłasza nieudane polecenie uv run … render_skill.py i staje. Brakuje uv albo nie ma go w PATH agenta. Naprawa: zainstaluj uv, uruchom sesję agenta od nowa, żeby odczytała nowy PATH, i uruchom skill ponownie. Nie proś agenta o bezpośrednie uruchomienie workflow: niewyrenderowane pliki kroków wciąż zawierają placeholdery szablonu.
Stare nazwy skilli nic nie robią. Objaw: po świeżej instalacji /bmad-quick-dev albo /bmad-create-prd są nieznane. Od 6.12.0 przestarzałe shimy są opcjonalne. Naprawa: używaj bmad-build i bmad-prd albo zainstaluj ponownie z --shims na czas migracji.
Review prosi o ręczne wklejanie promptów. Objaw: build zapisuje prompty recenzentów w implementation-artifacts/ i się zatrzymuje. Środowisko nie mogło uruchomić subagentów. Naprawa: uruchom każdy prompt w osobnej sesji i wklej wyniki z powrotem albo uruchom budowę tam, gdzie subagenci są dostępni (mają ich zarówno Claude Code, jak i Codex).
Każde review coś znajduje. Objaw: trywialna zmiana wraca z kilkoma uwagami. Recenzent Blind Hunter musi zgłosić minimalną liczbę problemów, zależną od rozmiaru diffa; uwagi odrzuca się w triażu. Naprawa: czytaj log triażu i sprawdzaj, czy każdy werdykt false podaje dowód.
Agent zmienia plan pod swój kod. Objaw: commit historyjki zmienia PRD, architekturę albo zamrożony blok specyfikacji, a testy przechodzą. Naprawa: uruchamiaj sesje budowy z opisaną wyżej regułą --disallowedTools, dodaj wpis w CODEOWNERS i wymagaj, żeby każda zmiana w planning-artifacts/ przechodziła przez bmad-correct-course w sesji planistycznej z prawem zapisu, który tworzy propozycję zmiany w sprincie zamiast cichej edycji.
Dokumenty planistyczne rozjeżdżają się po epiku. Objaw: pół roku później PRD opisuje funkcję, która od tamtej pory się zmieniła; dokumenty BMAD są per funkcja. Naprawa: traktuj retrospektywę jako koniec życia PRD, a bieżące zachowanie trzymaj w testach i żywej specyfikacji (spec-driven development).
Dwóch deweloperów uruchamia dwa różne BMAD-y. Objaw: agent jednej osoby proponuje skille, których drugi nie ma, bo ktoś zainstalował plugin z main. Naprawa: przypnij jedną wersję npm i zapisz ją w AGENTS.md.
Dokąd dalej z BMAD
Dział zatytułowany „Dokąd dalej z BMAD”Czy ten artykuł Ci pomógł?
Jedno kliknięcie, bez logowania.
Co z tym zrobisz?
Jak się czytało?
Co przeszkadzało? Możesz zaznaczyć kilka
Twoja rola?
Dzięki. Czytam każdą odpowiedź. Michał Jaskólski
Pomógł Ci ten artykuł?
Każde to jedno kliknięcie. Zamknij, kiedy chcesz.
bez logowania