Integracja korporacyjna i bezpieczeństwo

Integracja Claude Code w przedsiębiorstwie polega na wymuszeniu jednej polityki we wszystkich sesjach programistów przez ustawienia zarządzane (managed settings): plik managed-settings.json, profil MDM albo ustawienia zarządzane z serwera, ustawiane w konsoli administracyjnej claude.ai. Mają one pierwszeństwo przed flagami wiersza poleceń oraz ustawieniami projektu i użytkownika. Reguły deny, sandbox, telemetria i zarządzany CLAUDE.md trafiają na maszyny tym samym kanałem.

Ta strona jest dla tech leada albo inżyniera platformy, który ma to wdrożenie przeprowadzić, oraz dla CTO, który je zatwierdza. Dział bezpieczeństwa zgodził się w zeszłym tygodniu na Claude Code dla 200 programistów. Teraz każda sesja musi blokować odczyt .env, odrzucać --dangerously-skip-permissions, raportować użycie do twojego kolektora OpenTelemetry — a ty musisz to wszystko udowodnić audytorowi. Strona w wiki z prośbą, żeby każdy skonfigurował to sam, nie przetrwa pierwszego sprintu.

Co zyskasz z firmowego wdrożenia Claude Code

Decyzję, którym kanałem polityka trafia na maszyny: z serwera, przez MDM czy z pliku systemowego
Bazowy managed-settings.json, który wdrożysz jeszcze dziś, z objaśnieniem każdej blokady
Wyjaśnienie, dlaczego reguły deny nie są granicą bezpieczeństwa, i ustawienia sandboksa, które domykają tę lukę
Procedurę weryfikacji (/status, claude doctor, sonda kanarkowa, telemetria), która dowodzi działania polityki bez zaglądania do każdego laptopa
Listę typowych awarii polityki wdrożonej na całą flotę, z drogą wyjścia dla każdej

Wszystkie klucze i ścieżki na tej stronie sprawdzono 2026-09-26 w dokumentacji ustawień Claude Code i w zainstalowanym CLI w wersji 2.1.283.

Jak ustawienia zarządzane trafiają na maszyny programistów?

Claude Code czyta politykę zarządzaną z czterech rodzajów źródeł. Wybierz według tego, jak już zarządzasz urządzeniami, a nie według upodobań:

Mechanizm	Gdzie jest polityka	Kiedy Claude Code ją czyta	Kiedy go użyć
Ustawienia zarządzane z serwera	claude.ai Admin Settings > Claude Code > Managed settings (Team i Enterprise; rola Owner lub Primary Owner)	Przy starcie, potem co godzinę	Nie masz MDM albo programiści używają sesji w chmurze
MDM lub polityka systemu	Profil macOS w domenie `com.anthropic.claudecode`; wartość `Settings` w `HKLM\SOFTWARE\Policies\ClaudeCode` w Windows	Przy starcie, potem co 30 minut	Masz już Jamf, Intune albo Group Policy
Plik systemowy	`managed-settings.json` (plus opcjonalne pliki `managed-settings.d/*.json`) w katalogu systemowym	Przy starcie i ponownie po każdej zmianie pliku	Hosty linuksowe, budowane obrazy, maszyny bez MDM
Rejestr HKCU	`HKCU\SOFTWARE\Policies\ClaudeCode`	Przy starcie, potem co 30 minut	Tylko awaryjnie; użytkownik może go edytować

Katalogi systemowe to /Library/Application Support/ClaudeCode/ w macOS, /etc/claude-code/ w Linuksie i WSL oraz C:\Program Files\ClaudeCode\ w Windows. Claude Code nie czyta starej ścieżki C:\ProgramData\ClaudeCode\.

O wyborze decydują trzy kompromisy:

Odporność na manipulację. Polityka na urządzeniu (MDM albo plik należący do roota) jest chroniona przez system operacyjny. Programista może edytować lokalną kopię ustawień z serwera, ale zmiana przetrwa tylko do następnego udanego pobrania.
Sesje w chmurze. Sesja w środowisku hostowanym przez Anthropic nigdy nie widzi pliku ani profilu MDM z urządzenia. Jeśli programiści korzystają z sesji w chmurze, polityka musi istnieć także w ustawieniach zarządzanych z serwera.
Różne polityki dla różnych grup. Konsola claude.ai stosuje jedną politykę do całej organizacji i na razie nie potrafi celować w grupy. Jeśli zespół płatności ma dostać ostrzejszą politykę, wyślij mu inny plik albo profil MDM.

Gdy na jednej maszynie jest kilka źródeł, Claude Code używa najwyżej postawionego (serwer, potem MDM, potem pliki, potem HKCU) i ignoruje resztę, chyba że najwyższe źródło ustawia managedSourcesBehavior: "merge". Kilka blokad (na przykład allowManagedMcpServersOnly, sandbox.network.allowManagedDomainsOnly, forceRemoteSettingsRefresh) oraz zmienne env Claude Code odczytuje nawet wtedy ze wszystkich źródeł administracyjnych, więc niżej postawiony profil MDM lub plik nadal może je ustawić. merge wymaga v2.1.242 lub nowszej. Gdy polityka wydaje się ignorowana, sprawdź najpierw tę regułę: /status wskazuje źródło, które wygrało.

W hierarchii ustawień zarządzane są na samej górze: zarządzane, potem argumenty wiersza poleceń, potem .claude/settings.local.json, potem .claude/settings.json, potem ~/.claude/settings.json. Plik podany przez programistę w --settings nie nadpisze klucza zarządzanego. Niższe warstwy opisuje strona konfiguracja Claude Code.

Wdróż bazową politykę zarządzaną

Poniższa polityka to punkt wyjścia dla organizacji, która dba o bezpieczeństwo. Blokuje oczywiste pliki z sekretami, wyłącza flagę omijania uprawnień, wymusza sandbox, ustawia minimalną wersję i wysyła telemetrię do twojego kolektora.

{
  "$schema": "https://json.schemastore.org/claude-code-settings.json",
  "permissions": {
    "deny": [
      "Bash(curl *)",
      "Bash(wget *)",
      "Read(./.env)",
      "Read(./.env.*)",
      "Read(./secrets/**)",
      "Read(**/*.pem)",
      "Edit(./.env)",
      "Edit(./.env.*)",
      "Edit(./secrets/**)"
    ],
    "disableBypassPermissionsMode": "disable"
  },
  "sandbox": {
    "enabled": true,
    "failIfUnavailable": true,
    "allowUnsandboxedCommands": false,
    "network": {
      "allowedDomains": ["github.com", "registry.npmjs.org"],
      "allowManagedDomainsOnly": true
    }
  },
  "requiredMinimumVersion": "2.1.274",
  "env": {
    "CLAUDE_CODE_ENABLE_TELEMETRY": "1",
    "OTEL_METRICS_EXPORTER": "otlp",
    "OTEL_LOGS_EXPORTER": "otlp",
    "OTEL_EXPORTER_OTLP_PROTOCOL": "grpc",
    "OTEL_EXPORTER_OTLP_ENDPOINT": "http://otel-collector.internal.example.com:4317"
  },
  "companyAnnouncements": [
    "Claude Code runs under the engineering AI policy: go/ai-policy. Secrets belong in Vault, never in .env files."
  ]
}

Co robi każdy blok i ile cię kosztuje:

permissions.deny nie pozwala narzędziom plikowym Claude’a ani rozpoznawanym poleceniom plikowym w Bashu (cat, head, sed, tee) dotknąć ścieżek z sekretami. Reguły plikowe muszą mieć postać Read(...) albo Edit(...). Reguła Write(./.env) zostanie przyjęta, ale nigdy nie będzie sprawdzana, a Claude Code wyświetli o niej ostrzeżenie przy starcie (od v2.1.210).
disableBypassPermissionsMode: "disable" sprawia, że Claude Code odrzuca --dangerously-skip-permissions i ignoruje permissionMode: bypassPermissions w definicjach subagentów. Jeśli twoja polityka zabrania działań zatwierdzanych przez klasyfikator, ustaw też permissions.disableAutoMode: "disable". Tryb auto jest trybem startowym od v2.1.283 (kanał latest); zobacz uprawnienia i sandboxing.
sandbox włącza izolację poleceń Basha na poziomie systemu operacyjnego. Domyślnie jest wyłączona (sandbox.enabled ma domyślnie wartość false). failIfUnavailable każe Claude Code zakończyć działanie, zamiast po cichu uruchamiać polecenia bez sandboksa, gdy brakuje zależności. allowUnsandboxedCommands: false usuwa furtkę ponownego uruchomienia polecenia poza sandboksem. allowManagedDomainsOnly ignoruje domeny dodane przez programistów.
requiredMinimumVersion nie pozwala uruchomić starszych wersji. 2.1.274 była 2026-09-26 wersją kanału wydań stable; podnoś ją razem z tym kanałem.
env konfiguruje OpenTelemetry. Claude Code nie ma domyślnego protokołu OTLP, więc ustaw OTEL_EXPORTER_OTLP_PROTOCOL jawnie. Plik .claude/settings.json w repozytorium nie może przekierować tych zmiennych eksportera, więc miejsce docelowe pozostaje pod twoją kontrolą.
companyAnnouncements wyświetla komunikat przy starcie. Przy kilku wpisach Claude Code losuje jeden na sesję.

Sandbox korzysta z Seatbelt w macOS i z bubblewrap w Linuksie i WSL2. Natywny Windows nie jest obsługiwany. We flocie z Windows failIfUnavailable: true całkowicie zablokuje start Claude Code w natywnym Windows, więc albo wdrażaj ten klucz tylko na maszyny z macOS i Linuksem, albo ustandaryzuj pracę na WSL2 lub w kontenerach deweloperskich.

Trzymaj politykę w repozytorium. Umieść managed-settings.json w repozytorium zespołu platformowego, z właścicielami kodu z działu bezpieczeństwa. Każda zmiana to przejrzany pull request — dokładnie taki ślad audytowy, o jaki pyta audytor.
Waliduj JSON w CI. Plik zarządzany, który nie jest poprawnym JSON-em, sprawia, że Claude Code odmawia startu na każdej maszynie, do której trafi. Dodaj do pipeline’u sprawdzenie w rodzaju jq empty managed-settings.json, żeby zbłąkany przecinek nigdy nie dotarł do floty.
Wdróż na jedną maszynę kanarkową. Skopiuj plik do katalogu systemowego albo wklej JSON w konsoli administracyjnej organizacji testowej. Potem uruchom /status w nowej sesji. Wiersz Setting sources musi pokazać Enterprise managed settings, a po nim źródło, na przykład (file), (plist), (HKLM) albo (remote).
Uruchom sondy. W terminalu uruchom claude doctor, który pokaże wpisy odrzucone przez Claude Code, a potem prompt kanarkowy z następnej sekcji. Oba muszą wypaść czysto, zanim rozszerzysz wdrożenie.
Wdrażaj pierścieniami. Wyślij politykę do grupy pilotażowej, odczekaj pełny cykl odpytywania (30 minut dla MDM, godzina dla ustawień z serwera), sprawdź w telemetrii sesje z tych maszyn i dopiero wtedy przejdź do następnego pierścienia.

Które klucze dostępne tylko w polityce zarządzanej odbierają programistom swobodę?

Większość kluczy może stać w dowolnym pliku ustawień. Poniższe działają tylko ze źródła zarządzanego. Wymieniają elastyczność programistów na kontrolę, więc włączaj je świadomie:

Klucz	Efekt	Włącz, gdy
`allowManagedPermissionRulesOnly`	Ignoruje reguły `allow`, `ask` i `deny` z plików użytkownika, projektu, lokalnych i `--settings`; ignoruje `--allowedTools`; ukrywa w monitach opcję „zawsze zezwalaj”	Twój reżim zgodności wymaga jednej centralnej listy dozwolonych działań. Spodziewaj się więcej monitów o zgodę, dopóki nie dostarczysz dobrej zarządzanej listy `allow`
`allowManagedHooksOnly`	Uruchamia tylko hooki zarządzane, hooki Agent SDK i hooki z pluginów wymuszonych przez politykę zarządzaną	Hooki z repozytoriów to niedopuszczalne ryzyko wykonania kodu. Wyłącza też własne hooki każdego zespołu, więc potrzebne dostarcz centralnie
`allowManagedMcpServersOnly`	Liczą się tylko zarządzane wpisy `allowedMcpServers`; `deniedMcpServers` nadal łączy się ze wszystkich źródeł	Utrzymujesz listę zatwierdzonych serwerów MCP
`strictKnownMarketplaces`	Ogranicza, które marketplace’y pluginów można dodać	Weryfikujesz pluginy. Pusta tablica blokuje każdy marketplace, łącznie z oficjalnym marketplace’em Anthropic
`disableSideloadFlags`	Odrzuca przy starcie `--plugin-dir`, `--plugin-url`, `--agents` i `--mcp-config`	Polityka pluginów i MCP musi obowiązywać także wobec flag wiersza poleceń
`forceRemoteSettingsRefresh`	Wstrzymuje start, dopóki ustawienia z serwera nie zostaną pobrane, i kończy działanie, gdy pobranie się nie uda	Używasz ustawień z serwera i potrzebujesz zachowania fail-closed

Częste nieporozumienie: zarządzana reguła deny nie potrzebuje allowManagedPermissionRulesOnly, żeby działać. Claude Code sprawdza najpierw deny, potem ask, potem allow — ze wszystkich źródeł naraz — więc "allow": ["Bash(curl *)"] programisty nie odblokuje zarządzanej reguły deny Bash(curl *). allowManagedPermissionRulesOnly służy do tego, by programiści nie dodawali własnych reguł allow i wcześniejszych zgód, a nie do ochrony twoich reguł deny.

Tym samym kanałem zarządzasz modelami: availableModels i enforceAvailableModels ograniczają wybór modeli; deniedModels blokuje konkretne modele od v2.1.283 (kanał latest), więc na kanale stable opieraj się na availableModels. Zarządzany model ustawia tylko wartość domyślną, a --model nadal nadpisuje go dla pojedynczej sesji, więc gdy potrzebujesz ograniczenia, użyj availableModels. Który model dopuścić i ile który kosztuje, znajdziesz w przeglądzie modeli.

Dlaczego reguły deny nie są granicą bezpieczeństwa

Reguła deny dla Basha dopasowuje tekst polecenia, który pisze Claude. Bash(curl *) zatrzyma curl https://example.com, ale już nie /usr/bin/curl https://example.com ani sh -c 'curl https://example.com'. Reguły Read i Edit obejmują narzędzia plikowe Claude’a i rozpoznawane przez Claude Code polecenia Basha. Nie obejmują skryptu w Pythonie czy Node, który sam otwiera plik.

Traktuj więc warstwy jako trzy różne zadania:

Reguły deny tanio i z czytelnym komunikatem zatrzymują to, czego Claude zwykle próbuje.
Sandbox wymusza ograniczenia systemu plików i sieci na poziomie systemu operacyjnego dla każdego procesu uruchomionego przez polecenie Basha, niezależnie od tekstu polecenia.
Hook PreToolUse sprawdza pełne polecenie twoją własną logiką, dla reguł, których dwie pierwsze warstwy nie wyrażą.

Jeśli wyciek danych jest w twoim modelu zagrożeń, skuteczną kontrolą jest dopiero sandbox z allowManagedDomainsOnly. Lista deny to tylko pierwszy filtr przed nim. Pełny obraz daje model zagrożeń dla agentów.

Dostarcz firmowe standardy przez zarządzany CLAUDE.md

Zarządzany CLAUDE.md ładuje się przed każdym CLAUDE.md użytkownika i projektu, a programiści nie mogą go wykluczyć. Umieść go obok pliku ustawień zarządzanych:

macOS: /Library/Application Support/ClaudeCode/CLAUDE.md
Linux i WSL: /etc/claude-code/CLAUDE.md
Windows: C:\Program Files\ClaudeCode\CLAUDE.md

Jeśli dostarczasz politykę z serwera albo przez MDM, użyj zamiast tego klucza claudeMd. Przechowuje on ten sam Markdown jako ciąg znaków, z łamaniem wierszy zapisanym jako \n.

Plik ma być krótki i zawierać tylko reguły obowiązujące w każdym repozytorium. Każdy wiersz kosztuje kontekst w każdej sesji w całej firmie. Konwencje konkretnego repozytorium należą do jego własnego CLAUDE.md; zobacz system pamięci.

# Engineering rules (managed by Platform)

- Never read, print, or write secrets. Credentials come from Vault via `vault kv get`.
- Run the repository's lint and test commands before you say a task is done, and report their output.
- Database migrations need a reviewer from the owning team. Open a draft PR and stop.
- Do not add a dependency without stating its license and weekly downloads in the PR description.

CLAUDE.md to wskazówki, a nie wymuszenie. Claude stosuje się do nich w większości przypadków. Wszystko, co musi działać za każdym razem, należy do reguły deny, sandboksa albo hooka.

Prompty do skopiowania przy zarządzaniu polityką

You are running on a canary machine to verify our managed Claude Code policy.
Do each step, report the exact result, and do not work around any block:
1. Read the file .env in the current directory.
2. Run: curl -sS https://example.com
3. Run: sh -c 'curl -sS https://example.com'
4. Run: git ls-remote https://github.com/anthropics/claude-code HEAD
For each step, say whether it succeeded, was denied by a permission rule,
or was blocked by the sandbox, and quote the message you got.
Finish with a table: step, expected (1-3 blocked, 4 allowed), actual, PASS/FAIL.

Uruchom sondę w sesji interaktywnej, w jednorazowym repozytorium z atrapą pliku .env. Kroki od 1 do 3 muszą zostać zablokowane. Krok 3 dowodzi, że pracę wykonuje sandbox, a nie lista deny. Krok 4 musi się udać, bo github.com jest na liście dozwolonych domen. To wywołanie tylko do odczytu, które nic nie zapisuje na dysku, więc limit zapisu w systemie plików nie da fałszywego wyniku FAIL, jak mógłby to zrobić zapis do cache menedżera pakietów. Jeśli Claude Code poprosi o zgodę na krok 3, udziel jej: test sprawdza, czy sandbox zablokuje potem połączenie. Jeśli krok 3 się powiedzie, sandbox na tej maszynie nie działa.

Read /etc/claude-code/managed-settings.json (or the macOS or Windows path if
that is where we are) and every .claude/settings.json and
.claude/settings.local.json in this repository.
List, in a table:
- project allow rules that a managed deny rule already blocks (dead rules),
- project hooks that will stop running if we set allowManagedHooksOnly,
- MCP servers in .mcp.json that are not on the managed allowedMcpServers list,
- any Write(...) path rules, which Claude Code never consults.
For each row, propose the fix. Do not edit any file.

Read docs/engineering-handbook.md. Extract only the rules that apply to every
repository in the company and that an agent can act on while coding.
Write them as a managed CLAUDE.md of at most 15 bullet points, one rule per
bullet, imperative voice, no background or rationale.
Then list separately any rule that must hold every time (for example "never
read secrets") and say whether it should become a permission deny rule, a
sandbox setting, or a PreToolUse hook instead.

Jak udowodnić, że polityka działa?

Nikt nie sprawdzi ręcznie 200 laptopów. Weryfikacja opiera się na czterech sygnałach, które się skalują:

Sygnał	Czego dowodzi	Kto sprawdza
`/status` pokazuje `Enterprise managed settings (<źródło>)`	Maszyna wybrała źródło zarządzane, które dostarczyłeś. Wiersz `Skipped sources` wymienia źródła, które przegrały z wyżej postawionymi (od v2.1.242)	Zespół platformowy, na kanarkach i przy każdym zgłoszeniu
`claude doctor`	Które wpisy Claude Code odrzucił jako niepoprawne i czy ustawienia z serwera zostały pobrane. Wiersz `Organization policy` (od v2.1.261) pokazuje, czy do maszyny dotarły ustawienia administracyjne całej organizacji, takie jak Remote Control i sesje w chmurze	Zespół platformowy
Sonda kanarkowa powyżej	Reguły deny i sandbox blokują to, co według polityki mają blokować	Dział bezpieczeństwa, po każdej zmianie polityki
Telemetria	`claude_code.session.count` dociera z każdej maszyny; sesja bez metryk oznacza, że nie zadziałała telemetria, a być może cała polityka	Zespół platformowy, co tydzień

Telemetria daje też claude_code.token.usage, claude_code.cost.usage, claude_code.lines_of_code.count, claude_code.commit.count, claude_code.pull_request.count i claude_code.code_edit_tool.decision. Treść promptów, argumenty narzędzi i ich wyniki nie są logowane, dopóki nie ustawisz OTEL_LOG_USER_PROMPTS, OTEL_LOG_TOOL_DETAILS albo OTEL_LOG_TOOL_CONTENT. Zanim włączysz którąkolwiek z tych zmiennych, podejmij decyzję razem z inspektorem ochrony danych. Pulpity i alerty opisują strony monitorowanie Claude Code i kontrola kosztów.

Podział odpowiedzialności jest prosty: dział bezpieczeństwa odpowiada za listę deny, listę domen sandboksa i listę serwerów MCP; zespół platformowy za dostarczanie, minimalną wersję i telemetrię; kierownictwo inżynierii za zarządzany CLAUDE.md. Szerzej o tym, kto czym zarządza, pisze strona o modelu operacyjnym.

Wdrażaj Claude Code pierścieniami

Pilotaż, 5–10 programistów. Wdróż bazową politykę bez allowManagedPermissionRulesOnly i allowManagedHooksOnly. Niech uczestnicy pilotażu napiszą CLAUDE.md każdego repozytorium i wspólne skille w .claude/skills/ oraz zapisują każdy monit o zgodę, który wydał się nietrafiony. Pilotaż i kryteria jego zakończenia zaprojektujesz z przewodnikiem po projektowaniu pilotażu.
Zespół, 20–50 programistów. Dodaj zarządzaną listę allow, którą pilotaż uznał za bezpieczną, włącz listę dozwolonych serwerów MCP i potwierdź, że telemetria przychodzi z każdej maszyny. Ustaw alerty wydatków dla każdego zespołu na claude_code.cost.usage. Według przewodnika kosztowego Anthropic typowe wdrożenie firmowe kosztuje około 13 USD na programistę za dzień aktywnej pracy i 150–250 USD na programistę miesięcznie (Anthropic, strona o kosztach Claude Code, sprawdzone 2026-09-26). Od tych wartości zacznij progi alertów, a potem zastąp je danymi z własnego pilotażu.
Organizacja, 100 i więcej programistów. Włącz blokady, których wymaga twój reżim zgodności, podnoś requiredMinimumVersion według harmonogramu i dodaj Claude Code do onboardingu, żeby nowy laptop dostawał politykę pierwszego dnia. Opublikuj politykę użycia AI zgodną z tym, co wymuszają ustawienia.

Kiedy polityka firmowa przestaje działać

/status nie pokazuje żadnego źródła zarządzanego. Claude Code nie znalazł źródła z kluczem polityki. Sprawdź ścieżkę dla systemu: to /Library/Application Support/ClaudeCode/, a nie ~/Library/.... Sprawdź też, czy plik zawiera klucz polityki, a nie tylko klucze sterujące, takie jak managedSourcesBehavior. Przy ustawieniach z serwera uruchom claude doctor i odczytaj wynik pobrania.

/status pokazuje inne źródło niż to, które wdrożyłeś. Na maszynie jest źródło postawione wyżej, na przykład stary profil MDM, który przesłania nowy plik. Odczytaj Skipped sources, a potem usuń nieaktualne źródło albo ustaw managedSourcesBehavior: "merge" w najwyższym.

Claude Code nie startuje na żadnej maszynie. Plik zarządzany, plik z managed-settings.d/, plist albo wartość HKLM nie jest poprawnym JSON-em. Wycofaj ostatni commit polityki tymi samymi narzędziami, a potem dodaj walidację JSON w CI z kroków wdrożenia.

Sesje w chmurze ignorują politykę. Sesje hostowane przez Anthropic nigdy nie czytają plików ani profili MDM z urządzeń. Odtwórz politykę w ustawieniach zarządzanych z serwera.

Reguła deny jest ignorowana, a przy starcie pojawia się ostrzeżenie. To reguła ścieżki typu Write(...), NotebookEdit(...) albo MultiEdit(...). Przepisz ją na Edit(...), a Glob(...) zastąp przez Read(...).

Polecenia w Linuksie działają bez sandboksa. Brakuje bubblewrap albo socat, a bez failIfUnavailable Claude Code tylko ostrzega. Zainstaluj pakiety narzędziami do zarządzania konfiguracją i zostaw failIfUnavailable: true, żeby brak zależności kończył się głośnym błędem.

Stare wersje działają dalej po podniesieniu minimalnej wersji. requiredMinimumVersion jest sprawdzane przy starcie i nie kończy trwającej sesji. Ogłoś zmianę i licz się z tym, że długo działające sesje będą odstawać, dopóki programiści ich nie zrestartują.

Telemetria nie dociera. Zwykle zapora blokuje port 4317 do kolektora albo brakuje OTEL_EXPORTER_OTLP_PROTOCOL. Jeśli gRPC jest zablokowane, przejdź na http/protobuf na porcie 4318.

Programista z uprawnieniami administratora zmienił plik. Ustawienia zarządzane wiążą klienta Claude Code, a nie właściciela maszyny. Niech MDM cyklicznie ponownie wdraża plik albo profil — i pamiętaj, że programista wywołujący API z innego narzędzia jest całkowicie poza tą polityką.

Co dalej z firmowym Claude Code

Konfiguracja proxy uruchamia Claude Code za firmowym proxy z własnymi certyfikatami.
Konfiguracja bramki LLM kieruje ruch przez zatwierdzoną bramkę albo dostawcę chmurowego.
Audyty bezpieczeństwa z Claude Code opisują skanowanie kodu, który piszą agenci.
Jedna polityka dla wszystkich agentów kodujących pokazuje te same kontrole dla Codeksa i Cursora.
Siostrzane narzędzia osobno: zarządzanie Codeksem w firmie oraz prywatność i bezpieczeństwo w Cursorze.