Przejdź do głównej zawartości

Szablony promptów dla agenta Cursora

Szablon prompta dla Cursora to sprawdzony prompt wielokrotnego użytku, który od razu przekazuje agentowi pięć rzeczy: zadanie, wzorcowy plik do naśladowania, granice, kontrole do uruchomienia i dowody do zaraportowania. Najważniejszy jest blok weryfikacji, bo wynik oceniają wtedy testy i kontrola typów, a nie czytanie diffu linijka po linijce.

Prosisz agenta Cursora o „endpoint POST do tworzenia zamówień”. Agent pomija walidację, wymyśla własny format błędów i ignoruje wzorzec tras, którego używa twój zespół. Po pięciu poprawkach wpisałeś więcej tekstu, niż zajęłoby samodzielne napisanie endpointu, a nadal nie wiesz, czy działa.

Ta strona jest dla programistów, którzy codziennie pracują z agentem Cursora. Tech leadzi, którzy chcą jednej wspólnej biblioteki dla zespołu, powinni przeczytać sekcję o przechowywaniu: szablon trzymany w repozytorium przechodzi review i ewoluuje tak jak kod.

  • Siedem gotowych szablonów do zadań, które powtarzasz najczęściej: endpoint, komponent, migracja, diagnoza błędu, refaktoryzacja, zestaw testów i przegląd przed PR.
  • Pięcioczęściową budowę własnych szablonów z blokiem weryfikacji, który zmusza agenta do udowodnienia wyniku.
  • Tabelę decyzyjną: kiedy szablon powinien być Agent Skillem, a kiedy regułą projektu.
  • Typowe awarie bibliotek szablonów i sposób wyjścia z każdej z nich.

Co musi zawierać szablon prompta, żeby Cursor trafił za pierwszym razem?

Dział zatytułowany „Co musi zawierać szablon prompta, żeby Cursor trafił za pierwszym razem?”

Każdy szablon na tej stronie ma te same pięć części. Gdy szablon zawodzi, zwykle brakuje jednej z nich.

CzęśćCo zawieraCo się psuje bez niej
ZadanieJeden wynik opisany jako zachowanie: „zwraca 201 z utworzonym zamówieniem”Agent rozwiązuje sąsiedni problem
WzorzecOdwołanie @ do pliku w repozytorium, który robi to dobrzeAgent wymyśla nowy wzorzec
GranicePliki i zachowania, których nie wolno ruszać, w formie „Do NOT…”Rozlewanie się zmian na niezwiązane moduły, poprawione testy
WeryfikacjaDokładne komendy: testy, kontrola typów, lintWeryfikujesz, czytając diff
RaportFormat końcowej wiadomości: zmienione pliki, wynik komend, otwarte pytania„Gotowe” bez żadnych dowodów

Wzorzec robi więcej niż jakikolwiek przymiotnik. „Follow the pattern in @src/routes/users.ts” przenosi walidację, obsługę błędów, logowanie i kształt odpowiedzi w jednym odwołaniu. Jak odwołania @ dodają pliki do kontekstu, opisuje strona zarządzanie kontekstem w Cursorze. Ogólną technikę stojącą za tymi pięcioma częściami znajdziesz w skutecznych technikach promptowania.

Przebudowę zaczynaj w Plan Mode, który według Cursora tworzy „szczegółowe plany implementacji przed napisaniem jakiegokolwiek kodu”, a potem przełącz się na Agenta. Diagnozy prowadź w Agencie, bo muszą uruchamiać kod: szablon błędu pisze i uruchamia padający test, a szablon wydajności uruchamia benchmark. Same prompty zakazują edycji kodu źródłowego i zatrzymują się przed poprawką. Zamiast diffu sprawdzasz bramkę weryfikacji.

ZadanieSzablonZacznij wBramka, którą sprawdzasz
Nowy endpointNowy endpoint APIAgentNowe testy przechodzą, cały zestaw zielony, typy czyste
Nowy komponent UINowy komponent ReactAgentTesty komponentu dla stanów ładowania, błędu i sukcesu
Zmiana schematuMigracja bazy danychAgentMigracja wchodzi i cofa się na lokalnej bazie
Nieznany błądDiagnoza błęduAgent, zatrzymuje się przed poprawkąPadający test, który odtwarza błąd
Wolna ścieżkaDiagnoza wydajnościAgent, zatrzymuje się przed poprawkąLiczby przed i po z tego samego pomiaru
PrzebudowaRefaktoryzacjaPlan Mode, potem AgentNiezmieniony zestaw testów wciąż zielony, publiczne eksporty bez zmian
Brak pokryciaZestaw testówAgentKażdy test pada, gdy zepsujesz zachowanie, które sprawdza
Przed PRPrzegląd przed PRAgent, bez edycjiTabela uwag do triażu

Szablony funkcji zaczynają od kryteriów akceptacji i każą napisać testy przed implementacją. Dzięki temu testy opisują zachowanie, o które prosiłeś, a nie kod, który agent akurat napisał. Pełną technikę opisuje strona wykonywalne kryteria akceptacji.

Szablon migracji potrzebuje jednej dodatkowej granicy: działa wyłącznie na lokalnej bazie i musi mieć drogę powrotu. Narzędzie drizzle-kit nie generuje migracji odwrotnych, więc szablon każe agentowi napisać ją ręcznie i podaje komendy, którymi ją zastosować.

Szablon debugowania zabrania edycji, dopóki przyczyna nie zostanie udowodniona. Dowodem jest padający test, a nie wyjaśnienie, bo wiarygodne wyjaśnienie złej przyczyny brzmi dokładnie tak samo jak trafne. Pełny proces debugowania opisuje strona polowanie na błędy w Cursorze.

Uzupełnij trzy pola w nawiasach kwadratowych prawdziwym błędem, krokami i oczekiwanym wynikiem. Test z pierwszej fazy zostaje w zestawie jako ochrona przed regresją.

Refaktoryzacja jest bezpieczna tylko wtedy, gdy zachowanie jest przypięte testami przed pierwszym ruchem. Dlatego szablon refaktoryzacji zabrania edycji testów: dowodem jest niezmieniony zestaw, który pozostaje zielony. Większe przebudowy opisuje strona strategie refaktoryzacji w Cursorze.

Wygenerowany zestaw testów ma konkretną słabość: testy pisane na podstawie kodu sprawdzają, co kod robi, łącznie z jego błędami. Szablon każe agentowi udowodnić, że każdy test potrafi się wywrócić. Głębszą strategię testów znajdziesz na stronie wzorce testowania w Cursorze.

Szablon przeglądu działa bez edycji i zwraca tabelę, którą przejrzysz w kilka minut. To pierwsze przejście przed przeglądem ludzkim lub automatycznym, a nie zamiennik żadnego z nich. Przegląd kodu w Cursorze, łącznie z Bugbotem na pull requeście, opisuje strona code review w Cursorze.

Jak sprawdzić wynik szablonu bez czytania każdej linijki?

Dział zatytułowany „Jak sprawdzić wynik szablonu bez czytania każdej linijki?”

Sprawdzasz dowody, które szablon wymusił na agencie, a kod czytasz tylko tam, gdzie dowody są słabe.

  1. Czytaj raport, nie diff. Każdy szablon kończy się raportem z wynikiem komend. Jeśli wyniku brakuje albo jest ucięty, zadanie nie jest skończone; uruchom komendę sam.
  2. Upewnij się, że agent nie zmienił testów. Uruchom git diff --stat main -- '*.test.ts', które porównuje z gałęzią bazową zarówno zatwierdzone, jak i niezatwierdzone zmiany. Zmieniony test w zadaniu, które mówiło „Do NOT edit tests”, to czerwona flaga bez względu na powód. Ochrona wyroczni pokazuje, jak zrobić z tego mechanizm i co Cursor potrafi, a czego nie potrafi wymusić.
  3. Pozwól CI powtórzyć bramki. Kontrola typów, lint i testy uruchamiają się ponownie w CI na pull requeście, poza sesją agenta, więc deklarowany zielony wynik zostaje niezależnie potwierdzony.
  4. Czytaj tylko części wysokiego ryzyka. Kontrole autoryzacji, migracje i wszystko, co dotyka pieniędzy, nadal czyta człowiek. Resztę oceniasz po testach i bramkach.

Zatwierdzasz kryteria akceptacji przed pracą i dowody po niej. Pakiet dowodów określa, co musi zawierać pull request od agenta, żeby recenzent mógł zrobić to samo.

Gdzie trzymać szablony promptów Cursora: skill czy reguła?

Dział zatytułowany „Gdzie trzymać szablony promptów Cursora: skill czy reguła?”

Szablon wklejany z notatnika z czasem się rozjeżdża. Trzymaj każdy w repozytorium, w miejscu dopasowanym do tego, jak go używasz.

ZastosowanieMiejsceJak się uruchamiaWspółdzielony z innymi narzędziami
Zadanie, które zaczynasz ręcznie, np. „nowy endpoint”Agent Skill (SKILL.md)Podajesz nazwę skilla w prompcieCLI skills instaluje ten sam folder dla Claude Code i Codeksu
Procedura, którą agent ma podjąć sam, bez proszeniaAgent Skill z precyzyjnym descriptionAgent dopasowuje opis do zadaniaTak samo
Ograniczenie przy każdej edycji określonych plikówReguła projektu w .cursor/rules/Automatycznie, według wzorca plików lub zawszeTylko Cursor

Przydatny podział: ograniczenia, które się nie zmieniają, np. „w trasach używaj AppError”, trafiają do reguły. Dzięki temu każdy szablon zostaje krótki i dotyczy tylko zadania.

Agent Skill to folder z plikiem SKILL.md, którego frontmatter zawiera name i description. Agent czyta opis w każdej sesji, a treść ładuje dopiero wtedy, gdy zadanie do niego pasuje albo gdy wskażesz skill z nazwy. Trzymaj źródło w jednym folderze repozytorium, na przykład skills/api-endpoint/SKILL.md:

---
name: api-endpoint
description: Add a REST endpoint to this service with tests first, the users.ts route pattern and the standard verification commands. Use when asked to add or change an API route.
---
1. Restate the acceptance criteria as tests in src/routes/__tests__/ and run them to see them fail.
2. Implement following src/routes/users.ts and src/lib/errors.ts.
3. Never edit existing tests or existing endpoints.
4. Run `npx vitest run src/routes`, `npx tsc --noEmit` and `npm run lint`.
5. Report files changed and the output of each command.

Potem zainstaluj go dla wszystkich agentów przez CLI skills (1.7.0, sprawdzone 2026-09-26):

Okno terminala
npx skills add ./skills --skill api-endpoint -a cursor -a claude-code -a codex -y

Flaga -y pomija pytania o potwierdzenie. CLI kopiuje skill do .agents/skills/, skąd czytają go Cursor i Codex, a .claude/skills/ dowiązuje do tej kopii dla Claude Code (skills 1.7.0, sprawdzone 2026-09-26). Kopia nie śledzi późniejszych zmian w skills/: po każdej zmianie uruchom ponownie to samo polecenie npx skills add albo trzymaj źródło w .agents/skills/api-endpoint/ i edytuj je tam. Żeby współdzielić skill między repozytoriami, opublikuj folder na GitHubie i zainstaluj go przez npx skills add OWNER/REPO --skill api-endpoint -y z tymi samymi flagami -a. Strukturę, testowanie i publikowanie skilli opisuje strona budowanie własnych skilli.

Żeby uruchomić szablon ręcznie, podaj nazwę skilla razem z zadaniem: Use the api-endpoint skill: POST /api/orders returns 201 with the created order and 400 on an invalid body.

Niektóre zespoły trzymają ręcznie uruchamiane szablony jako komendy slash w .cursor/commands/. Pluginy Cursora też mogą zawierać komendy: według dokumentacji pluginy „package rules, skills, agents, commands, MCP servers, and hooks”. Szablon, który mieszka w twoim repozytorium, zapisz jednak jako skill, żeby jeden plik obsłużył wszystkich trzech agentów.

Zamień powtarzające się ograniczenie w regułę projektu

Dział zatytułowany „Zamień powtarzające się ograniczenie w regułę projektu”

Reguła działa bez proszenia. Utwórz w .cursor/rules/ regułę z konwencjami tras API i zawęź ją do src/routes/**/*.ts, żeby działała tylko wtedy, gdy agent edytuje pliki tras. Jej treść to krótka lista ograniczeń:

- Validate every request body with a Zod schema from src/schemas/.
- Wrap handlers in withAuth unless the route is listed as public in src/routes/public.ts.
- Return errors only through AppError from src/lib/errors.ts.

Typy reguł, zawężanie wzorcem plików i format pliku opisuje strona reguły projektu w Cursorze, a zespołową bibliotekę reguł — własne reguły i szablony.

Wynik ignoruje twoje konwencje. Plik wzorcowy zmienił nazwę, zniknął albo nie pokazuje już aktualnego wzorca. Otwórz każde odwołanie @ w szablonie i wskaż plik, który dziś pokazałbyś nowej osobie w zespole.

Agent wykonuje pierwszą połowę szablonu i gubi resztę. Szablon niesie zbyt wiele stałych ograniczeń. Przenieś te, które dotyczą każdego zadania, do reguły, a w szablonie zostaw zadanie, wzorzec, granice, weryfikację i raport.

Raport mówi „all tests pass”, a CI jest czerwone. Agent podsumował zamiast uruchomić komendę albo uruchomił węższą komendę niż ta, którą podałeś. Wymagaj w raporcie dosłownych ostatnich linii wyniku i traktuj CI jako rozstrzygające uruchomienie.

Testy zmieniły się, żeby zadanie przeszło. Granica mówiła „Do NOT edit tests”, a agent i tak je poprawił, zwykle pod własną implementację. Odrzuć zmianę, przywróć testy przez git checkout main -- <ścieżki testów> i uruchom je ponownie. Potem zablokuj ścieżki testów zgodnie z opisem w ochronie wyroczni.

Ten sam szablon istnieje jako skill, plik w .cursor/commands/ i wklejana notatka, a wersje się różnią. Trzymaj jeden folder źródłowy, po każdej zmianie instaluj go ponownie przez npx skills add … -y (albo edytuj bezpośrednio .agents/skills/), usuń pozostałe i przeglądaj zmiany szablonów w pull requestach jak każdy inny kod.

Szablon jest zbyt sztywny do bieżącego zadania. Usuń części, które nie pasują, i dopisz to, czego zadanie potrzebuje. Jeśli tę samą poprawkę robisz trzeci raz, zaktualizuj sam szablon.