Przejdź do głównej zawartości
AI Developer Toolkit

Skróty klawiszowe Cursora: sprawdź, przypnij, połącz

Skróty klawiszowe Cursora to zwykłe powiązania klawiszy (keybindings) VS Code, przypisane do poleceń AI Cursora: edycji inline, panelu Agenta, dodawania zaznaczenia do czatu oraz akceptowania i odrzucania proponowanych zmian. Doniesienia dotyczące wersji 3.x różnią się co do części domyślnych skrótów (sprawdzone 2026-09-26), więc pewny zestaw to ten sprawdzony w edytorze Keyboard Shortcuts i przypięty w keybindings.json.

Ta strona jest dla programistów, którzy obsługują Cursora z klawiatury. Aktualizujesz Cursora, wciskasz klawisz, który wczoraj otwierał panel Agenta, a otwiera się inny panel. Albo ściąga od kolegi mówi, że jeden klawisz dodaje zaznaczenie do bieżącego czatu, a w twojej wersji zaczyna nowy czat i gubi kontekst, który budowałeś przez dziesięć minut.

Strona zakłada, że masz zainstalowanego Cursora i przynajmniej raz otworzyłeś panel Agenta. Jeśli nie, zacznij od szybkiego startu z Cursorem.

Co daje ci ta ściąga ze skrótów Cursora

Dział zatytułowany „Co daje ci ta ściąga ze skrótów Cursora”
  • Arkusz akcji Cursora, które warto mieć pod klawiszem, z frazą, od której zaczniesz wyszukiwanie w twojej wersji.
  • Dwuminutową procedurę, która potwierdza, co robi klawisz, i log, który to udowadnia.
  • Wzorzec keybindings.json, który przypina twoje skróty, żeby aktualizacja nie mogła ich przestawić.
  • Trzy łańcuchy skrótów, które kończą się dowodem (zielonym testem, czystym diffem), a nie poleceniem „zaakceptuj wszystko”.
  • Trzy prompty do skopiowania: do edycji inline, do Agenta i do audytu skrótów.

Które skróty Cursora sprawdzić najpierw?

Dział zatytułowany „Które skróty Cursora sprawdzić najpierw?”

Sprawdź je we własnej wersji, zanim wyrobisz sobie na nich pamięć mięśniową. Znajdź każdą akcję we własnym edytorze Keyboard Shortcuts i odczytaj klawisz stamtąd: domyślne skróty różnią się między wersjami z linii Cursor 3.x (sprawdzone 2026-09-26). Nazwy poleceń też różnią się między wersjami, więc traktuj każdą frazę jako punkt wyjścia: poszerz wyszukiwanie, jeśli nic nie znajduje, i zawęź je (accept do accept all), jeśli pokazuje dziesiątki wierszy.

AkcjaProponowana fraza (próbuj wariantów)
Edycja inline zaznaczeniainline edit
Otwarcie lub przełączenie panelu Agentaagent
Wysłanie zaznaczenia do czatu z Agentemchat
Dodanie zaznaczenia do bieżącego czatuadd to chat
Akceptacja podpowiedzi Tabaccept
Akceptacja następnego słowa podpowiedzipartial
Akceptacja wszystkich proponowanych zmianaccept all
Odrzucenie wszystkich proponowanych zmianreject all
Nowy czatnew chat
Przełączanie lub otwieranie trybówmode
Wybór modelumodel

Dwa skróty pochodzą z VS Code, nie z Cursora, i od nich zaczyna się każda procedura na tej stronie: paleta poleceń (Cmd+Shift+P / Ctrl+Shift+P) i uruchamiane z niej polecenie Preferences: Open Keyboard Shortcuts.

Jak w dwie minuty sprawdzić, co robi skrót Cursora

Dział zatytułowany „Jak w dwie minuty sprawdzić, co robi skrót Cursora”

Przejdź tę procedurę raz dla każdej akcji z arkusza i powtórz ją po każdej aktualizacji Cursora, która zmienia interfejs Agenta lub czatu.

  1. Otwórz paletę poleceń (Cmd+Shift+P / Ctrl+Shift+P) i uruchom Preferences: Open Keyboard Shortcuts.
  2. Wpisz frazę z arkusza, na przykład add to chat. Polecenia AI Cursora są na liście obok standardowych poleceń VS Code.
  3. Odczytaj cztery kolumny: Command, Keybinding, When i Source. Source mówi, czy skrót jest wbudowany, pochodzi z rozszerzenia, czy jest twój.
  4. Kliknij wiersz prawym przyciskiem i wybierz Show Same Keybindings. Pojawią się wszystkie inne polecenia na tym samym klawiszu; każde, którego When się pokrywa, to konflikt.
  5. Kliknij wiersz prawym przyciskiem jeszcze raz i wybierz Copy Command ID. Wklej identyfikator do arkusza obok akcji. Przyda się w następnej sekcji.

Jeśli element interfejsu ma przycisk, a nie możesz znaleźć jego polecenia wyszukiwaniem, kliknij ten przycisk prawym przyciskiem i wybierz Configure Keybinding. Edytor otworzy się przefiltrowany do tego polecenia, z wypełnioną już klauzulą when. Ta pozycja menu kontekstowego to niedawny dodatek w VS Code, więc starsza wersja Cursora może jej nie mieć (sprawdzone z dokumentacją skrótów VS Code we wrześniu 2026). Jeśli jej brakuje, znajdź polecenie wyszukiwaniem.

Jak udowodnić, że klawisz uruchamia właściwe polecenie

Dział zatytułowany „Jak udowodnić, że klawisz uruchamia właściwe polecenie”

Edytor Keyboard Shortcuts pokazuje, co powinno się stać. Log diagnostyczny pokazuje, co się stało naprawdę, i właśnie tego dowodu potrzebujesz, zanim oprzesz szybką pętlę pracy na jednym klawiszu.

  1. Uruchom z palety poleceń Developer: Toggle Keyboard Shortcuts Troubleshooting. Otworzy się panel Output z logiem skrótów.
  2. Ustaw fokus tam, gdzie używasz skrótu (edytor, pole czatu albo terminal), bo klauzule when zależą od fokusu.
  3. Naciśnij klawisz raz.
  4. Przeczytaj ostatnie linie [KeybindingService]. Dobry wynik wygląda tak: matched <command-id>, when: …, source: user (albo built-in). Keyboard event cannot be dispatched przy ostatnim klawiszu albo inny identyfikator polecenia oznacza, że klawisz nie robi tego, co mówi arkusz.
  5. Uruchom to samo polecenie jeszcze raz, żeby wyłączyć logowanie.

Jak przypiąć skróty Cursora w keybindings.json

Dział zatytułowany „Jak przypiąć skróty Cursora w keybindings.json”

Przypięcie chroni cię przed tym, że aktualizacja przestawi klawisz. Reguła zapisana w keybindings.json jest doklejana za regułami domyślnymi, a reguły są sprawdzane od dołu do góry, więc twoja reguła wygrywa ze zmienionym ustawieniem domyślnym.

Otwórz plik z edytora Keyboard Shortcuts przyciskiem Open Keyboard Shortcuts (JSON) na pasku tytułu edytora. Potem dodaj po jednej regule na akcję, z identyfikatorami, które skopiowałeś:

[
  {
    // Edycja inline na kombinacji, którą Show Same Keybindings pokazuje jako wolną
    "key": "cmd+alt+e",
    "command": "INLINE_EDIT_COMMAND_ID",
    "when": "editorTextFocus"
  },
  {
    // Dodaj zaznaczenie do bieżącego czatu, nigdy do nowego
    "key": "cmd+alt+l",
    "command": "ADD_TO_CHAT_COMMAND_ID",
    "when": "editorTextFocus"
  },
  {
    // Usuń domyślny skrót, który wciskasz przez przypadek: prefiks "-" tworzy regułę usuwającą.
    // Użyj klawisza, który edytor pokazuje dla reject all; cmd+backspace to tylko przykład.
    "key": "cmd+backspace",
    "command": "-REJECT_ALL_COMMAND_ID"
  }
]

Zastąp INLINE_EDIT_COMMAND_ID, ADD_TO_CHAT_COMMAND_ID i REJECT_ALL_COMMAND_ID identyfikatorami skopiowanymi przez Copy Command ID. Nigdy nie wpisuj identyfikatora polecenia z pamięci ani z bloga: VS Code nie sprawdza identyfikatorów poleceń w keybindings.json, więc literówka albo zmieniona nazwa nie daje żadnego błędu, a klawisz po prostu nic nie robi.

Na Windowsie i Linuksie nie zamieniaj cmd+alt na ctrl+alt (zobacz ostrzeżenie niżej) i uważaj na skróty dwuklawiszowe (chordy). Jeśli Show Same Keybindings pokazuje w twojej wersji edycję inline Cursora na pojedynczym Ctrl+K, nie zaczynaj chordu od ctrl+k, bo samo naciśnięcie Ctrl+K stanie się wtedy prefiksem chordu. VS Code też używa prefiksu ctrl+k w wielu własnych chordach (na przykład ctrl+k ctrl+l, Toggle Fold). Użyj zamiast tego kombinacji ctrl+shift+alt:

[
  {
    // Edycja inline na kombinacji, którą Show Same Keybindings pokazuje jako wolną
    "key": "ctrl+shift+alt+i",
    "command": "INLINE_EDIT_COMMAND_ID",
    "when": "editorTextFocus"
  },
  {
    "key": "ctrl+shift+alt+h",
    "command": "ADD_TO_CHAT_COMMAND_ID",
    "when": "editorTextFocus"
  },
  {
    // Użyj klawisza, który edytor pokazuje dla reject all; ctrl+backspace to tylko przykład.
    "key": "ctrl+backspace",
    "command": "-REJECT_ALL_COMMAND_ID"
  }
]

Zanim zapiszesz którykolwiek z tych bloków, uruchom Show Same Keybindings dla każdego klawisza, którego chcesz użyć, i wybierz taki, przy którym nie ma wiersza z pokrywającym się When.

Żeby przejrzeć przypięte skróty, otwórz w edytorze Keyboard Shortcuts menu More Actions (…) i wybierz Show User Keybindings; ustawia ono filtr @source:user. keybindings.json to plik użytkownika, nie projektu, więc nie trafia do repozytorium i nie wędruje razem z nim. Jeśli pracujesz na kilku maszynach, trzymaj jego kopię w swoich dotfiles.

Jak łączyć skróty Cursora w przepływy zakończone dowodem

Dział zatytułowany „Jak łączyć skróty Cursora w przepływy zakończone dowodem”

Łańcuch skrótów przyspiesza agenta. Nie sprawia, że wynik jest poprawny. Każdy łańcuch poniżej kończy się sprawdzeniem, które dowodzi zmiany, więc możesz ją zaakceptować bez czytania każdej linii.

Poprawka jednej funkcji edycją inline

Dział zatytułowany „Poprawka jednej funkcji edycją inline”
  1. Zaznacz funkcję, która działa źle. Ciasne zaznaczenie trzyma edycję w małym zakresie.
  2. Naciśnij swój klawisz edycji inline i wklej pierwszy prompt poniżej.
  3. Przejrzyj proponowany diff tylko pod kątem zakresu: czy dotyka czegokolwiek poza zaznaczeniem?
  4. Zaakceptuj, a potem uruchom w terminalu test, który pokrywa tę funkcję. Jeśli takiego testu nie ma, poproś Agenta o test, zanim zaakceptujesz.

Pytanie do Agenta o kod rozrzucony po plikach

Dział zatytułowany „Pytanie do Agenta o kod rozrzucony po plikach”
  1. Zaznacz kluczowy kod w pierwszym pliku i naciśnij swój klawisz dodawania do czatu.
  2. Przejdź do drugiego pliku, zaznacz i naciśnij go ponownie. Sprawdź pole czatu: oba zaznaczenia powinny być w kontekście jednego czatu.
  3. Ustaw fokus w polu czatu i wklej drugi prompt poniżej.
  4. Zaakceptuj dopiero wtedy, gdy w odpowiedzi jest polecenie testów i jego wynik, i raz uruchom to polecenie sam.

Więcej o tym, jaki kontekst dodawać i jak, przeczytasz w przewodniku zarządzanie kontekstem w Cursorze.

Akceptuj wszystko dopiero wtedy, gdy testy i lintery przechodzą

Dział zatytułowany „Akceptuj wszystko dopiero wtedy, gdy testy i lintery przechodzą”

Klawisz „zaakceptuj wszystko” to najgroźniejszy skrót w arkuszu, bo jednym naciśnięciem zamyka przegląd diffu w wielu plikach. Używaj go na końcu sekwencji, nie w środku:

  1. Poczekaj, aż Agent skończy, i poproś go o uruchomienie sprawdzania typów, lintera i testów.
  2. Przeczytaj w odpowiedzi wynik poleceń, nie diff.
  3. Jeśli odpowiedź tylko je streszcza, uruchom te same polecenia sam.
  4. Uruchom w terminalu git status, a potem git diff --stat. Jeśli zmiany Agenta już tam widać, lista plików powinna zgadzać się z tym, o co prosiłeś; jeśli nie, sprawdź listę plików w panelu Agenta.
  5. Naciśnij „zaakceptuj wszystko”.

Jeśli lista plików cię zaskoczy, odrzuć zmiany i zawęź zadanie, zamiast poprawiać wynik ręcznie. Podejście „dowody zamiast diffów” opisuje strona czytanie dowodów zamiast kodu.

Jak zrobić audyt skrótów z pomocą Agenta

Dział zatytułowany „Jak zrobić audyt skrótów z pomocą Agenta”

Konflikty narastają wraz z kolejnymi rozszerzeniami. Wklej swój plik i listę konfliktów do Agenta i zostaw mu porównywanie.

Zanim zachowasz propozycję, sprawdź ją logiem diagnostycznym z poprzedniej sekcji.

Gdy skróty klawiszowe Cursora przestają działać

Dział zatytułowany „Gdy skróty klawiszowe Cursora przestają działać”

Klawisz, który działał wczoraj, otwiera coś innego. Aktualizacja przestawiła ustawienie domyślne. Przejdź dwuminutową procedurę dla tej akcji, a potem przypnij skrót w keybindings.json, żeby następna aktualizacja nie mogła go znowu przestawić.

Przypięty skrót nic nie robi. Identyfikator polecenia jest błędny albo polecenie zmieniło nazwę. Log diagnostyczny nie pokazuje linii matched dla twojego klawisza albo pokazuje inne polecenie. Skopiuj identyfikator ponownie z edytora Keyboard Shortcuts i podmień go.

Skrót działa w edytorze, ale nie w polu czatu ani w terminalu. O tym, gdzie działa klawisz, decyduje klauzula when. Porównaj kolumnę When z miejscem, w którym był fokus; editorTextFocus nie obejmuje terminala ani pola czatu.

Tab akceptuje nie tę podpowiedź albo nic. Inne rozszerzenie z podpowiedziami zajmuje Tab. Użyj Show Same Keybindings na tab, a potem usuń konkurencyjną regułę regułą z prefiksem - albo wyłącz rozszerzenie.

Klawisz ze ściągi to nie ten, który naciskasz. Przy układzie klawiatury innym niż amerykański edytor pokazuje skróty dla twojego układu, więc klawisz interpunkcyjny, na przykład /, może wyglądać jak inna kombinacja. Zapisuj klawisz z własnego edytora, nie z cudzej listy.

Nic z keybindings.json nie działa. Najczęstsza przyczyna to błąd składni JSON. Otwórz plik, popraw błąd podkreślony przez edytor i zapisz; plik jest obserwowany, więc reguły działają bez restartu.

Te procedury pochodzą z systemu skrótów VS Code, który Cursor zachowuje, i zostały sprawdzone we wrześniu 2026 z dokumentacją skrótów VS Code. Wersja Cursora oparta na starszym wydaniu VS Code może nie mieć nowszej opcji VS Code. Najnowsza z użytych tu to Configure Keybinding w menu kontekstowym; jeśli jej brakuje, użyj wyszukiwania w edytorze Keyboard Shortcuts.

Co dalej po opanowaniu skrótów Cursora

Dział zatytułowany „Co dalej po opanowaniu skrótów Cursora”

Autor:

Zobacz co nowego na platformie.

Polityka prywatności Regulamin Ustawienia cookie