Przejdź do głównej zawartości

AI-native cykl życia oprogramowania

AI-native cykl życia oprogramowania (SDLC) prowadzi planowanie, projektowanie, budowę, testy, wdrożenie i utrzymanie (plan, design, build, test, deploy, maintain) jako jedną pętlę, w której każdy etap commituje artefakt czytany przez następny: intent.md, spec.md, plan.md, diff z testami, zrecenzowany pull request i raport z incydentu. Agenci przygotowują pierwszą wersję na każdym etapie, a bramki należą do imiennie wskazanych osób.

Ta strona jest dla dewelopera, tech leada albo CTO, których agenci oddają działający diff w jedno popołudnie, podczas gdy ticket nadal powstawał tydzień, a pull request wciąż czeka dwa dni na recenzję. Budowa przestała być wąskim gardłem; kroki wykonywane w ludzkim tempie wokół niej — nie. Ta sekcja pokazuje, jak je przebudować.

Proces opiera się na The AI-native SDLC playbook (Anthropic, 21 sierpnia 2026). Artefakty to zwykłe pliki, więc Claude Code, Codex i Cursor pasują do tej samej pętli — zobacz mapę narzędzi.

Każdy wiersz to jeden etap. Artefakt to to, co etap commituje; kolumna dowodów mówi, jak sprawdzić bramkę bez czytania przez człowieka każdej wygenerowanej linii.

EtapCommitowany artefaktDowód sprawdzany na bramceCzłowiek odpowiedzialny za bramkę
Planintent.md słowami inicjatoraProblem, oczekiwany rezultat i ograniczenia są opisane; otwarte pytania wypisaneProduct owner akceptuje intencję
Designspec.md z kryteriami akceptacjiKażde kryterium da się przetestować; skille z politykami zastosowane i wymienioneTech lead zatwierdza spec
Buildplan.md, potem diff i testyDiff zgadza się z listą plików w planie; nowe testy nie przechodzą przed zmianąInżynier akceptuje plan
TestWynik testów i lintera dołączony do zmianySesja uruchomiła komendę sprawdzającą projekt i wkleiła wynikAutomatycznie; inżynier czyta tylko błędy
DeployPull request z uwagami agenta recenzującegoUwagi rozwiązane, CI zielone, klasa ryzyka ustawionaWskazany recenzent merguje; właściciel release’u promuje
MaintainRaport z incydentu i następny intent.mdZadziałał deterministyczny alert; dowody zebrane w trybie tylko do odczytuDyżurny inżynier akceptuje nową intencję

Łańcuch commitów jest jednocześnie ścieżką audytu: kto o co prosił, co wyprodukował agent i kto to zatwierdził. Ludzka recenzja samego kodu zostaje dla zmian regulowanych i krytycznych; które to są, określa strona czytanie dowodów zamiast kodu.

Playbook dzieli każdy etap na praktyki (ang. plays), z których każda opisuje jedną czynność, i można je wdrażać niezależnie od siebie. Pięć z nich nie ma żadnych warunków wstępnych: intent.md, plik instrukcji (CLAUDE.md albo AGENTS.md, albo reguły (rules) w Cursorze), skille, pętla feedbacku w sesji i hooki jako bramki akceptacji. Zacznij od nich na jednej prawdziwej zmianie.

  1. Wybierz jedną zmianę, która już jest w backlogu i jest na tyle mała, żeby zmergować ją w tym tygodniu.

  2. Zamień ticket w intent.md pierwszym promptem poniżej, a potem poproś osobę, która zgłosiła zmianę, o jego akceptację.

  3. Wejdź w tryb planowania, poproś o plan, który wymienia pliki, kolejność pracy i testy dowodzące zmiany, i zacommituj zaakceptowany plan jako plan.md.

    Uruchom claude --permission-mode plan albo wpisz /plan w trwającej sesji.

  4. Podaj agentowi jedną komendę, która dowodzi poprawności zmiany — na przykład npm run typecheck && npm run lint && npm test — i wymagaj jej wyniku, zanim agent zgłosi koniec pracy.

  5. Otwórz pull request z podlinkowanymi artefaktami, uruchom agenta recenzującego i merguj dopiero wtedy, gdy wskazana osoba zaakceptuje dowody.

    Uruchom /code-review w sesji. Po głębszą recenzję sięgnij po claude ultrareview w powłoce.

Na wszystkich sześciu etapach podziel pracę na trzy części:

  • Deleguj mechaniczną pierwszą wersję: szkic speca, boilerplate, wstępną recenzję, triage logów.
  • Recenzuj kompletność, bezpieczeństwo i dopasowanie do domeny.
  • Odpowiadaj za priorytety, architekturę, UX, merge i zgodę na produkcję.

Wynik pracy agenta, nawet jeśli brzmi pewnie, pozostaje szkicem, dopóki konkretna osoba nie zaakceptuje go na bramce. Gdzie powinna trafiać ta uwaga, opisuje strona Człowiek w pętli.

Co się psuje, gdy zespół wdraża AI-native cykl życia?

Dział zatytułowany „Co się psuje, gdy zespół wdraża AI-native cykl życia?”
  • Artefakty powstają, ale nikt ich nie czyta. plan.md rozjeżdża się z diffem w ciągu tygodnia. Naprawa: aktualizuj plan.md w tym samym commicie co kod i każ agentowi recenzującemu porównać diff z planem.
  • Automatyzacja wchodzi przed bramkami. Agenci w CI przepychają zmiany przez pipeline bez hooków i bez agenta recenzującego. Naprawa: najpierw wdróż hooki i recenzję pull requestów; playbook wymienia je jako warunki wstępne automatyzacji pipeline’u.
  • Dwa źródła prawdy. Jira mówi jedno, spec.md drugie. Naprawa: dla każdego artefaktu wskaż jeden system jako źródło prawdy albo przynajmniej linkuj ID rekordu i SHA commita w obie strony (trzy warianty pokazuje łańcuch artefaktów).
  • Bramki stają się formalnością. Akceptacje przychodzą w kilka sekund. Naprawa: niech każda bramka sprawdza kolumnę dowodów z tabeli powyżej, a trend śledź metrykami SDLC.

Przewodniki po cyklu życia: artefakty, narzędzia, metryki i wdrożenie

Dział zatytułowany „Przewodniki po cyklu życia: artefakty, narzędzia, metryki i wdrożenie”

Najpierw umieść cykl życia na drabinie autonomii na stronie jedna mapa, potem przeprowadź funkcję przez łańcuch artefaktów. Konfigurację poszczególnych narzędzi znajdziesz w sekcjach Claude Code, Codex i Cursor.