Przejdź do głównej zawartości

Poziom 3: przeglądasz diffy

Poziom 3 drabiny autonomii to etap, na którym agenci piszą większość kodu w równoległych sesjach, a programista czyta każdy diff przed scaleniem. Poziom 3 jest etapem, a nie celem: ogranicza go przepustowość review. Zespoły wychodzą z niego, przenosząc po jednej klasie zmian naraz z czytania linia po linii na dowody i automatyczne bramki.

Ta strona jest dla programistów, którzy już prowadzą dwóch lub więcej agentów naraz, i dla tech leadów, których kolejka review rośnie szybciej niż zespół. Pięciu agentów pracuje i czterech ma rację. Które cztery, dowiadujesz się przez czytanie, a czytanie jest tą częścią potoku, która nie przyspieszyła. CTO i zarząd mogą przejść od razu do sekcji o metrykach: definiuje cztery liczby, które pokazują, czy zespoły doszły do sufitu.

  • Test czterech punktów, który mówi, czy jesteś na poziomie 3, czy wciąż na poziomie 2.
  • Konfigurację równoległych agentów w Claude Code, Codeksie i Cursorze wraz z komendami startowymi.
  • Mapę tego, co robi automatyczne review w każdym narzędziu, i jeden szczegół, który decyduje, czy cokolwiek blokuje.
  • Sześć kroków, które podnoszą sufit review, w tym krok w CI zamieniający review Claude Code w blokującą bramkę.
  • Trzy prompty do skopiowania: zmierz kolejkę review, każ agentom przynosić dowody i zaprojektuj bramkę review.
  • Kryteria wyjścia, po których klasa zmian przechodzi na czytanie dowodów zamiast kodu.

Drabina Dana Shapiro (The Five Levels: from Spicy Autocomplete to the Dark Factory, 23 stycznia 2026) opisuje poziom 3 trzema słowami: „Your life is diffs”, czyli „twoje życie to diffy”. Dodaje, że „almost everyone tops out here”: prawie wszyscy tu się zatrzymują. Jesteś na poziomie 3, gdy prawdziwe są wszystkie cztery zdania:

  1. Agent pisze większość każdej zmiany. Poprawiasz jego wynik, ale pierwszą wersję piszesz rzadko.
  2. Pracuje więcej niż jeden agent naraz, każdy we własnym checkoucie, a ty w tym czasie robisz coś innego.
  3. Czytasz każdy diff przed scaleniem. O wyniku decyduje czytanie, nie agent.
  4. Kolejka nieprzeczytanej pracy rośnie w ciągu dnia. Agenci kończą szybciej, niż ty przeglądasz.

Jeśli zdanie 2 jest fałszywe, jesteś na poziomie 2 i najpierw przyda ci się przewodnik po poziomach 1–2. Jeśli zdanie 3 jest fałszywe dla części zmian, a nic nie zastąpiło twojego czytania, nie jesteś na poziomie 4. Jesteś na poziomie 3 z wyłączonym sprawdzaniem i to najczęstszy sposób, w jaki ten szczebel się nie udaje.

Podstawą jest izolacja systemu plików: jeden worktree gita na agenta, więc równoległe zmiany nigdy nie dotykają tych samych plików. Drugim warunkiem jest jeden ekran, który pokazuje, które sesje cię potrzebują.

Każde zadanie uruchamiasz we własnym worktree, na pierwszym planie albo w tle (sprawdzone na Claude Code 2.1.285):

Okno terminala
# Terminal: jedna odizolowana sesja na zadanie
claude --worktree feature-auth
claude --worktree fix-pagination --bg # działa w tle, wypisuje id
# Terminal: widok agentów pokazuje każdą sesję w tle i to, czego potrzebuje
claude agents

Widok agentów (agent view) jest w research preview. Wewnątrz sesji wbudowany skill /batch dzieli jedną dużą zmianę na 5 do 30 jednostek, a każdą wykonuje subagent w tle we własnym worktree. Szczegóły: widok agenta w Claude Code.

Worktree izolują pliki, a nie porty, bazy, cache ani wspólny serwer deweloperski. Przydziel każdemu agentowi własny blok portów i własny stan lokalny, inaczej dwa zielone przebiegi będą się kłócić o tę samą maszynę. Porty i stan opisuje przewodnik po worktree gita, resztę środowiska efemeryczne. Floty uruchamiane skryptem opisują tmux do flot agentów i herdr, multiplekser agentów.

Dlaczego przepustowość review jest sufitem poziomu 3

Dział zatytułowany „Dlaczego przepustowość review jest sufitem poziomu 3”

Generowanie skaluje się z liczbą agentów, czytanie z liczbą recenzentów. Dwa niezależne zbiory danych zmierzyły, co dzieje się pomiędzy.

Raport Faros AI AI Engineering Report 2026: The Acceleration Whiplash (kwiecień 2026) obejmuje dwa lata telemetrii z 22 000 programistów i ponad 4000 zespołów. Przepustowość wzrosła: ukończone epiki na programistę +66,2%, przepustowość zadań na programistę +33,7%, tempo scalania pull requestów na programistę +16,2%. W tym samym okresie jakość i review zostały z tyłu:

Miara Farosa (kwiecień 2026)ZmianaCo mówi
Mediana czasu w review+441,5%Kolejka: jak długo pull request siedzi w review
Mediana czasu do pierwszego review+156,6%Czas reakcji: ile trwa, zanim ktokolwiek zajrzy
Pull requesty scalone bez żadnego review+31,3%Review zamienia się w akceptację
Incydenty na pull request+242,7%Ile kosztowało pominięte czytanie
Błędy na programistę+54%To samo, liczone na osobę

Dane Farosa to telemetria dostawcy z jego własnej bazy klientów, więc traktuj je jako kierunek, a nie prognozę dla twojego zespołu. DX zmierzył to obciążenie w innej jednostce: mediana wielkości pull requesta wzrosła „from 44 lines to 72 lines per pull request between July 2025 and June 2026” (DX, Justin Reock, 17 czerwca 2026), czyli z 44 do 72 linii. Więcej diffów, większe diffy, ten sam czytelnik. Pełne liczby ze źródłami są na stronie o stanie inżynierii agentowej.

Co obejmuje automatyczne review w Claude Code, Codeksie i Cursorze?

Dział zatytułowany „Co obejmuje automatyczne review w Claude Code, Codeksie i Cursorze?”

Wszystkie trzy narzędzia mają automatycznego recenzenta. Żaden nie jest bramką scalania, dopóki go nią nie zrobisz.

Claude CodeCodexCursor
Review lokalne/code-review w sesji (/review to alias; --fix, --comment)/review w TUI; codex review --base main albo codex exec review ze skryptuNiesprawdzone tutaj (cursor.com nieosiągalny 2026-09-26)
Review pogłębione lub bezpieczeństwaclaude ultrareview [target] albo /code-review ultra: flota w chmurze, w której „every reported finding is independently reproduced and verified”, zwykle 5 do 10 minut@codex security review na pull requeście (sprawdzone 2026-08-28)Security Agents do przebiegu po podatnościach (sprawdzone 2026-08-28)
Review na pull requeścieZarządzane Code Review: research preview, plany Team i Enterprise, strojone plikiem REVIEW.md w katalogu głównym@codex review na GitHubie i GitLabie, review automatyczne, reguły w AGENTS.md (sprawdzone 2026-08-28)Bugbot „reviews pull requests and identifies bugs, security issues, and code quality problems” (sprawdzone 2026-08-28)
Czy może zablokować scalenie?Sam z siebie nie: check run „always completes with a neutral conclusion”Nieudokumentowane (sprawdzone 2026-08-28)PR Routing & Approval „can approve low-risk PRs when your criteria are met” (sprawdzone 2026-08-28)

Wiersze Claude Code sprawdzono w dokumentacji Anthropic i w claude --help 2026-09-26, wiersze CLI Codeksa w codex --help 0.157.1. Ultrareview i Code Review rozliczane są w kredytach użycia; aktualne kwoty i limity planów znajdziesz w automatycznych przeglądach kodu w Claude Code. Konfigurację opisują przewodniki po review w Codeksie i Bugbocie w Cursorze.

Automatyczny recenzent, który nie umie zablokować, jest drugą opinią. Podnosi sufit dopiero wtedy, gdy zdecydujesz, które jego znaleziska blokują build.

Sześć kroków, w tej kolejności. Każdy zdejmuje z ludzkiej kolejki jedną kategorię pracy, zanim zacznie się następny.

  1. Zmierz kolejkę. Dla każdego repozytorium zapisz medianę czasu do pierwszego review, medianę czasu w review i medianę wielkości pull requesta z ostatnich 50 do 100 scalonych pull requestów. Użyj pierwszego promptu poniżej. Bez punktu odniesienia nie ocenisz, czy którykolwiek późniejszy krok pomógł.

  2. Spraw, żeby bramka deterministyczna blokowała. Typy, testy, lint, sprawdzenie schematu i grep po wzorcu, z którego migrujesz, kończą się kodem różnym od zera przy błędzie. Nic nie kosztują i nie da się ich przegadać. Oznacz je jako wymagane checki, żeby żaden pull request nie trafił do człowieka, póki któryś jest czerwony.

  3. Pozwól automatycznemu recenzentowi blokować build na krótkiej liście. Wybierz klasy znalezisk, którym ufasz, na przykład znaleziska Important w Claude Code Review, i blokuj tylko na nich. Claude Code zapisuje w check runie liczbę znalezisk według wagi w formie czytelnej dla maszyny, a krok CI może ją odczytać tokenem z dostępem do odczytu checków:

    Okno terminala
    # Krok CI, po zakończeniu check runu "Claude Code Review"
    CHECK_RUN_ID=$(gh api "repos/$OWNER/$REPO/commits/$SHA/check-runs" \
    --jq '.check_runs[] | select(.name=="Claude Code Review") | .id')
    counts=$(gh api "repos/$OWNER/$REPO/check-runs/$CHECK_RUN_ID" \
    --jq '.output.text | split("bughunter-severity: ")[1] | split(" -->")[0] | fromjson')
    important=$(echo "$counts" | jq -e '.normal') || { echo 'No severity counts in check run'; exit 1; }
    if [ "$important" != "0" ]; then
    echo "Claude Code Review reported $important Important findings"
    exit 1
    fi

    Pierwsze wywołanie znajduje ID check runu Claude Code Review dla commita $SHA, tak jak opisuje to strona Code Review w dokumentacji Anthropic. Klucz normal zawiera liczbę znalezisk Important. Dzięki jq -e krok zawodzi bezpiecznie: jeśli check run nie zawiera liczby znalezisk według wagi, build się zatrzymuje, zamiast przejść.

  4. Każ agentom przynosić dowody, a nie streszczenie diffa. Każdy pull request agenta podaje zmienione zachowanie, przypisuje każde kryterium akceptacji do sprawdzenia, które faktycznie się wykonało, i wymienia każdy dotknięty plik testów, fixture’ów albo CI. Wstaw drugi prompt poniżej do pliku kontekstu albo szablonu zadania.

  5. Podziel kolejkę według klas ryzyka. Uwierzytelnianie i autoryzacja, pieniądze, schemat, migracje danych i każda zmiana, która edytuje własne testy, zawsze dostają ludzkiego czytelnika. Resztę można oceniać na podstawie dowodów. Code review PR-a agenta zamienia to w protokół sześciu kroków z werdyktami.

  6. Przenieś jedną klasę zmian na review dowodów. Wybierz klasę z najmocniejszymi sprawdzeniami, na przykład podbicia zależności albo zmiany tekstów, i zatwierdzaj ją na podstawie dowodów z kroku 4, a całą resztę dalej czytaj. Kryteria wyjścia poniżej mówią, kiedy klasa jest gotowa.

Osoba, która zatwierdza, się nie zmienia: każde scalenie zatwierdza wskazany recenzent. Zmienia się to, co ta osoba czyta. Na poziomie 3 czyta diff; po przeniesieniu każdej klasy czyta dowody, a diff już tylko w klasach eskalacji.

Prompty do skopiowania, które podnoszą sufit review na poziomie 3

Dział zatytułowany „Prompty do skopiowania, które podnoszą sufit review na poziomie 3”

Cztery miary liczone dla każdego repozytorium pokazują, czy zespół doszedł do sufitu. Przyjmij definicje w tej postaci, a progi ustal na podstawie własnego punktu odniesienia z ostatniego kwartału, nie liczb innej firmy.

MiaraDefinicjaSygnał sufitu
Czas do pierwszego reviewMediana godzin od otwarcia pull requesta do pierwszego przesłanego reviewRośnie razem z liczbą agentów
Czas w reviewMediana godzin od otwarcia do scaleniaRośnie szybciej niż tempo scalania
Udział scaleń bez reviewScalone pull requesty bez żadnego review podzielone przez wszystkie scaloneKażdy wzrost, na który nie pozwala spisana polityka
Mediana wielkości pull requestaMediana sumy dodanych i usuniętych liniiRośnie ponad to, co jeden recenzent przeczyta za jednym posiedzeniem

Najważniejszy jest rosnący udział scaleń bez review. Oznacza, że recenzenci przestali czytać, a żadna bramka nie zajęła ich miejsca. Obsadę i kierowanie kolejką opisuje przewodnik po kolejce review w zespole.

Co się psuje, gdy pięciu agentów dzieli jednego recenzenta?

Dział zatytułowany „Co się psuje, gdy pięciu agentów dzieli jednego recenzenta?”

Kiedy klasa zmian jest gotowa do wyjścia z poziomu 3?

Dział zatytułowany „Kiedy klasa zmian jest gotowa do wyjścia z poziomu 3?”

Wychodź po jednej klasie naraz, nigdy całym repozytorium. Klasa zmian jest gotowa do review dowodów, gdy spełnione są wszystkie cztery warunki:

  • Bramka deterministyczna dla tej klasy jest wymaganym checkiem i zablokowała już co najmniej jedną złą zmianę.
  • Agenci nie mogą niepostrzeżenie osłabić wyroczni: każda zmiana testów, fixture’ów albo CI w tym samym pull requeście kieruje go do człowieka.
  • Każdy pull request w tej klasie zawiera podsumowanie dowodów z drugiego promptu.
  • Twoje czytanie serii ostatnich pull requestów w tej klasie (na przykład ostatnich 10) nie znalazło niczego, co umknęło sprawdzeniom.

Prowadź krótki dziennik zaufania: klasa, kiedy przeszła i co ją cofnęło. Czytanie dowodów zamiast kodu wyjaśnia, co czytasz zamiast diffa i po czym poznać, że przestałeś czytać za wcześnie. Code review PR-a agenta to codzienny protokół oceny. Gdy większość scalanych zmian zatwierdzasz na podstawie dowodów, przebiegi mogą trwać godzinami i zaczyna się poziom 4.

Najczęstsze pytania

Czym jest poziom 3 na drabinie autonomii?

Poziom 3 to etap, na którym agenci piszą większość kodu w równoległych sesjach, każda we własnym worktree, a programista czyta każdy diff przed scaleniem. Dan Shapiro streszcza ten szczebel słowami „Your life is diffs” i pisze, że prawie wszyscy na nim się zatrzymują.

Dlaczego przepustowość review jest sufitem poziomu 3?

Generowanie skaluje się z liczbą agentów, a czytanie nie. Raport Faros AI z kwietnia 2026 zmierzył wzrost mediany czasu w review o 441,5% i o 31,3% więcej pull requestów scalanych bez review, a DX zmierzył wzrost mediany wielkości pull requesta z 44 do 72 linii między lipcem 2025 a czerwcem 2026.

Czy recenzenci AI usuwają sufit poziomu 3?

Domyślnie nie. Check run zarządzanego Code Review w Claude Code zawsze kończy się neutralnym wynikiem, więc nie blokuje scalenia, dopóki nie odczytasz liczby znalezisk według wagi we własnym CI. Automatyczny recenzent podnosi sufit dopiero wtedy, gdy zdecydujesz, które znaleziska mogą zatrzymać build.

Jak wyjść z poziomu 3?

Po jednej klasie zmian naraz. Gdy klasa ma blokującą bramkę deterministyczną, chronione testy, podsumowanie dowodów pisane przez agenta i serię przeglądów, w których twoje czytanie nie znalazło niczego pominiętego przez sprawdzenia, zatwierdzasz ją na podstawie dowodów, a kod czytasz już tylko w klasach eskalacji.

Edytuj stronę

Ostatnia aktualizacja:

Cytuj tę stronę — https://developertoolkit.ai/pl/ladder/level-3-review-diffs/, developertoolkit.ai