# Jak uniknąć uzależnienia od dostawcy: przenośny kontekst, skille i potoki

URL: https://developertoolkit.ai/pl/org/lock-in-and-portability/
Description: Które zasoby agentów przechodzą między Claude Code, Codeksem i Cursorem, które zostają, i checklista próby wyjścia mierząca realny koszt zmiany dostawcy.

Uzależnienie od dostawcy agentów AI (vendor lock-in) siedzi w konfiguracji, nie w kodzie. `AGENTS.md`, Agent Skills, serwery MCP, specyfikacje i zestawy ewaluacji przechodzą między Claude Code, Codeksem i Cursorem niewielkim nakładem pracy. Środowiska agentów chmurowych, boty do przeglądu kodu, hooki, format pluginów i polityka zarządzana nie przechodzą. Trzymaj treść w repozytorium, pliki dostawców utrzymuj cienkie, a wyjście ćwicz regularnie.

Rok temu twoja organizacja inżynierska ustandaryzowała się na jednym agencie kodującym. Od tego czasu zespół napisał 40 skilli, bota do przeglądu kodu dostrojonego do waszych reguł, środowisko agenta chmurowego, które buduje monorepo, i hook blokujący odczyt sekretów. Teraz model konkurencji wygrywa w waszych ewaluacjach, dostawca dwa razy zmienił plany, a zarząd zadaje uczciwe pytanie: ile kosztowałaby zmiana i skąd to wiecie?

Ta strona jest dla CTO, który odpowiada za strategię dostawców, i dla członka zarządu, który podpisuje umowę. Należy do grupy **Koszty i dostawcy**: poprzedza ją [zarządzanie ryzykiem dostawców](/pl/cto-scorecard-guide/vendor-risk-management/), które klasyfikuje zależności według skutków awarii, a po niej przychodzi [zakup narzędzi AI do kodowania](/pl/org/procurement/), gdzie wnioski z próby wyjścia zamieniają się w pytania do umowy.

## Co daje przenośna konfiguracja agentów

- Tabelę inwentaryzacji wszystkich zasobów agentów, podzielonych na „przechodzi”, „przechodzi z konwerterem” i „zostaje”, z wersją, na której sprawdzono każde twierdzenie.
- Tabelę decyzyjną, kiedy opłaca się przyjąć funkcję specyficzną dla dostawcy, napisaną tak, by mógł jej użyć członek zarządu.
- Układ repozytorium i test CI (sprawdzony 2026-09-26), który zawodzi, gdy przenośna warstwa rozjeżdża się między narzędziami.
- Checklistę próby wyjścia z kryteriami zaliczenia i szablonem protokołu, dzięki którym koszt zmiany jest zmierzoną liczbą, a nie przypuszczeniem.
- Trzy prompty do skopiowania i typowe awarie, na które trafiasz, gdy naprawdę próbujesz zmienić narzędzie.

## Które zasoby agentów przechodzą między dostawcami?

Zasób przechodzi, gdy drugie narzędzie czyta ten sam plik albo ten sam protokół bez przepisywania. Dziś ten próg spełnia pięć rodzajów zasobów i każdy ma pułapkę, o której komunikaty dostawców milczą.

| Zasób | Otwarty standard lub format | Kto czyta natywnie (sprawdzono 2026-09-26) | Pułapka |
| --- | --- | --- | --- |
| Instrukcje projektu | `AGENTS.md`, pod opieką Agentic AI Foundation (AAIF) w Linux Foundation; „used by over 60k open-source projects” według agents.md, wrzesień 2026 | Codex czyta `AGENTS.md` natywnie. Claude Code czyta go tylko wtedy, gdy projekt nie ma `CLAUDE.md`, od v2.1.277 (sesje first-party) lub v2.1.281 (Bedrock, Google Cloud, Foundry, bramy LLM), w obu przypadkach na kanałach `latest` i `stable`, odkąd `stable` doszedł do v2.1.287 (sprawdzone 2026-10-12) | Repozytorium z oboma plikami dostaje w Claude Code wyłącznie `CLAUDE.md`. Wpisz `@AGENTS.md` w pierwszej linii `CLAUDE.md`, żeby źródłem pozostał jeden plik. Cursor czyta też `AGENTS.md` w katalogu głównym projektu i w podkatalogach (dokumentacja Cursora, sprawdzone 2026-10-12) i ma własne **Rules**; jeśli potrzebujesz linii tylko dla Cursora, generuj reguły z tego samego źródła (zob. zakładkę Cursor) |
| Skille | Agent Skills, otwarty standard od 2025-12-18: folder z plikiem `SKILL.md`, w którym `name` ma najwyżej 64 znaki, a `description` najwyżej 1024; w prezentacji klientów specyfikacji 2026-09-26 było ich 46 | Claude Code (`.claude/skills/`), Codex i Cursor (`.agents/skills/`, według README CLI `skills` 1.7.0) | Format przechodzi, folder nie. Skill skopiowany bez skilli, od których zależy, albo bez hooków pluginu, które go uruchamiają, może się załadować i nic nie robić |
| Połączenia z narzędziami | Model Context Protocol (MCP), przekazany przez Anthropic do AAIF 2025-12-09; aktualna specyfikacja 2026-07-28 | Wszystkie trzy narzędzia są klientami MCP | Serwer przechodzi, jego rejestracja nie (`.mcp.json` kontra `config.toml`). Claude Code domyślnie negocjuje protokół 2026-07-28, a Codex 0.157.1–0.162.1 nie (`mcp_2026_07_28` jest w budowie i wyłączone, sprawdzone 2026-10-12), więc serwer, który porzuci starszy protokół, przestanie działać w Codeksie |
| Specyfikacje i decyzje | Markdown w repozytorium: specyfikacje, kryteria akceptacji, rekordy decyzji architektonicznych (ADR) | Każdy agent, jak zwykłe pliki | Brak, dopóki leżą w Gicie, a nie w projekcie czy pamięci u dostawcy |
| Testy, bramki i ewaluacje | Twoje CI plus framework ewaluacyjny, który uruchamia więcej niż jednego agenta | Każdy agent, przez CI; promptfoo 0.123.1 ma providery dla Claude Agent SDK i Codex SDK | Zestaw ewaluacji, który woła bezpośrednio API jednego dostawcy, sam jest lock-inem. Tak samo bramka, która istnieje wyłącznie jako check w CI wystawiany przez bota dostawcy |

Dla członka zarządu wynikają z tego dwie rzeczy. Po pierwsze, otwartymi standardami zarządza fundacja, a nie jeden dostawca, co zmniejsza ryzyko, że format zniknie razem ze zmianą cennika. Po drugie, „przechodzi” wciąż oznacza, że ktoś uruchamia konwerter albo drugie polecenie instalacji. Ten wysiłek mierzy próba wyjścia opisana niżej.

## Które zasoby zostają, gdy zmieniasz dostawcę?

Wszystko poniżej ma wartość i wszystko poniżej odbudowuje się ręcznie przy zmianie dostawcy. Celem nie jest unikanie tych funkcji. Celem jest trzymanie treści w repozytorium, tak żeby plik każdego dostawcy był tylko cienką nakładką.

| Zasób | Jak przechowuje go każdy dostawca | Co trzymać zamiast tego w repozytorium |
| --- | --- | --- |
| Środowiska agentów chmurowych | Środowiska chmurowe Claude Code (poziom dostępu do sieci, zmienne środowiskowe, skrypt instalacyjny) konfiguruje się osobno dla każdego środowiska w ustawieniach chmurowych Claude Code; środowiska chmurowe Codeksa i Cloud Agents w Cursorze z funkcją **Builds** konfiguruje się w ustawieniach każdego dostawcy | Jeden `scripts/agent-setup.sh`, który instaluje zależności i przygotowuje dane testowe. Krok instalacyjny każdego dostawcy wywołuje ten skrypt i nic poza nim |
| Boty do przeglądu kodu | Zarządzany **Code Review** w Claude Code bierze wytyczne z `CLAUDE.md` lub `REVIEW.md` i publikuje uwagi w linii kodu, ale nigdy nie zatwierdza ani nie blokuje pull requesta; przegląd w Codeksie czyta własne reguły przeglądu z `AGENTS.md` (sprawdzono 2026-08-28); **Bugbot** w Cursorze konfiguruje się w Cursorze | Kryteria przeglądu w jednym pliku Markdown, do którego odwołuje się konfiguracja każdego bota, a decyzja o scaleniu w twoich wymaganych checkach CI, nigdy w werdykcie bota |
| Hooki | Claude Code 2.1.283 ma 33 zdarzenia hooków; Codex 0.157.1 ma 12 i oba zestawy zdarzeń się nie pokrywają; hooki Cursora to procesy wymieniające JSON przez stdio | Logika hooka jako skrypt w repozytorium (`scripts/guard-secrets.sh`). Rejestracja hooka w każdym narzędziu to krótki adapter, który tylko wywołuje skrypt |
| Pluginy | Trzy manifesty: `.claude-plugin/plugin.json`, `.codex-plugin/plugin.json` z `.agents/plugins/marketplace.json` oraz układ `.cursor-plugin/` w Cursorze | Skille i serwery MCP wewnątrz pluginu. Codex 0.157.1 potrafi instalować z `.claude-plugin/marketplace.json`, ale nie sprawdzono, które komponenty specyficzne dla Claude się wtedy włączają |
| Polityka zarządzana i uprawnienia | `managed-settings.json` w Claude Code, `requirements.toml` w Codeksie, panel administracyjny w Cursorze | Neutralna względem narzędzi tabela intencji, przekładana na plik każdego narzędzia, jak w artykule o [jednej polityce dla wszystkich agentów kodujących](/pl/org/managed-policy/) |
| Pamięć i historia sesji | Auto memory w Claude Code; pamięć (memories) w Codeksie, domyślnie wyłączona; historia sesji chmurowych u każdego dostawcy | Decyzje i wnioski zapisane z powrotem w `AGENTS.md`, skillach lub ADR-ach. To, co żyje tylko w pamięci, przepada przy wyjściu |
| Dostrojenie do modelu | Prompty, ustawienia poziomu wysiłku (effort) i wybory modeli dopasowane do jednej rodziny modeli | Zestaw ewaluacji, który dla każdego zadania mówi, czy model zastępczy jest wystarczająco dobry. Aktualne modele znajdziesz w [hubie modeli](/pl/ecosystem/models/) |

**Dlaczego funkcje konkretnego dostawcy wciąż są warte uwagi**

Zarządzany przegląd kodu, agenci chmurowi i marketplace'y rozwiązują realne problemy. Lock-in staje się ryzykiem dopiero wtedy, gdy plik dostawcy jest jedyną kopią twoich reguł, twojej konfiguracji albo twojej bramki scalania. Trzymanie ich w Gicie zamienia migrację z przepisywania w ponowną rejestrację.

## Ile lock-inu warto zaakceptować?

Przyłóż tę tabelę do każdej nowej funkcji agenta, którą zespół chce przyjąć. CTO dostaje domyślną odpowiedź, a członek zarządu pytanie, które warto zadać. Skopiuj ją do repozytorium jako `docs/agent-policy/lock-in.md`, bo tam oczekuje jej trzeci prompt poniżej.

| Funkcja… | Domyślna decyzja | Warunek, który utrzymuje tanie wyjście | Pytanie członka zarządu |
| --- | --- | --- | --- |
| Czyta otwarty format z repozytorium (`AGENTS.md`, skille, MCP) | Przyjąć | Nic ponad test CI opisany niżej | „Czy plik źródłowy jest w Gicie?” |
| Dodaje nakładkę dostawcy na treść repozytorium (plugin, rejestracja hooka, krok instalacji w chmurze) | Przyjąć | Nakładka wywołuje skrypty z repozytorium i nie zawiera własnej logiki | „Ile linii musielibyśmy przepisać?” |
| Trzyma reguły lub dane wyłącznie w systemie dostawcy (reguły bota w panelu, wiedza w pamięci) | Przyjąć tylko z eksportem | Cykliczny eksport do repozytorium, sprawdzany w próbie wyjścia | „Czy możemy to dziś wyeksportować i czy próbowaliśmy?” |
| Podejmuje decyzję o scaleniu lub wydaniu | Tylko doradczo | Decydują twoje wymagane checki; bot dostawcy komentuje | „Co się scali, jeśli ten dostawca jutro padnie?” |
| Wymaga modelu dostępnego tylko u jednego dostawcy w procesie produkcyjnym | Przyjąć z planem awaryjnym | Przetestowany drugi model na tych samych ewaluacjach, zgodnie z [zarządzaniem ryzykiem dostawców](/pl/cto-scorecard-guide/vendor-risk-management/) | „Jaki jest nasz tryb ograniczonego działania i kiedy ostatnio go uruchomiliśmy?” |

## Skonfiguruj przenośną warstwę w każdym narzędziu

Układ repozytorium jest taki sam dla każdego zespołu. Różnią się tylko polecenia rejestracji.

```text
repo/
├── AGENTS.md                  # the one instruction source
├── CLAUDE.md                  # line 1: @AGENTS.md, then Claude Code-only notes
├── .agents/skills/            # shared skills (Codex, Cursor)
├── .claude/skills/            # generated copy for Claude Code; CI checks it matches
├── .mcp.json                  # Claude Code project MCP servers
├── .codex/config.toml         # Codex project MCP servers, same names
├── docs/specs/  docs/adr/     # specifications and decisions
├── docs/review-rules.md       # the criteria every review bot references
├── evals/                     # tasks and checks that run against any agent
└── scripts/
    ├── agent-setup.sh         # called by every cloud-agent environment
    ├── guard-secrets.sh       # called by every tool's hook adapter
    └── check-portability.sh   # the CI check below
```

Wspólne skille zainstalujesz dla wszystkich trzech narzędzi jednym poleceniem CLI `skills` (npm `skills` 1.7.0), uruchomionym w katalogu głównym repozytorium:

```bash
npx skills add anthropics/skills --skill skill-creator -a claude-code -a codex -a cursor
```

**Claude Code**

Wpisz `@AGENTS.md` w pierwszej linii `CLAUDE.md`, żeby Claude Code czytał wspólne reguły na obu kanałach wydań, a serwery MCP rejestruj w zakresie projektu, żeby plik trafił do repozytorium:

```bash
claude mcp add --transport http --scope project sentry https://mcp.sentry.dev/mcp
```

Żeby zobaczyć, co przeniósłby import z innego agenta, użyj importera konfiguracji z Codeksa, Gemini CLI i Cursora, dostępnego w Claude Code 2.1.283. Najpierw uruchom go na sucho:

```bash
claude import codex --dry-run
```

Importer przenosi pliki instrukcji, serwery MCP, polecenia, subagentów i skille. Hooków, uprawnień i środowisk chmurowych nie ma na tej liście, więc zaplanuj ich odbudowę.

**Codex**

Codex czyta `AGENTS.md` natywnie. Zarejestruj ten sam serwer MCP pod tą samą nazwą, a potem przenieś wpis do projektowego `.codex/config.toml`, żeby trafił do repozytorium:

```bash
codex mcp add sentry --url https://mcp.sentry.dev/mcp
```

Przy przejściu w drugą stronę TUI Codeksa ma `/import`. TUI w 0.162.1 opisuje go jako „import setup, this project, and recent chats from Claude Code” (sprawdzone 2026-10-12). Notatki wydań 0.145.0 i 0.147.0 wymieniają też Cursora: ustawienia, serwery MCP, pluginy, sesje i polecenia z Claude Code i Cursora oraz skille zarządzane przez Cursora (sprawdzone 2026-09-26). Opis w 0.162.1 nie wymienia Cursora, więc uruchom `/import` i sprawdź, co proponuje, zanim oprzesz na nim plan przejścia. Od 0.150.0 niezaufany projekt nie dostarcza swojego projektowego `AGENTS.md`, więc oznacz repozytorium jako zaufane, zanim ocenisz wynik.

**Cursor**

Cursor obsługuje Agent Skills, MCP, Rules, hooki i pluginy (sprawdzono w dokumentacji Cursora 2026-08-28). W dniu 2026-09-26 cursor.com był nieosiągalny, więc ta strona nie podaje jako faktu żadnej ścieżki pliku ani importera Cursora.

Żeby Cursor korzystał z tych samych reguł bez ręcznego kopiowania, generuj pliki wszystkich narzędzi z jednego źródła za pomocą rulesync 20.0.0:

```bash
npx rulesync generate --targets claudecode,codexcli,cursor --features rules
```

W teście z 2026-09-26 to polecenie zapisało `CLAUDE.md`, `AGENTS.md` i `.cursor/rules/overview.mdc` na podstawie `.rulesync/rules/`. Przy rulesync źródłem staje się `.rulesync/rules/`, a `AGENTS.md` plikiem generowanym, więc zamień sprawdzenie 1 w teście dryfu poniżej na „wygeneruj ponownie, potem `git diff --exit-code`”. Przypnij wersję w CI, bo rulesync często wydaje wersje major z niekompatybilnymi zmianami.

Generator reguł, taki jak rulesync czy Ruler, opłaca się, gdy trzech lub więcej agentów potrzebuje tych samych reguł, konfiguracji MCP i skilli. Przy samych regułach `AGENTS.md` z importem `@AGENTS.md` obsługuje Claude Code i Codeksa bez niczego do regenerowania. Kompromisy opisuje artykuł o [jednym źródle reguł dla każdego agenta](/pl/ecosystem/frameworks/rules-sync/).

## Jak udowodnić, że konfiguracja pozostaje przenośna?

Przenośna warstwa psuje się po jednej wygodnej zmianie naraz: reguła dopisana tylko do `CLAUDE.md`, skill zainstalowany dla jednego narzędzia, serwer MCP zarejestrowany na jednym laptopie. Dwa sprawdzenia i jeden raport wyłapują to bez czytania konfiguracji przez człowieka.

1. **Uruchamiaj test dryfu przy każdym pull requeście.** Ten skrypt uruchomiono 2026-09-26 na testowym repozytorium: przeszedł na zsynchronizowanym układzie i zawiódł z oboma komunikatami po edycji jednego skilla i usunięciu jednego serwera MCP. Wymaga `bash`, `jq` i `diff`.

   ```bash
   #!/usr/bin/env bash
   # scripts/check-portability.sh: fail CI when the portable agent layer drifts between tools.
   set -euo pipefail
   fail=0

   # 1. One instruction source: CLAUDE.md imports AGENTS.md instead of forking it.
   if [ -f CLAUDE.md ] && [ "$(head -n1 CLAUDE.md)" != '@AGENTS.md' ]; then
     echo "CLAUDE.md does not start with @AGENTS.md"; fail=1
   fi

   # 2. One skill set: the Claude Code copy matches the shared .agents/skills copy.
   if ! diff -r .agents/skills .claude/skills > /dev/null; then
     echo "Skills differ between .agents/skills and .claude/skills"; fail=1
   fi

   # 3. One MCP list: the same server names for Claude Code and Codex.
   claude_mcp=$(jq -r '.mcpServers | keys[]' .mcp.json | sort | xargs)
   codex_mcp=$(sed -nE 's/^\[mcp_servers\.([A-Za-z0-9_-]+)\]$/\1/p' .codex/config.toml | sort | xargs)
   if [ "$claude_mcp" != "$codex_mcp" ]; then
     echo "MCP servers differ: .mcp.json [$claude_mcp] vs .codex/config.toml [$codex_mcp]"; fail=1
   fi

   [ "$fail" -eq 0 ] && echo "Portable layer in sync"
   exit "$fail"
   ```

2. **Co miesiąc uruchamiaj ten sam zestaw ewaluacji na dwóch agentach.** Trzymaj zadania w `evals/` i uruchamiaj je we frameworku z providerami dla więcej niż jednego agenta. promptfoo 0.123.1 ma providery `anthropic:claude-agent-sdk` i `openai:codex-sdk`, więc jeden `promptfooconfig.yaml` daje zestawienie odsetka zaliczonych zadań obok siebie. README promptfoo podaje, że projekt jest teraz częścią OpenAI i pozostaje na licencji MIT; trzymaj definicje zadań w zwykłych plikach, żeby dało się wymienić sam framework. Projektowanie zadań opisuje strona o [ewaluacjach agentów kodujących](/pl/ecosystem/observability/evals-coding-agents/).

3. **Raportuj trend, nie migawkę.** Zespół platformowy co kwartał raportuje dwie liczby: liczbę niezaliczonych testów dryfu i odsetek zaliczonych ewaluacji drugiego agenta. Rosnąca różnica to wczesne ostrzeżenie, że twój framework ewaluacyjny dopasowuje się do jednego dostawcy.

Właścicielem testu i przebiegów ewaluacji jest zespół platformowy; CTO zatwierdza kwartalne liczby, zgodnie z [modelem operacyjnym](/pl/org/operating-model/).

## Przeprowadź próbę wyjścia, zanim będzie potrzebna

Próba wyjścia to ćwiczenie z pomiarem czasu, w którym jeden zespół dostarcza prawdziwą pracę za pomocą agenta zapasowego, korzystając wyłącznie z tego, co jest w repozytorium. Zamienia „moglibyśmy zmienić” w zmierzony koszt. Przeprowadzaj ją raz na kwartał albo przed każdym odnowieniem umowy.

1. **Wybierz zakres.** Jeden zespół, od trzech do pięciu inżynierów, jeden dzień roboczy, dwa lub trzy zadania z backlogu zwykłej wielkości z gotowymi kryteriami akceptacji. Wybierz zadania, które dotykają waszych serwerów MCP i co najmniej jednego skilla.
2. **Zamroź główne narzędzie na czas próby.** Zespół pracuje wyłącznie w agencie zapasowym. Nie wolno kopiować ustawień z katalogu użytkownika głównego narzędzia; wszystko musi pochodzić z Gita albo z udokumentowanego polecenia instalacji.
3. **Odbuduj tylko to, czego repozytorium nie dostarcza, i mierz czas.** Zapisuj każdą minutę konfiguracji: rejestrację MCP, instalację skilli, adaptery hooków, środowisko chmurowe, konfigurację bota przeglądu.
4. **Dostarczaj przez normalne bramki.** Każde zadanie przechodzi przez te same wymagane checki CI, zestaw ewaluacji i ścieżkę przeglądu co każda inna zmiana. Na czas próby nie znosi się żadnej bramki.
5. **Wyeksportuj to, co trzyma dostawca.** Spróbuj wyeksportować reguły bota przeglądu, ustawienia środowiska chmurowego oraz pamięć lub historię sesji, na których polega zespół. Zapisz, czego nie dało się wyeksportować.
6. **Zapisz wynik i ustal kolejny krok.** Wypełnij szablon poniżej. Każdy wiersz oznaczony „odbudowane ręcznie” staje się zadaniem w backlogu: przenieść tę treść do repozytorium.

Każdą próbę zapisuj w repozytorium polityki według tego szablonu:

| Pole | Zapis |
| --- | --- |
| Data, zespół, główny agent i wersja, agent zapasowy i wersja | |
| Zadania podjęte / scalone przez normalne bramki | |
| Czas konfiguracji przed pierwszym zadaniem agenta (minuty) | |
| Odsetek zaliczonych ewaluacji: agent główny / agent zapasowy | |
| Zasoby, które zadziałały bez zmian (instrukcje, skille, MCP, specyfikacje, ewaluacje) | |
| Zasoby odbudowane ręcznie, z liczbą minut dla każdego | |
| Zasoby, których nie dało się wyeksportować od dostawcy | |
| Bramki zależne od bota dostawcy | |
| Zadania następcze, właściciele i terminy | |

Próba jest zaliczona, gdy spełnione są wszystkie cztery warunki: każde podjęte zadanie zostało scalone przez normalne bramki, konfiguracja zajęła mniej niż pół dnia roboczego, odsetek zaliczonych ewaluacji agenta zapasowego mieści się w tolerancji ustalonej z góry, a żadna bramka nie zależała od bota głównego dostawcy. Niezaliczona próba też jest cennym wynikiem: wskazuje kolejne zadania do backlogu. CTO zatwierdza protokół, a członek zarządu czyta czas konfiguracji i listę zadań następczych jako aktualny koszt zmiany dostawcy.

## Prompty do skopiowania na audyt przenośności

**Prompt do skopiowania: inwentaryzacja przenośności repozytorium**

```text
Audit this repository for AI coding agent lock-in. Without changing anything:
1. List every agent configuration file you find (AGENTS.md, CLAUDE.md, .claude/,
   .agents/, .codex/, .cursor/, .mcp.json, plugin manifests, hook configs, CI
   workflows that call claude, codex or a review bot).
2. Classify each one as "travels" (open format another agent reads unchanged),
   "travels with a converter", or "stays behind" (vendor-only format or setting).
3. For each "stays behind" item, say what logic it contains that is not also in
   a repository script or Markdown file, quoting the lines.
4. Flag any merge or release gate that depends on a single vendor's bot.
Output a table sorted by estimated rebuild effort, then the three changes that
would cut switching cost the most.
```

**Prompt do skopiowania: start próby wyjścia w agencie zapasowym**

```text
You are starting work in this repository for the first time. Use only files in
Git and documented install commands; do not read any user-level config.
1. Read AGENTS.md, docs/review-rules.md and the specs in docs/specs/.
2. List the MCP servers and skills this repository expects, and tell me which
   ones are not yet available to you, with the exact command to add each.
3. Run scripts/agent-setup.sh and the test suite, and report what fails.
Do not start on a backlog item until I confirm the setup. Log every step you
took and how long it took, so I can fill in the rehearsal record.
```

**Prompt do skopiowania: ocena proponowanej funkcji pod kątem lock-inu**

```text
A team wants to adopt the vendor feature described below. Assess it against our
lock-in decision table in docs/agent-policy/lock-in.md:
- Where does its configuration live: in Git or only in the vendor's system?
- Does it hold rules, data or a merge decision that exists nowhere else?
- What would we rebuild, and roughly how many files, if we changed vendors?
- What export exists, and how would we test it in the next exit rehearsal?
Recommend adopt, adopt with an export, or advise only, and name the condition
that keeps the exit cheap.

Feature: <paste the vendor's description or the team's proposal>
```

## Co się psuje, gdy próbujesz zmienić dostawcę agenta?

**Drugie narzędzie ignoruje twoje instrukcje.** Claude Code sprzed v2.1.277 nie sięga awaryjnie po `AGENTS.md`, a w każdej wersji czyta wyłącznie `CLAUDE.md`, gdy istnieją oba pliki. Naprawa: wpisz `@AGENTS.md` w pierwszej linii `CLAUDE.md` i pozwól, żeby pilnował tego test dryfu.

**Skille się ładują, ale nigdy nie uruchamiają.** Skill skopiowany przez `npx skills add` nie ma hooka startu sesji, który instaluje jego wersja w pluginie, albo deleguje pracę do skilla, którego nie skopiowano. Naprawa: zainstaluj cały zestaw skilli albo, jeśli istnieje, wersję w pluginie dostawcy, i dodaj do zestawu ewaluacji test dymny (smoke test), który musi uruchomić skill.

**Serwer MCP łączy się w jednym narzędziu, a w drugim nie.** Nazwa serwera różni się między `.mcp.json` a `.codex/config.toml` albo serwer obsługuje tylko protokół 2026-07-28, którego Codex 0.157.1 nie negocjuje. Naprawa: trzymaj identyczne nazwy (pilnuje tego test dryfu) i przetestuj każdy serwer w każdym kliencie, zanim dodasz go do listy zatwierdzonych.

**Pokrycie przeglądem po cichu znika.** Bot przeglądu starego dostawcy był jedynym recenzentem dla pewnej klasy zmian i nikt tego nie zauważył, dopóki go nie wyłączono. Naprawa: przenieś kryteria przeglądu do `docs/review-rules.md`, zrób z decyzji o scaleniu wymagany check CI i używaj [pakietu dowodów](/pl/workflows/ship/evidence-bundle/), żeby pull request dało się scalić bez werdyktu jednego dostawcy.

**Agent chmurowy nie potrafi zbudować repozytorium.** Konfiguracja żyła w formularzu środowiska u dostawcy, a nie w Gicie. Naprawa: przenieś każdy krok instalacji do `scripts/agent-setup.sh` i niech środowisko każdego dostawcy wywołuje wyłącznie ten skrypt.

**Wiedza odchodzi razem z dostawcą.** Decyzje żyły w pamięci agenta albo w historii sesji. Naprawa: zapisywanie wniosków z powrotem w `AGENTS.md`, skillach lub ADR-ach włącz do definicji ukończenia, a historię sesji eksportuj przed końcem umowy.

**Nowy model radzi sobie gorzej z waszą pracą.** Prompty i ustawienia poziomu wysiłku (effort) były dostrojone do starego modelu. Naprawa: porównaj obu agentów na zestawie ewaluacji przed zmianą i ustal tolerancję z góry, żeby decyzji nie podważano po fakcie.

## Dokąd dalej w temacie lock-inu i przenośności

- [Zarządzanie ryzykiem dostawców](/pl/cto-scorecard-guide/vendor-risk-management/): warunek wstępny, który klasyfikuje każdą zależność od agentów według skutków awarii i ustala cele odtworzenia.
- [Zakup narzędzi AI do kodowania](/pl/org/procurement/): kolejny krok, w którym prawo do eksportu, retencja danych i warunki wyjścia z twojej próby zamieniają się w pytania do umowy.
- [Jedna polityka dla wszystkich agentów kodujących](/pl/org/managed-policy/): neutralna względem narzędzi intencja polityki i pliki każdego dostawcy, na które się ją przekłada.
- [Gdzie działa model](/pl/org/model-hosting/): bramy (gateways) i ścieżki chmurowe, które zmniejszają uzależnienie od modelu.
- [Wprowadzenie do Agent Skills](/pl/ecosystem/skills/) i [hub MCP](/pl/ecosystem/mcp/): dwa otwarte standardy, które niosą większość przenośnej warstwy.
- [Budowa i dystrybucja pluginu](/pl/ecosystem/plugins/building-plugins/): manifesty pluginów u każdego dostawcy i granice ich przenośności.
- [Zespół platformowy agentów](/pl/org/platform-team/): zespół, który jest właścicielem testu dryfu, przebiegów ewaluacji i próby wyjścia.
